null Beeld

COLUMN Sylvia: poes Siepie krijgt een echo

Sylvia maakt zich zorgen om Siepie, die een echo krijgt. "Daar lig ik, in de armen van een man met een tondeuse, met een gillende kat onder mijn oksel."

Elselien van Dieren

8.29

Ik ben zenuwachtig. Poes Siepie krijgt straks een echo om te kijken wat er met haar hartje aan de hand is. Ik ben natuurlijk gaan googlen, en net als bij menselijke kwalen vind je op het internet ook voor katten binnen 10 minuten iets wat ongeneeslijk en dodelijk is. Siepie hijgt bovendien als ze de trappen op en af heeft gerend, met een open bekje, net als een hond. Ik ben op het ergste voorbereid. Nu eerst haar in de reismand zien te krijgen.

8.31

“Kom je in de mand, Siep?” Nee. “Hé, kom nou...” Nee. Ha, daar is mijn oudste zoon, blijkbaar het eerste uur vrij. Nog even proberen we het in koor: “Kom je in het fijne zachte mandje, Siep?” Neehee. Met een handige graai pakt mijn zoon de poes en propt haar in één vloeiende beweging in de mand. Gesis. Geblaas. Gekrab. Gauw de rits dicht. Hebbes!

8.42

Op de fiets door de regen met een jankende kat in een mandje aan het stuur. Wat heb ik toch een glorieus bestaan.

8.55

In de wachtkamer zit een meisje van mijn dochters leeftijd te snikken. Haar poes is net ‘ingeslapen’. “Ach gos, was ze al oud?”, vraag ik. Nee, héél jong nog. Dat begint al goed. Siep jammert maar door. Ha, daar is de dokter. We mogen mee naar een onderzoekskamertje. Achter mijn rug hoor ik het gesnik wanhopiger worden.

9.00

Siep komt uit het mandje en begint meteen te sissen en te blazen. De dokter pakt een tondeuse. “Houd haar even vast, ik moet haar oksel scheren voor de echo.” Hij zet de snorrende tondeuse op het kattenborstkasje.

9.01

De wereld vergaat. Gekrijs, gespartel, maaiende kattenklauwtjes. Rats, een kras op mijn neus. “Wat een tijger”, zegt de dokter. Samen nemen we Siep in een soort houdgreep. Daar lig ik dan, min of meer in de armen van een baardige man met een snorrende tondeuse in een bloedheet hokje met een gillende kat onder mijn oksel. Het leven kan soms vreemd lopen.

9.03

Terwijl Sieps oksel geschoren wordt, rukt ze zich alsnog los. Kattenpluis stuift door het kamertje, de dokter en ik zetten het op een hoesten en niezen. Daarna krijgen we allebei de slappe lach. “Zal ik je eens wat zeggen”, hoest hij, “een beest dat zo tekeer gaat, kán geen zwak hart hebben.”

9.34

De dokter en ik zijn uitgeput en zitten onder de schrammen. Maar het onderzoek is klaar. Het ruisje bleek loos alarm. Siep is helemaal gezond!

null Beeld

Columnist Sylvia Witteman (49) is getrouwd, heeft een dochter (17), twee zoons (14 en 11), een achterlijke kat Lola (7), een jong katje Siepie en een (soms lastige) vader en moeder. Meer columns van Sylvia lees je hier.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden