null Beeld

Column Femke – Ik ben je hondje niet

Redactie Libelle.nl

null Beeld

"Hou mijn hand even vast", zei ik tegen Reinier. "Ik ben je hondje niet", zei hij

Toen Reinier me vorige week vroeg of ik de vrijdagavond vrij wilde houden was ik aangenaam verrast. Hij had een romantisch dinertje geregeld. En dat terwijl we beiden niet echt romantische types zijn. Aan alles had hij gedacht: Max sliep bij zijn ouders en om kwart over zeven reed de taxi voor. In de comfortabele kussens van de Mercedes zakte ik tegen mijn man aan en zei: "Mennn, ik ben moeoeoe!" Hij zei: "Ik ooooook. Zullen we omkeren en in bed Netflix gaan kijken?" De verleiding was groot, maar we lieten ons toch afzetten voor het restaurant.

Aldaar viel de wijn tegen, was het voorgerecht best prettig en het hoofdgerecht zelfs aangenaam. We kletsten wat over de week die achter ons lag en waarin we elkaar wederom te weinig gezien en gesproken hadden, kirden over de schattigheid van ons kind en klaagden over het feit dat Max ‘s nachts vijf keer begint te huilen omdat hij tandjes krijgt (waardoor wij een ernstig slaapgebrek hebben). Aan de tafel naast ons zat een jong en verliefd stelletje elkaars hand vast te houden. Ik zei tegen Reinier: "Hou mijn hand even vast", waarop hij reageerde met de woorden: "Ik ben je hondje niet." Waarna we in een inmiddels zeer bekend gekissebis belandden. Er volgde een 'sorry' (van mijn kant), een toch-maar-even-handjes-vasthouden-moment (van zijn kant), een boel gegaap en een 'Laten we snel even een toetje doen, dan kunnen we daarna weg.' We bestelden een crème brûlée die er zo lang over deed om naar onze tafel te komen dat ik aan Reinier vroeg of we 'm niet helemaal konden skippen. Omdat ik zo ontzettend moeoeoeoe was. Hij was het roerend met me eens.�De crème brûlée arriveerde uiteindelijk toch, maar was niet te eten, waardoor Reinier na twee happen de rekening vroeg en heel weinig fooi gaf. Er werd een taxi gebeld en toen we erin zaten, zei mijn man: "O, het is pas tien uur, we kunnen nog wel twee uur Netflix kijken en morgenochtend uitslapen." Twee. Uur. Netflix. En daarna uitslapen. Een enorm gevoel van geluk overviel mij. Niet van het eten, niet van de wijn of van onze oververmoeide lichamen tegenover elkaar aan een houten tafeltje. Nee: van Netflix. De vraag is: moeten wij ons zorgen maken over onze relatie?

Femke Sterken (32) is reportageredacteur bij Libelle. Ze is getrouwd met


Reinier en moeder van baby Max. Femke woont in Amsterdam. Lees ook
een van de andere

columns.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden