null Beeld

Arthur Japin interviewt Prinses Irene

Even lijkt het de wereld op zijn kop, wanneer wij op een bankje plaatsnemen tussen de warmgele en vaalrode herfsttinten in haar tuin, waar het tevoren nog geregend heeft, en de prinses háár jas voor mij uitspreidt zodat ík droog kan zitten. Dat hoort toch zeker andersom te zijn? Het is een klein voorval maar tegelijk tekenend voor Irene van Lippe-Biesterfeld, die zich van nature verplaatst in haar omgeving en in de mensen om haar heen. Een onbelangrijk voorbeeld van een indrukwekkende levenshouding.

Nieuwste boek

Leven in verbinding is dan ook de titel van haar nieuwste boek. Het is een verzameling lezingen die zij gaf en gesprekken die zij daarover voerde met ecoloog en filosoof prof. dr. Matthijs Schouten. Het had niet op een beter moment kunnen verschijnen: het wereld- en mensbeeld van prinses Irene benadrukt in een tijd van chaos en verwarring, crisissen op maatschappelijk, financieel en ecologisch gebied, hoe belangrijk het is dat wij in verbinding staan en komen met de natuur, de aarde en elkaar. We praten erover, binnen aan tafel met speculaas en thee uit vrolijk gekleurde kopjes.”

Talenten

U begint uw boek met een lofzang op de vrouw en de vrouwelijke creativiteit. Een vrouw kan leven schenken en draagt het scheppende vermogen dus van nature in zich. “Het is belangrijk die creativiteit te gebruiken in je dagelijks leven: door iedere dag tot iets speciaals te maken.”

Welke creatieve talenten ontplooit u zelf? “Ik schilder al lang en neem ook nog steeds lessen in schilderen en tekenen.

Dansen

Zijn er daarnaast nog andere creatieve uitingsvormen die uw voorliefde hebben? “Ik heb gedanst. Van jongs af aan. Vandaar mijn interesse in Vaslav.” (Ik had mijn laatste roman over de danser Vaslav Nijinski voor haar meegebracht, maar ze bleek hem – net als mijn vorige boeken – al te hebben gelezen! AJ) “Aanvankelijk alleen klassiek ballet, maar later in Parijs ook moderne dans en jazz. Er was ooit een tijd dat ik elke dag danste.”

En nu? “Nog steeds houd ik van dansen. De voeten zijn misschien niet meer zo keurig als vroeger, dat been wil niet meer hele­máál omhoog, maar die taal van de dans spreekt het lichaam nog altijd. (Lachend:) tegenwoordig dans ik zumba.”

Dat wil ik ook, heerlijk lijkt me dat! Waar doet u dat, gewoon in een klas? “Ja, tussen de jonge meiden.”

Ik had me al voorgenomen een zumba-dvd te bestellen. “Die heb ik net besteld, dan kan ik het ook thuis doen.”

Leven in verbinding

U spreekt in uw boek over leven in verbondenheid met de natuur, maar ook in verbondenheid met anderen. “Ik denk niet in termen van goed en kwaad. En bovendien, wie beoordeelt uiteindelijk wat het goede is en wat het kwade? Ik geloof dat wij mensen niet gescheiden zijn van alle andere levende wezens. Als je je daarvan afkeert en afgescheiden leeft, denkt en handelt, is dat een doodlopende weg omdat je nergens door gevoed wordt. Maar ook onbewust, als het ware vanzelfsprekend, kun je verbonden zijn, gewoon omdat het lot van de wereld je aangaat, omdat je van bloemen houdt, of omdat je liefhebt.”

In uw boek spreekt u ook over het voelen van een energie, een aanwezigheid voorbij de dood. Ik heb die ervaring heel duidelijk gehad bij het lichaam van mijn dode moeder. Niet subtiel voelde ik die energie, maar als een stormkracht zo sterk dat ik ertegenaan kon leunen. Ik vond het geweldig om mee te maken en dacht: veel meer mensen moeten dit hebben ervaren, maar je hoort ze er nooit over. Waarom zou dat zijn? “Mensen zijn bang om na te denken over de dood. Maar een dergelijke aanwezigheid kan wel degelijk worden gevoeld. Ik merk het in cursussen die ik geef om mens en natuur weer dichter bij elkaar te brengen, dat mensen soms in de natuur sterk aan hun dierbaren moeten denken. Ze zien iets in een wolk of in een bloem. Ik had het zelf toevallig gisteren nog, ik zag een prachtige boom en dacht aan mijn moeder. Dat gebeurt niet buiten mij om, ik deed dat zelf, daar ben ik me goed van bewust. Maar het is een wisselwerking. Een indruk uit de natuur kan de gedachte aan een dierbare op gang brengen.”

Hoe bent u dan dit keer te werk gegaan bij het schrijven? “Door het geven van die lezin­gen ben ik gegroeid. Gaandeweg heb ik andere woorden gezocht. Ik ben daarbij bewust het zakenleven gaan opzoeken. Eerst een lezing voor zakenvrouwen. Later voor het bankwezen. Daar breng ik in feite dezelfde boodschap, maar ik moet er telkens andere woorden en begrippen voor gebruiken. Bovendien zijn de samenleving en ik inmiddels meer naar elkaar toe gegroeid. Bepaalde begrippen, zoals meditatie, die toen misschien voor velen nog wat vreemd waren, zijn dat nu niet meer. Ze zijn aanvaard.”

Win een boek van prinses Irene of Arthur Japin!

In april verscheen Leven in verbinding, het boek dat prinses Irene samen met de Wage­ningse ecoloog en filosoof prof. dr. Matthijs Schouten schreef. Centraal in hun gesprekken staat het thema verbinding, de relatie mens-natuur en duurzaamheid.

Bekijk leven in verbinding

Bekijk Vaslav

Lees het hele interview van Prinses Irene in Libelle 49 op bladzijde 70.

Interview: Arthur Japin. Fotografie: Corbino.

null Beeld

null Beeld


Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden