null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Clara (50) gaat naar parenclubs: “Alsof je een pornofilm opzet, maar veel leuker”

Tien jaar geleden zakt het libido van Clara* (50) onder het vriespunt. Alles probeert ze om de passie weer te laten opflakkeren. Niks helpt, tot zij en haar man besluiten om naar een parenclub te gaan. “De eerste keren bleven we in de afgesloten kamer. Deurtje dicht, maar het besef dat mensen ons bezig zagen, vonden we heel sexy.” Het koppelt begint te swingen en ontdekt welke voordelen dat met zich meebrengt. Klinisch seksuoloog en relatietherapeut Chloé De Bie geeft advies.

Liesbeth De CorteGetty Images

Onderzoekers van het UGent voeren onderzoek uit naar de vrije liefde. Ze schatten dat 130.000 Vlamingen kiezen voor polyamorie, swingen en open relaties, maar omdat veel mensen er niet over durven te praten, zijn het er mogelijk veel meer. In Nederland is er geen onderzoek naar gedaan, maar zullen de aantallen ongeveer hetzelfde zijn. “Hoog tijd om het thema uit de taboesfeer te halen”, stellen de wetenschappers.

Parenclub

“Mijn man en ik zijn altijd heel gelukkig geweest, al stond ons seksleven tien jaar geleden op een laag pitje”, begint Clara*. Ze praat voorzichtig, maar zonder schroom. “Ik werd gediagnosticeerd met diabetes en had het daar zeer moeilijk mee. Ik was down, mijn libido was weg. De dokter heeft mijn bloed gecontroleerd, maar fysiek was alles in orde. Het was puur psychologisch. Ik had gewoon géén zin in seks.”

Het koppel wist niet wat ze eraan moesten doen, tot een goede vriend op een mooie zomerdag kwam barbecueën. “Hij zei: ‘Waarom gaan jullie niet eens naar een parenclub?’ De vriend vertelde dat hij ‘swingend’ door het leven ging, en we hebben daar toen heel openhartig met hem over gepraat. Omdat ik mijn afwezige seksdrive een serieus probleem vond, stond ik open voor álles. Wie weet was het een oplossing die de farmacie me niet kon geven?”

Sinds die bewuste zomeravond hadden Clara en haar echtgenoot het er vaak over. “Die gesprekken verliepen altijd vlot. Als je in een huwelijk niet zonder rooie oortjes kunt praten over seks en je verlangens, zit je pas met een groot probleem. (lacht) Pas toen we daadwerkelijk overgingen op het echt doén, begon ik zenuwen te voelen. We bouwden het langzaam op. Eerst ging ik bijvoorbeeld naar een naaktstrand, om te wennen aan het gevoel van bloot rond te lopen in de buurt van anderen. Daarna duurde het nog enkele maanden voor we echt naar een parenclub gingen.”

De swingers-code

Het was uiteindelijk hun vriend die hen meenam naar een plek in het Kempense dorpje Lichtaart. “We gingen naar een kleine club waar iedereen elkaar kende. Er was wel wat drempelvrees, maar die verdween redelijk snel door de gemoedelijke sfeer die er hing”, weet Clara nog. “Ik kan het me nog goed herinneren: eerst passeerde je de lockers, waar je je kleren kon achterlaten als je dat wilde, en dan kwam je binnen in een zaal. Een soort danscafé, met toog, dansvloer en gezellige verlichting.”

“Om 22 à 23 uur brak het eerste spannende moment aan: iedereen moest zich omkleden en lingerie dragen. Dat was de enige verplichting. Voor de rest moest er niks. Ik merkte meteen dat swingers een soort van code delen: respect is het allerbelangrijkste. Komt er iemand aan je lichaam en zeg je ‘nee’, dan wordt er meteen geluisterd. En als iemand toch vervelend blijft doen, wordt-ie door het personeel op de vingers getikt of, in het ergste geval, buitengezet. Maar dat heb ik in al die jaren nog maar twee keer meegemaakt.”

Op de benedenverdieping blijft het ‘braafjes’. Je kunt uitgaan, wat drinken, mensen leren kennen, een feestje bouwen... “Boven zijn er erotische kamers waar je op verkenning kunt gaan. Er zijn ruimtes met gesloten deuren, waar mensen alleen kunnen binnenkijken. En daarnaast zijn er verschillende playrooms waar iedereen in en uit kan lopen”, vertelt Clara. “De eerste keer hebben we alleen gekeken. Zó opwindend. Alsof je een pornofilm opzet, maar dan veel echter en leuker. (gniffelt) Het beviel ons zo goed dat we de week erna zijn teruggegaan.”

Geleidelijk aan ontdekken Clara en haar man de swingerswereld. “Het duurde nog eventjes voor we zelf naar boven gingen om de liefde te bedrijven. De eerste keren zijn we in de afgesloten kamer gebleven. Deur dicht, maar het besef dat mensen ons bezig zagen, vonden we heel sexy. Beneden, op de dansvloer, leerden we de mensen beter kennen, en met sommige koppels hadden we een goeie klik. Na verloop van tijd werden we automatisch stouter. We durfden weleens iemand anders te strelen, bijvoorbeeld, of te zoenen. En zo evolueerde dat langzaam naar seks met anderen.”

Tweede jeugd

Door de jaren heen heeft het koppel verschillende parenclubs verkend en uitgetest. “We hebben er onze tweede jeugd teruggevonden”, lacht Clara. “Veel vijftigers hangen elke zaterdagavond op de bank om televisie te kijken. Als ik dat doe, heb ik het gevoel dat ik gepensioneerd ben. Dankzij de clubs gingen we geregeld uit, kreeg ik opnieuw plezier in het leven, legden we nieuwe contacten. En ja, ons probleem tussen de lakens was meteen verdwenen. Alle nieuwe prikkels hebben de passie bij ons weer aangewakkerd. Daar profiteerden we ook van met ons tweetjes, thuis. We genoten veel intenser van elkaar, gingen verder dan de simpele missionarishouding en experimenteerden met standjes, speeltjes, trio’s...”

Toch is swingen geen magische oplossing als je seksleven in het slop zit, waarschuwt Clara. “Swingen is ook een hindernissenparcours dat je samen als koppel moet overwinnen. Want hoe je het ook wendt of keert: op een gegeven moment komt er jaloezie aan te pas. Dat was bij ons ook zo. Mijn man vond het niet oké dat een kerel, die we niet kenden, steeds over mijn kont wreef. Om te vermijden dat jaloezie de overhand nam, moesten we veel praten. Goed communiceren. En duidelijke afspraken maken.”

“Eén van onze belangrijkste regels? We deden niks zonder de ander. Wij wilden de connectie met elkaar bewaren, dus bleven we steeds bij elkaar in de buurt. Je zou denken dat dat logisch is, maar nee. Sommige mannen zijn wel heel gretig: zij komen een parenclub binnen, gedragen zich alsof ze in een grijpgraag ballenbad zitten en laten hun vrouw links liggen. Heel pijnlijk om te zien, maar dan weet je meteen wat voor vlees je in de kuip hebt.”

Ondertussen swingt Clara al tien jaar, met veel plezier. “Het heeft mijn seksleven een extra dimensie gegeven, maar het is zo veel méér dan dat. Ik heb er vooral een heleboel hechte vriendschappen aan overgehouden. Op den duur zat ik elke week in een club en verwaterden mijn ‘gewone’ vriendschappen. Maar in ruil daarvoor kreeg ik relaties met andere mensen die veel intenser waren”, stelt ze. “En daar ben ik blij mee, want een jaar geleden is mijn man overleden. Dankzij het swingen heb ik gelukkig een fantastisch netwerk waarop ik kan terugvallen. Zo is er één vriend, iemand waar mijn man en ik vroeger trio’s mee hadden. Onze band is zo hecht. En nu ga ik met die persoon naar clubs en zijn we samen klaar voor nieuwe avonturen.”

Advies van Chloé De Bie: “Hou het tempo van de traagste aan”

“Er bestaan veel vooroordelen tegenover swingen. Veel mensen weten zelfs niet wat het is”, zegt klinisch seksuoloog en relatietherapeut Chloé De Bie. Je kent haar misschien van haar boek En ze leefden nog lang en gelukkig of als sidekick bij het Belgische radioprogramma Love, Sex & Drama op Joe. “Eerst moeten we het onderscheid maken tussen monogamie, met twee partners in één relatie, en non-monogamie. Swingen is een vorm van non-monogamie, waarbij je als koppel een vaste relatie hebt, maar seksueel contact zoekt met anderen, mét instemming van alle betrokkenen. Dat is dus anders dan bij vreemdgaan. Bij polyamorie is er ook nog sprake van een emotionele verbinding. En zowel swingen als polyamorie zijn vormen van open relaties.”

“Mensen hebben verschillende drijfveren om te starten met swingen. Het gebeurt inderdaad dat één van de twee partners een grotere honger heeft naar seks. Sterke koppels durven daar open over te communiceren en out of the box na te denken hoe ze kunnen zoeken naar nieuwe prikkels. Partnerruil, trio’s of toestemming aan de partner om te vrijen met iemand anders kunnen een oplossing zijn.”

“Al heb je wel een paar basisingrediënten nodig: wederzijds vertrouwen, respect, liefde, een goede manier van communiceren en duidelijke afspraken. Gooi alles op tafel: met wie, hoe vaak, waar... Mag het telkens met dezelfde persoon, of liever niet? Wat als er gevoelens ontstaan? Of als de ander jaloers wordt? Je moet elkaar eerlijk in de ogen durven te kijken en aangeven wat je (niet) oké vindt. Kortom, het is dus een misverstand dat koppels met een slechte relatie swingen omdat ze ‘thuis niet aan hun trekken komen’. Het zijn alleen de heel hechte en goede relaties die dit overleven.”

Vind je het moeilijk om afspraken te maken? Dan heeft Chloé De Bie een doe-tip: “Laat alles even bezinken. Pak er pen en papier bij, en schrijf op hoe jij het swingen wil aanpakken. Leg de twee lijstjes naast elkaar en bespreek ze, zonder vooroordelen, eventueel met een seksuoloog of relatietherapeut erbij. Probeer overeen te komen en een middenweg te zoeken.”

“Nog een handige regel: hou het tempo van de traagste aan. Het is mooi om te lezen hoe Clara het stapsgewijs aanpakte. Ga bijvoorbeeld eerst naar een naaktstrand, kijk eens wat het met je doet als je je partner ziet flirten of zoenen met iemand anders. Zet kleine stappen in plaats van ineens in het diepe te springen. En ik val in herhaling, maar bespreek bij elke ervaring welke gevoelens je beleeft en wat er door je hoofd gaat.”

“Het kan ook zijn dat jullie het spannend genoeg vinden om te proeven van de voyeuristische kant: niks doen, enkel kijken. Heel veel mensen gaan naar een parenclub om de sfeer op te snuiven. Andere mensen zien vrijen zorgt voor zin in seks, want het is echter dan porno.”

*Clara wilde anoniem blijven

Bron: HLN.be

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden