Astrid. Minimaliseerproject!

astridkrijgsman

Vorig jaar las ik voor het eerst over de term minimaliseren en dat sprak me meteen uit. Ik wilde wel ruimte in mijn hoofd en vooral in mijn huis. En dat zou ik krijgen door te gaan minimaliseren. Zoveel zooi had ik vast niet, dacht ik nog.

Dat viel best tegen. Het leek wel of er iemand vanuit de achterkant van de kast steeds weer wat neerlegde. Er kwam geen einde aan de zooi. Van alles had ik veel. Veel tassen, veel schoenen, veel sjaals, veel sieraden, veel zwarte shirtjes enzovoort. Het was tijd voor actie. Ik ruimde wekenlang op en bleef me verbazen over wat ik allemaal had bewaard en wat ik nog had liggen waarvan ik het bestaan vergeten was. Zoveel spullen om uit te kiezen? Want zeg nou zelf. Waarom zou je twintig limonadeglazen in de kast hebben staan en het zelfde aantal m

okken?

We zijn nu bijna een jaar verder en ik ben nog steeds bezig. Minimaliseren is een project, dat doe je gewoon niet even zomaar.

Gisteren ruimde ik mijn kledingkast voor de twintigste keer op in het afgelopen jaar en heb er zeker weer dertig stuks uitgetrokken om op Marktplaats te zetten. Ik blijf bezig. Ik heb de schuur weer uitgemest en de zolder wordt alsmaar leger. Het werkt echt. Het is heerlijk om kasten open te trekken en in één oog opslag te kunnen zien wat er ligt. Het is fijn om een overzichtelijke badkamer kast te hebben zonder flessen doe toch niet gebruikt worden. Ik probeer tegenwoordig heel bewust te consumeren. Nadenken, nadenken en nadenken voordat ik iets koop.

Ook de meiden probeer ik deze boodschap mee te geven. Ze mogen zelf weten waar ze hun zakgeld aan uitgeven. Vorige week toog Kimberly alleen naar de winkelstraat. Ze ging naar de bieb en wilde even bij de Intertoys kijken. Ik gaf haar mijn mobiel mee voor je weet maar nooit.

Even later ging de telefoon en kreeg ik een blije Kimmie aan de telefoon.

“Mam, ik zag superleuke oorbellen bij de Intertoys voor maar twee euro. Maar jij zegt altijd dat ik eerst goed moet nadenken en dus ben ik eerst naar de bieb gegaan. Ik heb daar nagedacht en heb ze daarna gekocht.”

Het begin is er. Moeder en dochter komen er wel….ooit!


Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden