null Beeld

BLOG: ”Een nieuw lichaam kan ik niet bestellen”

Vandaag heeft dokter Rutger mevrouw Blasé op het spreekuur. De afgelopen jaren heeft hij haar door haar frequente bezoeken goed leren kennen.

Mandy Eendragt

"Hoofd, schouders, knie en teen. Knie en teen."

Dit liedje schiet door mijn hoofd als ik het korset van mevrouw Blasé, 86 jaar, openmaak. Het kost me enkele minuten. Ze is van onder tot boven ingepakt. De afgelopen 5 jaar hebben we elkaar goed leren kennen. Elk jaar komt ze op het spreekuur om zich van top tot teen te laten onderzoeken. Zelf noemt ze het een soort van apk-keuring.

"De motor moet blijven draaien, dokter." En elk jaar kwam ze zelf met onderdelen die vervangen moesten worden. Twee nieuwe knieën. Twee nieuwe heupen. Twee nieuwe ooglenzen. Een operatie aan de galblaas. Een operatie aan de baarmoeder. En nieuwe leidingen in haar benen en in haar hart.

En soms moest ze gewoon bijgevuld worden. Bij benauwdheid de plasmedicatie of puffers omhoog. En bij moeheid vitamine D tabletten en vitamine B12 injecties.

Maar de laatste weken zag ik haar vaker. Minstens één keer per week. Ze kwam met klachten die ik niet meer kon oplossen. "Dan maar naar een andere monteur", zei ze gekscherend.

En dat gebeurde dan ook. Naar de longarts en cardioloog vanwege benauwdheid. Naar de orthopeed vanwege pijnklachten in de knieën. En naar de internist vanwege buikpijn. Maar niemand kon haar helpen.

Ik kijk naar de rug die ik net bevrijd heb van het korset. De huid lijkt op luxaflex. Ik leg mijn stethoscoop erop en luister terwijl mevrouw Blasé diepe ademteugen neemt. "Ik hoor niets afwijkends, mevrouw Blasé."

Ze kijkt me teleurgesteld aan. Ik pak een verwijsformulier voor de fysiotherapie, vul het in en overhandig het haar. "Misschien dat de fysiotherapeut uw ademhalingstechniek kan verbeteren, zodat u meer lucht krijgt."

Ze pakt het aan en maakt het tot een prop. Vervolgens pakt ze een receptenbriefje uit mijn dokterstas en schrijft er iets op. Terug op de praktijk geef ik de apothekersassistente het briefje van mevrouw Blasé. Ze kijkt me vragend aan.

"Een nieuw lichaam kan ik niet bestellen."

null Beeld
null Beeld

Rutger Verhoeff (1979) wilde aanvankelijk gynaecoloog worden. Tot hij ontdekte dat hij in deze specialisatie het dagelijkse contact met zijn patiënten miste en besloot huisarts te worden. Inmiddels heeft hij duizenden patiënten op zijn spreekuur ontvangen. Momenteel is hij huisarts in Utrecht. Zijn boek 'Wat denkt u, dokter?' ligt nu in de winkel, uitgegeven door Uitgeverij Thomas Rapp, met gebeurtenissen die zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen; om de vertrouwelijke relatie tussen arts en patiënt te bewaken zijn alle situaties en namen onherkenbaar gemaakt.

Tekst: Rutger Verhoeff. Beeld: iStock, Bente Hilkens (portret Rutger)

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden