null Beeld

Column Hans – En jij noemt jezelf een vriend?

Redactie Libelle.nl

null Beeld

“En jij noemt jezelf een vriend?”, zei hij, en zijn toon was nu zeer verwijtend

Het zit een beetje ingewikkeld in elkaar, maar het is volgens mij toch wel te volgen. Ik heb een vriend en die heet Robert-Jan en die heeft een vrouw, Heleen, en die blijkt sinds kort een verhouding te hebben met Ronald en die Ronald is dan weer een goede kennis van me. Ik zit er zogezegd middenin en mijn tactiek in deze situatie is typisch mannelijk. Als ik Robert-Jan spreek of Ronald, dan heb ik het uitvoerig over voetbal, over de economie, over hoe het op het werk gaat, zelfs over het weer, ja, eigenlijk over alles, alleen maar om het niet over dat te hoeven hebben. En dan plotseling op mijn horloge kijken en verschrikt roepen: “Is het al zo laat? Ik moet echt naar huis.”

Dat ging een paar weken goed, tot gisteren, toen ik met Robert-Jan in de trein zat. In een trein kun je ook wel op je horloge kijken en zeggen dat je meteen nu naar huis moet, maar dat komt niet zo geloofwaardig over. Dus ik maar praten en praten over mijn vakantie in Zeeland – waar toch niet zo gek veel over te zeggen valt – totdat Robert-Jan ineens zei: “Ga je trouwens naar de wedstrijd morgen?”

En toen was ik zo stom om te zeggen: “Ja, met Roland.”

Ik wou meteen door de grond zakken, maar dat gaat ook al niet in een trein.

“Met wie?”, vroeg Robert-Jan, en niet op een toon van: ik verstond je niet, maar op een toon van: durf dat nog eens te zeggen.

“Het is al een héél oude afspraak, nog van voor…”, hoorde ik mezelf zeggen.

“Weet je wel wat die “ - en hier volgden woorden die niet thuishoren in een net blad – “mij heeft geflikt?”

“Ik blijf hier liever buiten”, zei ik weinig dapper.

“Mijn huwelijk is verwoest en jij blijft er liever buiten?”

Ik wou zeggen: inderdaad ja - maar zijn toon was nu zéér verwijtend. En dan kwam dit er nog achteraan: “En jij noemt jezelf een vriend?”

Zo kende ik Robert-Jan niet. Aan de andere kant: het kan zijn dat je wat verandert als je vrouw ervandoor is met een ander, ook nog met Roland. Toen begon hij ook nog te huilen. Zeg wat!, dacht ik, zeg nou wat! En dit is wat ik in paniek zei: “Ach, Robert-Jan, die Heleen zeg, wees blij dat je er vanaf bent.”

Het bleef nog ontzettend lang ontzettend stil in de trein.

Hans Verstraaten is getrouwd. Hij is journalist en columnist voor o.a. Management Team. Lees ook zijn column over een vrouw die midden op straat keerde terwijl ze mascara op bracht of lees een van de andere columns.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden