null Beeld

Column: Sylvia Witteman ziet enorm tegen op het ontdooien van haar vriezer

Als je, zoals journalist Sylvia Witteman, thuis werkt en drie schoolgaande kinderen hebt, gebeurt er op een dag van alles. Zo kun je er zo maar achter komen dat je vriezer bomvol zit.

online redactie Libelle Daily

9.00

Mijn vriezer is vol. Overvol. En vol aangekoekt ijs doordat de kinderen hem nooit goed dichtdoen, dus nu kan het deurtje helemààl niet meer dicht. Omdat ik altijd vergeet stickertjes te plakken, weet ik bovendien nooit zeker wat ik aan het ontdooien ben. Zo dacht ik gisteren erwtensoep op te warmen, maar het bleek appelmoes te zijn. Tja.

9.30

Ik bel vriendin G, die in de buurt woont. ''Ik ga mijn vriezer ontdooien, mogen mijn spullen zolang in de jouwe?'' ''Ja, natuurlijk'', zegt ze. Aan de slag. Vriezer uit en eerst maar eens die vastgekoekte laatjes eruit zien te wrikken. Hopla! Wat een puinhoop. Scherven van bierflesjes (snel te koelen gelegd toen er bezoek kwam, toen vergeten, nu kapotgevroren), overal losse doperwtjes, een sok (?), een lege doos chocolade-ijs. Maar ook een grote lamsbout, meerdere liters zelfgemaakte tomaten-, linzen- en kippensoep en veel mals gestoofde sudderlapjes, want daar houdt mijn oude vader zo van.

10.00

Ik prop alles in twee plastic tassen, doe die in mijn fietstassen en ga op weg naar G. Ik zie zo op tegen dat schoonmaken. Op mijn knieën voor dat ding zitten met een föhn en een teiltje, een natte keukenvloer... Hoe doen andere mensen dat toch? Straks even aan G. vragen.

10.05

''Je moet het gewoon niet zo lang uitstellen, dan is het in tien minuten gepiept'', zegt G. Tien minuten! De laatste keer deed ik er anderhalf uur over, en daarna had ik nog dagenlang pijn in mijn rug. ''Hoe lang geleden is dat?'', vraagt G. Een jaartje of drie. ''Dat is erg lang voor een vriezer die niet goed sluit'', vindt G. Klopt. Vandaar die uitpuilende ijswolken. Nu eerst koffie.

Mijn soep! Mijn sudderlapjes! Gestolen uit mijn fietstas!

10.15

''Zeg!,'' schrikt G, ''doe die spullen nou gauw in mijn vriezer, voor ze ontdooien.'' O ja, even uit mijn fietstas halen.

10.17

Mijn spullen, waar zijn mijn spullen? De fietstassen zijn leeg. Nou ja, er zit een natte theedoek in, een leeg colablikje, een roestig kettingslot en een beschimmelde regenbroek. Maar dat bedoel ik niet.

10.18

Mijn soep! Mijn sudderlapjes! Gestolen uit mijn fietstas! In wat voor wereld leven we?

10.20

Wacht eens even. Dieven zijn niet uit op tomatensoep, zelfs niet met balletjes. Dit moet een vergissing zijn. Ik kijk eens goed om me heen. Daar! Op de hoek van de straat!

10.22

Zie je wel. Die dief had geen zin om mijn soep en sudderlapjes naar huis te slepen en heeft zijn buit gauw weer gedumpt.

10.23

''Wat sta jij dom te lachen?'', vraagt G. ''Mijn soep was gestolen, maar ik heb hem weer terug'', antwoord ik. G. knikt sceptisch en zegt. ''Ik zou maar eens op tijd naar bed gaan, als ik jou was.''

null Beeld

Sylvia Witteman (50) is getrouwd, heeft een dochter (17), twee zoons (14 en 11), een achterlijke kat Lola (7), een jong katje Siepie en een (soms lastige) vader en moeder. Witteman werkt thuis, min of meer fulltime, zo goed en zo kwaad als het gaat. Lees ook haar andere columns.

Beeld: Brenda van Leeuwen, iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden