Claartje (49): “‘Je hebt zeker een vriendin’, grapte ik. Hij werd krijtwit” Beeld Getty Images
Claartje (49): “‘Je hebt zeker een vriendin’, grapte ik. Hij werd krijtwit”Beeld Getty Images

PREMIUMVrouwen

Claartje (49): “‘Je hebt zeker een vriendin’, grapte ik. Hij werd krijtwit”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Deze week vertelt Claartje (49) over de biecht die haar man tijdens de feestdagen deed.

Tineke BeishuizenGetty Images

Claartje (49): “Dat mijn man het nodig vond om het half december te vertellen vergeef ik hem nooit. De kinderen waren vijf en zeven, het sinterklaasfeest hadden we uitbundig gevierd met een echte Sinterklaas, een prachtige Piet en vervulde kinderwensen. We hadden een mooie kerstboom uitgezocht bij een kwekerij en deze samen met de kinderen versierd, terwijl we kerstliedjes zongen. Ik weet nog hoe gelukkig ik mij voelde. Dat mijn man een beetje stil was, al een tijdje eigenlijk, kwam door zijn drukke werk. Tenminste, dat zei hij. Verder was alles gewoon.

Ik had die middag een leuk kerstmenu gevonden in een tijdschrift en daar begon ik die avond over. Dwars erdoorheen zei hij: ‘Ik moet je iets vertellen’. En omdat dat de klassieke beginzin is waarmee een man gaat opbiechten dat hij is vreemdgegaan, zei ik lachend: ‘Je hebt een vriendin!’ In plaats van met een grap te reageren trok hij wit weg en terwijl ik naar zijn gezicht keek, wist ik het opeens. Een soort weten dat voelt alsof het klamme zweet je uitbreekt. Ik stond daar maar, tussen de kamerdeur en de eettafel, niet in staat om me te bewegen. ‘Ga zitten’, zei hij en op de een of andere manier slaagde ik erin, terwijl ik naar hem bleef kijken.

Vijf minuten later wist ik het. Een verliefdheid waar niet tegenop te vechten was, al had hij het geprobeerd. En nu wilden ze samen verder. Het speet hem, maar het was niet anders. We zouden goede vrienden blijven en als de kinderen of ik hem nodig hadden, konden we op hem rekenen. Hij zou blijven tot na de feestdagen, in januari ging de huur van zijn appartementje in en dan zou hij definitief vertrekken.

Zo is het gegaan en daarmee heeft hij jarenlang een stempel gedrukt op kerst- en oudejaarsfeestjes. Beladen dagen waren dat, niet alleen voor mij, maar ook voor de kinderen, want december is de maand waarin je de mensen die je bent kwijtgeraakt het meest mist. Natuurlijk ben ik niet jaren blijven treuren, er kwam een moment dat het alleen nog maar een beetje schrijnde, in december wat meer dan in andere maanden. De jongens hebben het een keer tegen hem gezegd: ‘Het was niet echt een fijne timing, pa. Had je niet nog een paar weken kunnen wachten?’ Dat vindt hij zelf achteraf gezien ook wel. Maar wat hij vindt maakt me eerlijk gezegd niet veel meer uit.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden