PREMIUM

Carin (58) hoopte dat een open relatie haar huwelijk zou redden: “Ik was niet meer te stoppen”

Carin (58) hoopte dat een open relatie haar huwelijk zou redden: “Ik was niet meer te stoppen” Beeld Getty Images
Carin (58) hoopte dat een open relatie haar huwelijk zou redden: “Ik was niet meer te stoppen”Beeld Getty Images

Is een open relatie de oplossing voor een ingedut huwelijk? Naast alle halleluja-verhalen zijn er ook veel mensen bij wie het geen succes blijkt. Zoals bij Carin (58).

Eva BredaGetty Images

“Ineens floepte het eruit. Ik had honger naar meer, al maanden. Maar pas die avond, toen de jongens op bed lagen, durfde ik het uit te spreken: ‘Ik denk dat ik een open relatie wil.’ In de vijf stille minuten die volgden voelde ik dat ik Harm kwetste. Toch stribbelde ik niet tegen toen hij uiteindelijk antwoordde: ‘Laten we het proberen.’

Ik dacht niet aan wat mijn man wilde

Alleen al het samen zoeken op datingsites deed me stralen. Ik genoot van alle aandacht die in mijn inbox belandde. Soms zei Harm wel dat hij bang was dat de open relatie het einde van ons huwelijk zou betekenen. ‘Dat is niet zo’, verzekerde ik hem. ‘Ik wil mijn vleugels uitslaan, maar ik ga niet weg.’ Ik hield niet minder van mijn man door de aandacht van andere mannen. Ik dacht dat ik na twee jaar experimenteren weer uitgeraasd zou zijn. En dat mijn nieuwe energie onze relatie goed zou doen. Dat was tenminste wat ik al maanden las op fora. Lang voordat ik Harm het voorstel deed, had ik me al vergaapt aan verhalen van vrouwen met minnaars. De manier waarop zij opleefden en hun seksualiteit ontdekten, dat wilde ik ook. Het verlangen in mij was zo sterk dat ik er alles voor opzij wilde zetten. Ik dacht er nog geen seconde over na dat Harms angst misschien wel uit zou komen. Ik dacht überhaupt niet na over hoe dit allemaal voor hem was.

Het maakte mijn man onzeker

Aan onze communicatie lag het niet. We maakten duidelijke regels: we zouden onze dates altijd tegelijk plannen. Had maar één van ons een afspraak? Dan ging die automatisch niet door. We zouden altijd open zijn over met wie en waar we afspraken. En als hij of ik ermee wilde stoppen, dan hoefde diegene dat maar te zeggen en dan was het direct klaar.

Terwijl mijn inbox volstroomde met berichten van begerige mannen, bleef die van Harm nagenoeg leeg. Natuurlijk had dat niets met hem te maken. Er bevinden zich nou eenmaal meer mannen dan vrouwen op datingsites. Voor Harm voelde het wel zo. Als hij zijn onzekerheid uitsprak, reageerde ik begripvol. Maar eerlijk gezegd kon ik er niet mee zitten. Met iedere chat die ik ontving, proefde ik van het leven dat ik wilde leven. Ik wilde alleen maar dat Harm zo snel mogelijk een vrouw vond om mee af te spreken. Dan kon ik ook los.

Thuis ging ik al wel los. Als mensen voorheen zeiden dat ze twee keer per week seks hadden, kon ik daar nooit over meepraten. Nu was ik niet te stoppen. Harm vond het heerlijk. Maar het schuurde ook, omdat we beiden wisten dat hetgeen wat mij zo opwond de online aandacht van anderen was. En waar ik me steeds meer on top of the world ging voelen, werd hij alleen maar onzekerder.

We gingen samen naar een parenclub

Het bleek een gouden zet om eerst samen naar een parenclub te gaan. Harm kon eindelijk proeven van het leven dat ik voor ons voor ogen had. Ik kreeg er precies wat ik zocht en ook hij kreeg daar de nodige ego boost. Ik weet niet eens meer hoe de eerste man met wie ik daar seks had eruitzag, maar ik weet wel nog hoe hij me liet voelen. Zo vrij. Zo vrouwelijk. Zo anoniem. Maar eenmaal thuis waren we weer gewoon Harm en Carin, die aanrommelden met hun huwelijk en die verschillende wensen hadden. Harms onzekerheid was misschien niet zo aanwezig in de parenclub, maar lag thuis gewoon weer te wachten. Zelfs toen Harm en ik allebei iemand vonden om mee af te spreken, was het niet weg. Soms zag ik wel een trotse glimlach bij Harm, als hij thuiskwam na een nacht bij haar. Hij vond het heel wat dat hij een vrouw én een vriendin had. Maar als we inhoudelijk praatten over zijn nieuwe relatie bleek dat hij vooral het idee stoer vond. Een echte klik met haar had hij niet. Ze was de opvulling van het gat dat ik achterliet door het buiten de deur te zoeken. Ik knikte meelevend, maar in gedachten verheugde ik me alweer op mijn volgende date.

Mijn man wilde ermee stoppen

‘Ik wil ermee stoppen’, zei Harm na een jaar ineens. Dat mocht, natuurlijk. Met dat argument had ik een jaar geleden nog uitgebreid lopen zwaaien toen Harm twijfelend instemde met de open relatie. Maar nu het moment daar was, voelde ik alleen maar teleurstelling. Dat zei ik niet hardop, maar Harm moet het gezien hebben in mijn ogen. De vrouw die het afgelopen jaar tot bloei was gekomen, was weg. Ik kon alleen maar denken aan datingsites, alles wat ik nog wilde proberen, terwijl ik mijn best deed mijn monogame relatie weer te waarderen. Toen Harm na een paar maanden zonder mijn onrust te benoemen zei dat het beter zou zijn als we uit elkaar gingen, voelde ik alleen maar opluchting.

Een open relatie is geen redding

Een open relatie is geen redding voor een ingedut huwelijk, zoals ik dacht. Het is een aanvulling op een gebalanceerde relatie waarin twee mensen meer willen. Ik hoopte dat ik met wat meer vrijheid genoeg prikkels zou hebben om nog een aantal jaar gelukkig te zijn in mijn huwelijk. Maar toen ik eenmaal voelde hoe het was om meer te hebben dan enkel mijn man, was ik niet meer te stoppen. Al bleek wat ik dacht wel te kloppen: na twee jaar was ik uitgeraasd, uitgëxperimenteerd. Ik zoek nu een nieuwe relatie, monogaam of niet. Het spijt me niet hoe alles is gelopen, ik ben nu precies waar ik zou moeten zijn. Maar dat ik mijn huwelijk niet gewoon heb beëindigd toen de passie op was, en dat ik Harm - van wie ik hield en houd - daarmee heb gekwetst, had nooit gemogen.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden