Willeke Beeld Libelle
WillekeBeeld Libelle

Dagboek van Willeke: “Ik vraag me af of we het nog wel kunnen vinden met elkaar”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Willeke

Zondag 9 mei

Het is vakantie en de verveling slaat in volle vaart toe. Zoals gebruikelijk heeft mijn moeder de verantwoordelijkheid om mij bezig te houden weer bij mijn vader gelegd. Het lijkt haar inmiddels niets meer te kunnen schelen wat wij uitspoken. Na het feestje van vorige week hebben Rob en ik het huis brandschoon gepoetst, maar mama zit zo met haar hoofd bij de baby dat we het net zo goed hadden kunnen laten.

Papa wist ook niks leuks om te doen dus ik heb maar gezegd dat ik met Lotte zou afspreken. Lotte was aan het begin van het schooljaar mijn beste vriendinnetje, maar ons contact is verwaterd. Het was dus een halve smoes die ik aan mijn vader verkocht, maar hij hapte meteen enthousiast toe en bood aan om me met de auto naar het boerderijtje van Lotte’s ouders brengen.

Eenmaal daar aangekomen sta ik wat onwennig in de tuin. Bambi, Lotte’s moeder, komt achter de schuur vandaan. “Wils! Mooie meid! Wat hebben we je lang niet gezien!” Ze zoent me uitbundig op mijn wangen, corona bestaat hier blijkbaar niet, terwijl ze haar armen recht in de lucht blijft houden. “Sorry, ik wil niet dat jij ook onder de klei komt te zitten. Ik was aan het boetseer-mediteren. Lotte en haar geliefde zitten achter, bij de sloot! Het is zulk schitterend weer.” Om geliefde moet ik een lach onderdrukken. Die sukkelige Ferdy, Lottes vriendje, klinkt zo ineens als een echte casanova.

“Pap, ik ga naar de achtertuin, jij kunt gaan, hoor. Pap?”

Mijn vader reageert niet, omdat hij zich staat te vergapen aan de moestuin. “Wils, moet je zien. Dit is nog eens leven. Eten van je eigen land, met je handen werken…” Ik rol met mijn ogen. Bambi zingt een paar hoge noten en zegt dan, “Jij móet mijn composthoop zien!” Ik laat ze maar en loop naar de achtertuin, die aan een trage, modderige sloot ligt. Als ik de ruggen van Lotte en Ferdy zie, maakt mijn hart een sprongetje. Ooit waren we een onafscheidelijk driemanschap, maar toen zij een stelletje werden zonderde ik me af. Ik vraag me af of we het nog wel kunnen vinden met elkaar.

“Hee!” zeg ik. Lotte draait zich om, met een zonnige lach op haar sproetengezicht. Ik zie nu dat zij en Ferdy over iets heen gebogen zitten. Ik plof naast ze neer, Ferdy knijpt me eventjes gemoedelijk in mijn bovenarm, en ik kijk naar het stukje gras tussen hun knieën. Een eendje! Een piepklein pulletje sukkelt over het gras, omringd door Lotte en Ferdy’s handen.

“Is hij helemaal alleen?” vraag ik.

“Ja,” zegt Lotte, “er was hier een heel nest, maar zijn moeder en broertjes en zusjes waren vanochtend ineens weg. Hij is een weesje.”

“Jou hebben we lang niet gezien,” zegt Ferdy, “ik hoor dat het dikke mik is met Floris Meijerink. Moest je die kakker niet meenemen?”

“Niet zo lullig doen, Fer. Je kent hem helemaal niet”, corrigeert Lotte hem zachtjes. Ik ben verbaasd, van alle mensen zou Lotte nog het meest een probleem met Floris moeten hebben. “Al is zijn vader natuurlijk wel een rijke engerd”, plaagt ze.

“Jullie zouden dat huis moeten zien. Je zou er meteen een hongerstaking organiseren, Lot.”

“Nou en of. Die Meijerinck heeft zowat de halve gemeente! En die zus van hem is echt een heks. Maar heb je het leuk? Met Floris?”

“Ja”, zeg ik verlegen. “We zijn officiëel samen, nu.” Ik voel dat ik een kleur krijg, mijn nek wordt rood.

Lotte kijkt me met open mond aan. “No way”, zegt Lotte. “Jullie hebben hét gedaan!” Ferdy schraapt zijn keel, gaat opzichtig met het eendenkuikentje spelen en doet alsof hij ons niet hoort.

“Jezus Lot, schreeuw het anders nog harder! Mijn pa hoort je nog, hij staat naar jullie composthoop te kijken.”

No way”, zegt ze nog een keer. “Kom naar mijn kamer, je moet me alles vertellen!”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden