null Beeld

Column Hans – Ik voelde me Clint Eastwood: kom maar op, sukkels!

Redactie Libelle.nl
null Beeld

Ik voelde me Clint Eastwood: kom maar op, sukkels! Ik lust jullie rauw!

Er was binnen twee weken drie keer ingebroken in onze straat. De normaal al licht hysterische buren van nummer 10 waren nu geheel en al in paniek en de buren op nummer 26, van huis uit ook al geen echt ontspannen stel, meldden bevend dat er hoe dan ook iets gedaan moest worden.

"Je bent hier je leven niet meer zeker!", zei een buurvrouw.

"Ik heb er geen woorden voor!", sprak een andere buurvrouw, die vervolgens nochtans enkele honderden woorden tevoorschijn toverde om de ‘levensgevaarlijke’ toestand in de straat te beschrijven.

"Rustig, rustig", probeerde ik nog, waarop de weinig subtiele reactie van weer een andere buurvrouw volgde: "Ja, jij hebt makkelijk praten. Bij jullie valt niets te halen."

Een buurman stelde streng en vastberaden vast: "Er móet iets gebeuren." En ja hoor, tegen de avond was het idee van een burgerwacht geboren en, erger nog, die zou ’s nachts met zaklampen op straat paraderen en, nog erger, ik was als eerste ingedeeld. Die nacht werd ik geacht met een zaklamp op en neer te lopen door de straat en als ik iets verdachts zag dan - nou ja, daar was verder niet zo over nagedacht.

Daar stond ik dan, midden op straat, want dat was de bedoeling: dat eventuele inbrekers vanuit de verte zouden zien dat er beveiliging aanwezig was en dan zouden ze zich uiteraard schielijk terugtrekken en leefden we weer allemaal nog lang en gelukkig. Om zo goed mogelijk op te vallen – voor die inbrekers natuurlijk – scheen ik die zaklamp alle kanten op, totdat buurvrouw Annemie het raam opendeed en riep: "Hou 'ns op met die lamp, Hans, zo kan een mens toch niet slapen!"

Aanvankelijk voelde ik me Clint Eastwood: kom maar op, sukkels! Ik lust jullie rauw!, maar na een tijdje voelde ik me vooral moe. Op de stoep viel ik in slaap, om pas gewekt te worden toen de krantenbezorger met zijn brommertje de straat inreed. Ik schaamde me diep, maar dat bleek eigenlijk nergens voor nodig. Buurman Tom was de eerste die naar me toekwam: "Hé Hansje, je hebt ze allemaal weggehouden vannacht!" Even later voegde buurvrouw Anneke zich bij ons: "Ik had mijn twijfels, Hans, maar nu ben ik gewoon trots op je!"

Held van de Straat – ik was zelf nog het meest verbaasd. Buurvrouw Cathelijne keek me haast smachtend aan: "Het is misschien wat veel gevraagd… maar wil je vannacht weer?"

Haar eigen Clint Eastwood keek haar nonchalant aan: "Geen enkel probleem."

Hans Verstraaten is getrouwd. Hij is journalist en columnist voor o.a. Management Team. Lees ook zijn column over het schoonmaken van de tegels in zijn kelder, of lees een van de andere columns.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden