null Beeld

Column Femke – de verjaardag van mijn man? Uh…

Stom, dat weet ik, maar het is me nooit gelukt om Reiniers verjaardag te onthouden.

Redactie Libelle.nl

In een onbewaakt ogenblik – het duurde maar drie minuten – werd mijn portemonnee gestolen. Het was ochtend en ik had nog een slaperig hoofd toen ik mijn fiets op slot zette voor het kantoorpand aan de gracht. Met mijn laptoptas liep ik naar binnen. Terwijl ik een paar collega’s vertelde over de slechte nacht die ik had gehad, klopte er een meisje op onze deur. “Is deze tas van iemand?”, vroeg ze. Het was mijn tas. Die ik had laten staan in het fietszitje van Max. “O, dank je!”, riep ik. Maar het meisje temperde mijn enthousiasme door erop te wijzen dat ik niet wist of alles er nog in zat. Ik keek en schrok. Mijn portemonnee was weg! Het voelde als een stomp in mijn maag. Ik ben toch weleens eerder in mijn leven bestolen, maar deze keer kwam het extra hard aan. Misschien door mijn slechte nacht of gewoon omdat ik gevoeliger ben geworden sinds ik moeder ben. Ik kon wel janken. Meteen riep ik mezelf tot de orde: er moesten bankpasjes geblokkeerd worden. Trillend tikte ik het nummer van mijn bank in. De vrouw van de helpdesk reageerde begripvol, maar voordat ze de pas van onze gezamenlijke rekening kon blokkeren, moest ik een controlevraag beantwoorden. “Wat is de geboortedatum van uw man”, vroeg ze. Ik wist het niet. Stom, dat weet ik, maar het is me nooit gelukt om Reiniers verjaardag te onthouden. Geen idee waarom. Dus ik gokte… verkeerd. Ik hoorde de vrouw haar wenkbrauwen optrekken en ik stamelde dat ze me een andere vraag moest stellen. Ze zuchtte hard. Of ik dan wist wat het laatste bedrag was wat ik had gepind. Ik gokte: “Iets van 45 euro bij Albert Heijn?” Wederom verkeerd. Het was alsof ik in een tv-quiz zat. Het liefst had ik gevraagd of ik een hulplijn mocht inroepen, maar ik merkte dat de vrouw tegen haar irritatiegrens aanzat. “Kent u wél de tweede naam van uw man?”, vroeg ze me scherp. Ik geloof dat ik bijna begon te schreeuwen: “Dat weet ik! Het antwoord is Max! Zo heet mijn zoontje ook.” Dat laatste interesseerde de vrouw niet, maar het antwoord was gelukkig goed. Mijn pas werd geblokkeerd. Opgelucht haalde ik adem.

Ongelooflijk dat je binnen één uur zo veel stress kunt hebben dat je nog vóór de dag is begonnen alweer in bed wil gaan liggen.

Femke Sterken (34) is reportageredacteur bij Libelle. Ze is getrouwd met Reinier en moeder van Max. Femke woont in Amsterdam. Lees haar column over sportperikelen of een van haar andere columns.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden