null Beeld

Blog Caroline over haar borstkanker: ‘Ze hebben mijn huid verwoest! Eikels & trutten!’

‘Die is kapot,’ concludeert de radiotherapeute na een serieuze blik op mijn oksel, ‘je moet zo meteen langs bij de doktersassistente.’ Ze hebben hebben mijn huid verwoest! Eikels & trutten! Tegen mijn tranen vechtend ga ik op de bestralingstafel liggen.

Redactie Libelle.nl

De assistente heeft een kwartier later gelukkig een wat zonniger kijk op het leven. ’Zo, dat ziet er nog goed uit na zestien bestralingen,’ zegt ze tevreden. Op slag voel ik me een stuk stoerder. Ik krijg een zalfje mee en ze zal een speciaal soort pleister die niet plakt voor me bestellen.

De bestralingen bevallen me inmiddels een stuk minder dan tijdens de eerste twee weken. Ik heb er geen zin meer in. Zeker niet nu mijn huid het dus ook op begint te geven. Doodmoe word ik van het gehannes met wat ik er wel en niet op mag smeren. Niks helpt ook echt. Mijn oksel stinkt. Mijn stomme postoperatie-beha zit rot. Mijn humeur is zo nu en dan naar de vaantjes. On the bright side: het aftellen is begonnen. Nog vijf keer en dan is het klaar. Bijna drie weken heb ik dan om bij te komen tot mijn eerste chemo. Ho, stop, ander woord, niet aan denken, want dan sla ik acuut op tilt. Als ik één ding geleerd heb in deze periode, is dat het geheel te veel en te griezelig is. Dus ik weiger om al gedachten aan de chemo toe te laten. Stap voor stap is het advies.

Er is trouwens van alles wat me bezighoudt op het moment. Misschien komt het omdat ik als journalist altijd naar de juiste woorden zoek om dingen te omschrijven, maar ik vraag me dus bijvoorbeeld af: heb of had ik borstkanker? De tumor is verwijderd, dus theoretisch heb ik het nu niet. Het in mijn ogen logische volgende vraagstuk is dan: word ik behandeld voor of tegen borstkanker? Persoonlijk vind ik dat nogal een verschil. Mijn behandeling is preventief, om te voorkomen dat eventueel nog aanwezige kwaadaardige cellen in de toekomst uitzaaiingen worden. Conclusie: ik had borstkanker en word daartegen behandeld.

Volgende punt: bèn of wás ik ziek? Officieel ben ik natuurlijk borstkankerpatiënt, maar het lukt me nog steeds niet goed om dat hardop te zeggen. Ik voel me namelijk ook niet ziek. Hoe ik me dan wel voel? Om heel eerlijk te zijn: deze week heb ik even geen idee.

LEES OOK:

Caroline Griep (51) is freelance journalist en personal organizer. Om de week woont ze samen met Pleun (18), die eindexamen doet. Na het zwemmen zag ze een kuiltje in haar borst, een paar weken later bleek ze borstkanker te hebben.

Beeld: Dingena Mol (portret Caroline)

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden