null Beeld

Atty scheidde van haar man: “Ik ben lang boos op hem geweest”

Wanneer 1 op de 3 huwelijken eindigt in een scheiding zal het je niet verbazen dat er een speciale dag voor in het leven is geroepen. En ja, dat is vandaag. Atty (52) en Patrick (52) scheidden in 2001 en vertellen hoe dat ging. 

Elselien van Dieren

Atty: “Het was ongeveer 2 jaar na de scheiding toen Frans mij op een middag belde. We praatten over onze zoon Paco en hij vertelde iets over zijn vriendin. Toen ik ophing besefte ik opeens: het is goed zo. Ik kon het verdriet over hem loslaten.

Frans en ik ontmoetten elkaar tijdens een cursus hotelentertainment omdat we iets anders wilden in ons leven, meer avontuur. Samen werkten we in hotels op Lanzarote en Mallorca. Toen onze zoon Paco werd geboren, veranderde alles tussen ons. Ik kreeg een zwangerschapsvergiftiging en de bevalling was erg zwaar. Ik kreeg er zo’n klap van dat ik een postnatale depressie kreeg. Ik kon niet meer intiem zijn met Frans. Dat was heel moeilijk voor hem, want hij vindt het fysieke juist heel belangrijk.

Toen ik het gevoel kreeg ‘hèhè, ik ben er weer’, was het te laat: Frans was verliefd geworden op een andere vrouw. Ik voelde me diep vernederd en ben lang erg boos op hem geweest. Maar nu zie ik in dat we allebei een aandeel hebben gehad in onze scheiding. Inmiddels zijn we al 10 jaar co-ouders; Paco is om de week bij Frans. In onze relatie hadden we nooit ruzie en we zitten nog steeds op een lijn, voor onze zoon. Daar ben ik trots op.”

LEES OOK: COLUMN: SCHEIDEN OF NIET?

Frans: “De passie sijpelde weg uit ons huwelijk. Ik had me onze relatie anders voorgesteld en dacht dat Atty net zo avontuurlijk en sportief was als ik. Ik wilde samen met haar dingen ondernemen, lekker buiten actief bezig zijn. Maar zij had meer behoefte aan tijd voor zichzelf. Nadat Paco werd geboren, was het dagelijkse knuffelen er niet meer bij, we raakten elkaar steeds minder aan.

In die tijd werd ik verliefd op een vrouw die ik tijdens het tennissen had ontmoet. Het werd een heel gepassioneerde affaire, maar tegen Atty bleef ik alles ontkennen. Ik dacht: als ze het niet weet, dan kwets ik haar ook niet. Maar ik heb haar zo juist meer pijn gedaan. We hebben een tijd echt afstand van elkaar moeten nemen. Ik verhuisde naar een ander dorp, zodat we een beetje ruimte voor onszelf kregen.

Via Paco wer­den we stapje voor stapje weer vrienden. Ik bewonder Atty om hoe ze haar leven nu leidt; ze is heel zelfstandig en onder­nemend. Als ik langskom voor Paco’s spullen, dan drinken we vaak een wijntje en bespreken we alles, zelfs ons liefdesle­ven. We gunnen elkaar het beste. Atty is misschien niet de soulmate die ik zocht, maar ze is wel een maatje gebleven.”

Interview: Esma Linneman (2012). Fotografie: Bernice van Wissen

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden