null Beeld

BLOG: ”Als mijn vriendin ons nu zou zien, dan zou ze raar staan te kijken”

Vandaag heeft dokter Rutger Gijs op spreekuur. Gijs komt er niet zo vaak, maar dit keer was het toch wel echt nodig.

Mandy Eendragt

''Het lijkt wel een Karel Appel schilderij.''

Ik kijk hem vragend aan en schuif mijn rolkruk nog iets dichterbij. De rechterzijde van zijn balzak heeft inderdaad meerdere kleuren. Zijn paarse aderen lopen er als penseelstreken over heen. Maar de roodheid overheerst waardoor de vergelijking eerder opgaat met alleen een appel.

''Ik zag de schilderijen op het nieuws deze week.'' legt hij me uit. ''Als mijn vriendin ons nu zou zien, dan zou ze raar staan te kijken. Ik hier met mijn broek naar beneden en u starend naar mijn klokkenspel.''

Gijs lacht, maar stopt snel. Het doet teveel pijn. Gijs is een achttienjarige boerenjongen. Klompen aan en recht voor zijn raap. Hij komt niet vaak op mijn spreekuur, maar nu moest hij wel.

''Ik ben maar komen lopen. Zelfs op een vrouwenfiets ging het niet.''

''Hoe gaat het met plassen?'' vraag ik hem.

''Ik plas als een achttienjarrige, maar ik loop als een oude vent.''

Zachtjes til ik zijn rechterbal op. Zijn krampachtige houding, waarbij hij zijn linkerbeen stijf houdt en zijn rechterknie lichtjes buigt, verdwijnt.

''Lucht dat op?''

''Inderdaad.''

''Recent nog onveilig gevreeën?''

''Nee, gewoon altijd veilig. Waar denkt u aan, dokter?''

Ik laat zijn bal weer los waardoor Gijs zijn vorige houding weer aanneemt.

''Ik denk aan een bijbalontsteking. Dat kan veroorzaakt worden door een soa, maar ook door bacteriën die blaasontstekingen veroorzaken.''

''Een bijbal? Ik wist niet eens dat ik er nog meer had?''

Ik geef hem de opdracht zichzelf weer aan te kleden en samen met mij achter mijn computerscherm te gaan zitten. Gijs kijkt geïnteresseerd naar de anatomie van zijn balzak. Als ik klaar ben met mijn uitleg, pakt hij de muis van mij af en tikt iets in op mijn toetsenbord.

''Zie de vergelijking met Karel Appel. En net als zijn schilderijen, kan me dit gevoel ook gestolen worden.''

null Beeld
null Beeld

Rutger Verhoeff (1979) wilde aanvankelijk gynaecoloog worden. Tot hij ontdekte dat hij in deze specialisatie het dagelijkse contact met zijn patiënten miste en besloot huisarts te worden. Inmiddels heeft hij duizenden patiënten op zijn spreekuur ontvangen. Momenteel is hij huisarts in Utrecht. Zijn boek 'Wat denkt u, dokter?' ligt nu in de winkel, uitgegeven door Uitgeverij Thomas Rapp, met gebeurtenissen die zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen. Om de vertrouwelijke relatie tussen arts en patiënt te bewaken zijn alle situaties en namen onherkenbaar gemaakt.

Tekst: Rutger Verhoeff.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden