null Beeld

Dagboek van Anne-Wil: “Nog nooit heb ik zo’n rommelige Sinterklaas gehad”

In het nieuwste nummer van Libelle is helaas een deel van Anne-Wils dagboek weggevallen. Hier lees je alsnog de volledige versie.

Anne-Wil heeft 2 kinderen, 4 kleinkinderen en een hond. Ze heeft een latrelatie met Han en werkt in een cadeauwinkel. Dit jaar viert ze Sinterklaas met haar gezin én de nieuwe liefde van dochter Manon.

Maandag

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo’n rommelig sinterklaasfeest heb gehad. Bart belde ’s ochtends dat de vrienden bij wie ze konden logeren ineens griep hadden. “De kinderen verheugen zich er zo op, ik weet even niet hoe we dit moeten oplossen!”, zei hij. “Dan blijven jullie toch bij mij slapen!”, riep ik overmoedig. “Jij en Engelien kunnen in het logeerbed en voor de kinderen verzinnen we iets op de grond”, zei ik. Hij schoot in de lach. “Oké mam, ik neem wel 2 kampeermatrasjes mee.” Na zo’n begin kun je niet verwachten dat een sinterklaasavond nog normaal verloopt. Het was één grote chaos van het begin tot het eind, maar wel een vrolijke chaos. Zelfs Nick had plezier. Op een gegeven moment zaten we allemaal luidkeels sinterklaasliedjes te zingen. “Je bent fantastisch!”, zei Han toen we eindelijk dicht tegen elkaar aan in bed lagen. “Kan die troep overal je echt niet schelen?” “Het zou me wat kunnen schelen als het ongezellig was geweest”, zei ik. “Maar dit was zo’n heerlijke avond. En die troep is zo weer weg, want jij gaat me helpen.”

Woensdag

Elk jaar verbaast het me weer hoe snel alles wat met het sinterklaasfeest te maken heeft, uit de etalages verdwijnt. Van de ene dag op de andere is alles alleen nog maar Kerst. En ik vind het heerlijk. Ik hou van de geur van dennengroen, van kaarslicht, van kerstliedjes en kerststol. Een vreemde maand is het, december. Met een uitgelaten begin, een ingetogen deel en een knallend einde. Een maand om samen te zijn met de mensen van wie je houdt. Ik kan niet wachten tot er een kerstboom in mijn woonkamer staat.

Donderdag

“Wacht even”, zegt Han als ik met hem over Kerstmis praat en wie er allemaal komen en wat we zouden kunnen eten. “Ik heb toevallig ook een familie. We zijn dan wel niet zo close als jij met jouw gezin, maar met Kerstmis zien we elkaar, en daar hoor jij ook bij. Dus wacht nog even met plannen.” “Sorry!”, zeg ik. “Wanneer is jouw familiefeest?” “Geen idee”, zegt hij opgewekt. “Eerste of de Tweede Kerstdag. Misschien wel op Kerstavond.” Ik kijk hem aan. “Han, dat meen je niet, zoiets moet je toch een tijd van tevoren weten?” “In mijn familie zijn we niet zo plannerig. Behalve Dorien, maar die is dan gast, net als wij.” “Wanneer weet je het wél?”, vraag ik. Hij trekt me naar zich toe. “Lieverd, laat de dingen nou eens een beetje gebeuren. Jij denkt altijd maar dat alles mislukt als je het niet tijden van tevoren regelt. Maar zo zit het leven niet in elkaar.” “Mijn leven wel”, zeg ik. Hij schiet in de lach. “Dan wordt het tijd dat je het een beetje loslaat. Het komt allemaal in orde.” Het is dat hij er zo lief bij kijkt, maar overtuigd ben ik niet.

Zaterdag

Samen met Han een kerstboom gekocht. Het duurt wel even voordat ik een boompje heb gevonden met gespreide takken en dat goed in z’n naalden zit. We dragen hem naar de auto en rijden met de achterklep open naar huis. Kerst is begonnen!

LEES OOK:

Berichten van Libelle gratis ontvangen op WhatsApp? Meld je nu aan!

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Driving home for Christmas: Georgina Verbaan: “Dit jaar geen eenzame Kerst voor mij.”

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden