Verhuizen

PREMIUM#1

De dag nadat...ik mijn vriend verliet voor mijn kinderen

VerhuizenBeeld Shutterstock / Elena Nichizhenova

Brenda (39): “Ik kijk naar Marcel. Hij slaapt nog. Gisteravond heb ik hem verteld dat ik een huis heb gekocht en dat mijn kinderen en ik vandaag vertrekken. Ik heb het expres zo aangepakt, anders zou hij me hebben omgepraat. Het was een emotionele avond, we hebben zelfs nog in elkaars armen gehuild. Nu verlaat ik het bed dat we drie jaar deelden. Als ik mijn gevoel zou volgen, zou ik voor altijd bij hem blijven, maar ik moet bij hem weg. Dat realiseerde ik me na onze zoveelste woordenwisseling.

Christien JansenShutterstock / Elena Nichizhenova

Niet vlekkeloos

Ik had naar mijn kinderen van elf, negen en vier gekeken en ineens gezien hoe stilletjes en teruggetrokken ze waren geworden, hun sprankeling was verdwenen. Ik was gescheiden van hun vader omdat ik ze júist uit een huis vol ruzie wilde halen. Maar de afgelopen drie jaar in ons samengestelde gezin waren ook bepaald niet vlekkeloos.

Stiekem en zonder iets te vertellen

Beneden zijn de kinderen al aan hun ontbijt bezig. Ze vinden het spannend dat we gaan verhuizen. Een week geleden heb ik hen verteld dat we weer met z’n vieren gaan wonen en dat ik dat pas later aan Marcel zou vertellen. Ze namen het emotieloos voor kennisgeving aan. Ik eet snel een boterham en samen laden we een paar, alvast stiekem ingepakte, verhuisdozen in mijn auto. Daarna pikken we de bestelbus op en rijden we naar ons nieuwe huis.

Toen ik daar een te koop-bord had zien staan, wist ik: dit is perfect voor ons. Omdat de makelaar niet reageerde op mijn telefoontjes, gooide ik een briefje in de bus met de uitleg van mijn situatie en mijn uiterste bod. Binnen vierentwintig uur was het bod geaccepteerd, de dag daarna tekende ik het voorlopig koopcontract en al snel kreeg ik de sleutel. Tussen de bedrijven door en zonder Marcel iets te vertellen, knapte ik het huis op.

Sfeer om te snijden

De bel gaat: mijn ouders komen helpen vandaag. Mijn moeder begint met schoonmaken en uitpakken, met mijn vader en de kinderen rijd ik terug naar het oude huis om onze spullen te halen. Ik ben blij dat mijn vader erbij is. Marcel doet alsof ik lucht ben, wat hij altijd doet als hij boos op me is. De sfeer is om te snijden. Ik ben heel verdrietig. Ik ben nog nooit zó verliefd geweest, tegelijk weet ik dat ik de juiste beslissing heb genomen.

Issues

De rest van de dag gaat in een waas van hard werken voorbij. Pas om tien uur ’s avonds zak ik op de bank. Ik denk terug aan onze eerste ontmoeting. We kwamen via internet in contact. Ik vond hem de mooiste man die ik ooit had gezien en dacht dat hij buiten bereik lag van een klein dikkertje als ik. Maar de liefde was wederzijds en een halfjaar later woonden we samen in een dorp halverwege onze woonplaatsen. Marcel bleek issues te hebben: hij was bang voor ongeveer alles. Dus moesten élke avond álle stekkers uit de stopcontacten, anders zou er brand uitbreken. Op social media zat hij niet: veel te gevaarlijk. Elke vrijdag moest ik de post verstoppen, want als er een rekening bij zat, hadden we een naar weekend. Hij verdiende uitstekend, maar was desondanks bij élke rekening in alle staten. Ik mocht het huis niet verlaten via de achterdeur, want ‘we hebben een voordeur’. Werd er aangebeld, dan mocht ik niet opendoen, je wist nooit wie er voor de deur stond.

Trots

Ik ben in een dagboek alle nare dingen gaan bijhouden. Steeds als hij weer zijn grappige zelf was en ik in zijn mooie ogen keek, vergat ik die dingen. Ik blader erin en ben er weer van overtuigd dat het goed is dat ik ben gegaan. Voor mijn kinderen is dit beter, ook al houd ik nog zo veel van hem. Ondanks mijn liefdesverdriet ben ik trots dat ik in mijn eentje een huis heb gekocht en de kracht had om weg te gaan bij de liefde van mijn leven. Al hoop ik diep vanbinnen dat het ooit nog goedkomt tussen ons.”

Lees hier hoe Brenda’s verhaal verder gaat.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden