null Beeld

Blog Caroline: “Er is werk aan de winkel, fit wil ik worden! En kalm…’

Enigszins bekomen van de schrik na haar diagnose en met de operatie voor de deur stroopt Caroline haar mouwen op en gaat aan de slag…

Al snel blijk ik de ‘trotse’ eigenaar van een eigen internetportaal van het Antoni van Leeuwenhoek, waar mijn afspraken en uitslagen zullen komen te staan. Even overweeg ik om daar zelf nooit een blik op te werpen en de inloggegevens meteen door te mailen aan Mar, mijn zus. Zij neemt mijn zaken waar als mijn hoofd tijdens gesprekken met artsen weigert informatie tot zich te nemen. Tip: mocht je ooit iets mankeren, bel haar. De ideale patiëntenbegeleider. Scherp als een mes. Vraagt door. Laat geen arts wegkomen met vaagheden. En je kunt nog met haar lachen ook! <3

Maar dit terzijde, ik besef ook dat ik natuurlijk niet altijd mijn kop in het zand kan blijven steken, dus ik log toch in en noteer braaf alles wat er de komende weken op het programma staat. Geen idee trouwens wat een MRI-scan is…

Terwijl ik mijn agenda invul, kom ik eindelijk een beetje bij mijn positieven. Er blijkt werk aan de winkel! De Rotterdamse in me roert zich en wil haar mouwen opstropen. We gaan een plan maken! Wie staat er aan het roer? Nou ja, dat niet natuurlijk, maar ik kan in ieder geval een beetje doen alsof…

Fit moet ik worden. Hoognodig. Met drinken en roken ben ik vorige maand al gestopt, omdat ik me de hele zomer zo ellendig voelde. Afgezien van een forse inzinking in de dagen rond de diagnose heb ik geen druppel of sigaret meer aangeraakt. Ik kom mijn vriendin Ellen op straat tegen. Veel te lang niet gezien. We besluiten samen te gaan zwemmen. De volgende dag al liggen we, tot onze hilariteit en verbazing, om half acht ’s ochtends in het water.

Kalmte gaat me natuurlijk ook redden. Bizar genoeg meldde yogajuf Sandra zich een tijdje terug al, of ik weer eens een paar privélesjes wilde. Ze had dat net met haar buurvrouw met borstkanker gedaan en aan mij gedacht… Don’t say, het is van een griezelig toeval. Ik rol mijn matje weer uit en geef me over aan rustig ademhalen (dat zal me tijdens die MRI-scan nog heel goed van pas komen).

Gezond eten. Dat ook. Havermout. Fruit. Powerfood? Als ik even de neiging krijg een boek van Rens Kroes aan te schaffen, voel ik dat ik door begin te slaan en roep ik mezelf tot de orde.

Maar, het zal toch niet waar zijn? Na jaren vol vergeefse goede voornemens gaat er een knop om. Ik verander in zo’n vrouw naar wie ik altijd streefde, haha, het type dat veel beweegt. Op tijd naar bed gaat. Gedisciplineerd leeft. Er komt ongekende energie over me. Ik kan dit! Sterker nog: ik ga het ‘gewoon’ doen…

LEES OOK: CAROLINE VERTELT DAT ZE EVEN HELEMAAL NIETS WIL

Caroline Griep (51) is freelance journalist en personal organizer. Om de week woont ze samen met Pleun (bijna 18), die eindexamen doet. Vorig jaar zag ze na het zwemmen een kuiltje in haar borst, een paar weken later bleek ze borstkanker te hebben.

Beeld: Dingena Mol (portret Caroline)

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden