null Beeld

PREMIUMDagboek #8

Dagboek van Maud: “Ik denk dat John een eerlijke kans verdient”

Maud

Maud is achter het dubieuze verleden van haar ex-vriend John gekomen. In gesprek met haar zus Juliet en zwager Noud, maakt ze een gedurfd besluit.

Ik heb zojuist zo veel dramatische informatie gelezen, dat ik even lamgeslagen ben. “Nout heeft me een korte samenvatting gegeven”, zegt mijn zus. “Wat een verhaal, zeg.”

“Nu begrijp ik waarom hij niks over zijn ex kon zeggen”, antwoord ik. “Het ging om zijn zus.”

Met drie koude biertjes komt Nout bij ons aan tafel zitten. “We zijn geneigd alles in te vullen: onthechting door de vroege dood van de ouders, incest op de kostschool, een liefdesrelatie die niet had mogen plaatsvinden, de zelfdoding die daarop volgde. Maar zolang iemand niet bereid is het echte verhaal te vertellen, blijven dat slechts speculaties.”

“Ik twijfel of hij niet toch die zus heeft omgelegd”, zegt Juliet.

Ted Bundy

“Dat is echt niet zo”, hoor ik mezelf John verdedigen.

“Waarom niet, dat weet je toch niet?”, reageert Juliet.

“Dat zegt mijn gevoel. Wie kan ik nog vertrouwen als ik mijn eigen gevoel niet meer kan vertrouwen?”

“Ted Bundy”, antwoordt Nout op mijn retorische vraag.

“Wie?”

“Die seriemoordenaar met zo veel charisma dat niemand geloofde dat hij het echt kon hebben gedaan. Zelfs in de gevangenis kreeg hij brieven van vrouwen die hem aanbeden. Dus in hoeverre kun je je eigen gevoel vertrouwen?”

“Dat is een heel nare gedachte”, geef ik toe.

“Nout verdiept zich vaak in dit soort zaken”, zegt Juliet, alsof het iets is om trots op te zijn.

“Dat valt wel mee hoor, maar de vraag die mij heel erg boeit is: hoe kan het dat de waarheid steeds vaker genegeerd wordt? Zelfs al ligt het keiharde bewijs op tafel, uiteindelijk velt de massa het echte oordeel.”

“Hoezo gebeurt dat steeds vaker?”, vraag ik.

“Omdat de massa steeds gemakkelijker kan worden gemanipuleerd via internet. Zonder dat je het in de gaten hebt, wordt je mening en je zogenaamde pure gevoel beïnvloed.”

Onschuldig

“Ik begrijp het niet meer”, zucht mijn zus. “Is het nou juist goed of niet goed dat Maud het gevoel heeft dat hij onschuldig is?”

Nout neemt een paar grote slokken bier. “Haar gevoel heeft er niks mee te maken, zij is verliefd. Net zoals jouw gevoel dat hij het wel gedaan zou kunnen hebben, waarschijnlijk wordt ingegeven door je angst dat Maud iets overkomt.”

“En dus?”

“Dus moeten we ons vasthouden aan de rechtspraak.”

“Daar worden ook fouten gemaakt hoor, Nout!”, roept mijn zus.

“Ja, maar veel minder dan ons eigen gevoel. Anders zou het Ted Bundy-monster nu vrij rondlopen en zat een onschuldige klusjesman nu vast.”

“Wat wil je daarmee precies zeggen? Ik bedoel, wat is het verband met John?”

“Ik denk dat John, ondanks zijn onschuld, niet door iedereen wordt geloofd. Dat is heel zwaar. Daarom is hij gaan vluchten in een andere identiteit, naar andere woonplekken, nieuwe vrienden…”

Ik sta op.

Tweede kans

“Waar ga je heen?” Juliet kijkt me verbaasd aan.

“Ik ga naar hem toe.”

“Maud, zou je dat wel doen?” Haar blik is bezorgd.

“Ja, dat ga ik doen. Dank je wel, Nout.”

“Graag gedaan. En ik denk dat die jongen inderdaad een tweede kans verdient. Of in elk geval een eerlijke kans.”

“Dat denk ik ook. Als hij nog niet is vertrokken naar de andere kant van de wereld.”

“Dan moet je me maar bellen. Ik kan best makkelijk mensen traceren.”

“Doe ik.” Dan geef ik mijn zus een knuffel en vertrek.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Koen, de ex-man van Maud, schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden