null Beeld Shutterstock / Syda Productions
Beeld Shutterstock / Syda Productions

Berthe (52): “Tijdens het kerstdiner braken mijn vliezen, totaal onverwachts”

Denk je rustig met je gezin en zo’n vijftien vrienden kerstavond te vieren, voel je ineens ‘nattigheid’. Het gebeurde Berthe (52). Haar vliezen braken tijdens het kerstdiner en een paar uur later werd zoon Benjamin geboren. Vijf weken eerder dan verwacht.

Onvergetelijke Kerst

Annemieke RiesebosShutterstock / Syda Productions

“Met een groep vrienden zaten we aan een rijk gedekte tafel heerlijk te gourmetten. Het was kerstavond, heel gezellig en de wijn vloeide rijkelijk. Behalve voor mij natuurlijk, want ik was zwanger. We zouden blijven logeren en de volgende dag, Eerste Kerstdag, op bezoek gaan bij mijn schoonouders.

Ongeloof

Rond een uur of acht, we zaten net aan het dessert, voelde ik iets. Ik ging naar de wc en er flitste door m’n hoofd: het lijkt wel of m’n vliezen gebroken zijn. Toch dacht ik ook meteen: nee, dat kan niet. Ik was pas vijf weken later uitgerekend. Ik liep terug naar de tafel en besloot niets te zeggen. Ik bleef nattigheid voelen en ging weer naar de wc. Dat heb ik tot drie keer volgehouden en inmiddels voelde ik me ook niet zo lekker. Ik fluisterde mijn man in zijn oor: ‘Ik denk dat mijn vliezen gebroken zijn’ en ging weer aan tafel zitten. Ik wist het allemaal even niet zo goed. Ik zei het wel, maar geloofde en wilde het niet. Dat kon toch niet? Niet nu al, niet in deze setting.

Mijn man keek me met grote ogen aan, gooide zijn glas rode wijn naar binnen en zei: ‘Wát zeg je?’ Toen ik het nog een keer zei begreep de hele tafel wat er aan de hand was en meteen was iedereen in rep en roer. Er ontstond een soort paniek: wat nu?

Complicatie

Inmiddels waren ook de weeën begonnen. Ik kan me niet veel meer herinneren van wat er daarna gebeurde, maar zie mezelf nog wel voorover gebogen in de keuken staan met de gastvrouw die maar bleef zeggen: ‘Het komt goed.’ We waren bij vrienden in Amersfoort en zelf woonden we in Amsterdam. We wisten al tijdens de zwangerschap dat er een kleine complicatie was waardoor ik in het ziekenhuis móest bevallen. Er was iets aan de hand met de niertjes van de baby, er moest een nefroloog bij de bevalling zijn.

Pufclub

Met hoge snelheid, ik denk zo’n 160 kilometer per uur, reden we naar Amsterdam. Gelukkig was er op het kerstfeestje één persoon die niet gedronken had en kon rijden. Het was een luxe auto met leren bekleding. Boven op een dekbed hing ik op de achterbank mijn water te verliezen. De weeën kwamen inmiddels om de twee minuten; ik was al half aan het bevallen. Samen met mijn man probeerde ik ze weg te ademen, alles wat we hadden geleerd op de pufclub gebeurde daar op de achterbank.

Kerstkindje

Eenmaal op een bed in de bevalkamer stopte ineens alles. Ik had geen weeën meer en de verloskundige zei: ‘Dan wordt het toch een kerstkindje.’ Dat wilde ik echt niet; ik ken iemand die op Eerste Kerstdag jarig is en die vindt dat helemaal niet leuk. Door mijn ervaring met twee vorige bevallingen vroeg ik of ik op m’n zij mocht liggen en binnen no time kwamen de weeën weer op gang. Toen ging het snel; om 23.45 uur is Benjamin geboren. Een kerstkindje, maar nog net op de 24e.

Gouden lok

Gelukkig was alles goed. Benjamin was een mooi, roze garnaaltje die met een gouden lok op zijn hoofdje geboren werd. Met zijn nieren bleek gelukkig alles goed, wel moesten we allebei nog een week in het ziekenhuis blijven omdat hij te vroeg geboren was. De dag na de bevalling kwamen zijn zusjes op bezoek. Zij waren blijven logeren bij onze vrienden in Amersfoort en werden op Eerste Kerstdag wakker met een broertje.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden