null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Danique (40) is nog maagd: “Naast wat hand en spandiensten is er nooit wat gebeurd”

Danique (40) heeft nog nooit een relatie gehad. “Voor mij is er zoveel meer in het leven dan de romantische liefde. En ik vind dat wel prima. Het lijkt alsof mijn omgeving er meer last van heeft dan ik.”

“Volgens m’n moeder was ik altijd al een laatbloeier. Lopen deed ik pas toen ik bijna twee was, fietsen in groep 3. Mijn eerste zoen kreeg ik ook pas halverwege het mbo, dus blijkbaar heeft ze gelijk.

Paardenmeisje

Jongens interesseerden me nooit. Op de middelbare school was ik veel meer bezig met mijn huiswerk, mijn vriendinnen en mijn paard Sugar. Elke dag was ik bij haar, minstens een uur of drie. Niet eens om te rijden, maar gewoon om voor haar te zorgen, want dat deed zij ook voor mij. Zodra ik bij Sugar de bak in stapte, werd ik rustig. En vrolijk. Als ik verdrietig was, legde ze haar hoofd in mijn nek en rolde daarna over de grond. Een gek gezicht, maar het werkte wel.

Geen zin in gedoe

Op school was ik altijd gespannen. Op mijn hoede wellicht ook. Er werd veel gepest op school en som was ik ook aan de beurt. Ik probeerde in te schatten hoe en waar een lelijke opmerking me zou kunnen overvallen en deed er alles aan om niet te blijven zitten. Niet echt cool natuurlijk. Verliefd werd ik niet. Lang heb ik gedacht dat ik er gewoon geen ruimte voor had, omdat al mijn liefde naar Sugar ging.

Ondertussen fladderden mijn vriendinnen van het ene naar het andere vriendje. Ik zag hun hoge pieken en diepe dalen van dichtbij en vroeg me geregeld af wat ze zichzelf toch aandeden. Voor mij was er zoveel meer in het leven dan de romantische liefde. En nog steeds. De liefde die ik krijg van mijn hond, mijn vriendinnen, mijn familie vind ik vervullend genoeg. Of misschien heb ik gewoon geen zin in al het gedoe.

Is dit het nou?

Laatst duwde een vriendin me weer een boek in de hand over bindingsangst. En een andere wilde me voorstellen aan een vrijgezelle collega. Maar het is niet dat ik geen man weet te vinden. Met al die apps is dat zo gebeurd natuurlijk. Toen ik 25 was, zoende ik voor het eerst met een man. Ik had wat gedronken en tijdens een feest in het dorp raakten mijn vriendin en ik in gesprek met twee vrienden die hier in de buurt op vakantie waren. ‘Is dit het nou?’, dacht ik. Is dit natte geklef nou waar mijn vriendinnen een hele avond op hopen en jagen?

Samen op bed

Een paar jaar later was ik mee op een singlesreis naar Andalusië en ontmoette ik opnieuw een man die wel een oogje op me had. We zoenden op dag vijf, en de avond daarna klopte hij tegen elven op mijn kamerdeur. Hij had een fles wijn bij zich en ik wist meteen: vanavond slaap ik niet alleen. Hij zoende me meteen en tegen de tijd dat de fles leeg was, lagen we samen op bed. Roelof is een knappe man met vrolijke ogen. Hij woont in het noorden van het land, en fluisterde dat hij voor mij wel ieder weekend naar het oosten wilde rijden.

Met alleen mijn beha en slipje nog aan voelde ik me naakter dan ooit. Het lukte best even om mee te gaan in dit avontuur, maar door zijn opmerking over die weekenden schoot ik op slot. Ik wil helemaal niet dat iemand elk weekend langskomt. De gedachte alleen al, dat ik over drie weken weer met dezelfde persoon mijn zaterdag besteed, vliegt me aan. Ik wil juist de vrijheid hebben om op zaterdagochtend te besluiten of ik die dag iemand wil opzoeken of alleen wil wandelen, of lezen of paardrijden.

Rust

Roelof heb ik na die vakantie niet meer gezien. Hij gaf me zijn nummer wel, maar ik heb nooit gebeld. Hij is de laatste man die me heeft aangeraakt. Naast wat hand en spandiensten is er nooit wat gebeurd met een man. En ik vind dat wel prima. Het lijkt alsof mijn omgeving er meer last van heeft dan ik. ‘Straks schiet je nog over’, zei mijn moeder toen ik 35 werd. ‘En wat nou als je toch nog kinderen wil’, vroeg een vriendin. Maar zo zie ik het helemaal niet. Ik ben zo blij met mijn leven zoals het nu is.

Zelfs tijdens die lange lockdowns heb ik me niet verveeld, terwijl ik vriendinnen zag wegkwijnen met die overdaad aan prikkels omdat hun man en kinderen ineens de hele tijd thuis waren. Ik zie ze met retraites en weekendjes ‘me-time’ zoeken naar wat ik elke dag heb: rust.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden