Maud 37 Beeld
Maud 37

Dagboek van Maud: “Een feest op een boot met Lisa? Ik weet niet of ik daar zin in heb”

Maud begrijpt niet hoe haar nieuwe collega Lisa in elkaar zit.

Maandag op het werk ziet Lisa er stralend uit. Vol energie vertelt ze in de groep bij de ochtendkoffie dat ze zo heerlijk uit is geweest met mij en dat ze gisteren ook nog zo’n gezellige middag heeft gehad met vrienden op een terras. Ik begrijp echt niks van haar. Hoe kun je die avond met mij ‘heerlijk’ noemen als je zo laveloos was dat je in de wc van een vage kroeg hebt overgegeven? Als je na afloop met een of andere loser bent meegegaan? Gek ook dat ik daar nog niks over heb gehoord, ook niet toen ze de volgende dag haar telefoon bij mij oppikte. Zo leuk als ik haar in het begin vond, zo raar en onnavolgbaar vind ik haar nu. Het stoot me af en tegelijkertijd ben ik erdoor gefascineerd. Ik neem me voor om uit te vinden hoe zij denkt, zodra ik haar alleen kan spreken.

Op een boot

Die gelegenheid komt pas donderdagmiddag als ze mijn spreekkamer binnenwandelt. “O gelukkig, je bent er nog! Luister Maud, ik heb net een uitnodiging gekregen voor een te gek feest op een boot, morgenavond. Ga je mee?”

Op het moment dat ik ‘boot’ hoor, moet ik meteen aan Koen denken. “Mijn ex zit in de boten, ik heb mijn halve leven op boten doorgebracht, dus ik weet niet of ik daar zin in heb”, zeg ik.

“Joh, mijn ex zat in de wijnen, maar daarom drink ik nog wel wijn!” zegt ze ad rem. “Het is in Amsterdam, dus niet op een of andere suffe boot hier of zo.”

Te ver gegaan

Als ik er nu niet over begin, gaat dit momentum weer voorbij. “Lisa, had jij niet heel veel last van de drank na zaterdag? Je bent te ver gegaan, dat weet je toch wel?”

Heel even denk ik twijfel in haar blik te zien, een soort onzekerheid, maar dan herpakt ze zich. “Ik hoopte dat je daar niet over zou beginnen. Ik vond het zo gênant.” Ze lacht hartelijk om haar eigen stommiteit.

“Ik maakte me nogal zorgen over die man met wie je naar huis ging”, ga ik door. “Je weet hopelijk wel dat ik probeerde om je met mij in de taxi te krijgen.”

“Ja, tuurlijk!” antwoordt ze. “Maar die man was best lief. We waren ook niet meer in staat tot sex of zo. De volgende ochtend ben ik voor hij wakker was zijn huis uit geslopen.”

Toch wel normaal

“Dus hij heeft niks gemerkt?”

“Nee, nou ja, toen hij zijn bed leeg vond wel, natuurlijk. Hij dacht misschien dat hij had gedroomd dat ik met hem mee was gegaan. Haha.”

“Dromen zijn bedrog, en als ik wakker word zonder jou weet ik het zeker”, maak ik een variatie op het bekende Borsato-lied. Ze moet er smakelijk om lachen.

“Goed, ik ga wel mee op de boot”, zeg ik, opgelucht dat Lisa toch normaal blijkt te zijn.

Misstap

Althans, dat dacht ik. Mijn beslissing om mee te gaan blijkt een totale misstap te zijn. Er zijn alleen hardcore housers van mijn leeftijd en ouder, de hele avond wordt er vreselijke muziek gedraaid en Lisa leeft zich uit op de dansvloer. Ik sta zowat de hele tijd alleen.

Tot overmaat van ramp zie ik op een bepaald moment dat er drugs wordt gebruikt en dat Lisa erbij gaat staan en meedoet. Ik wil nog maar één ding: weg!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden