Roken Beeld Getty Images/EyeEm
RokenBeeld Getty Images/EyeEm

PREMIUM

De dag nadat... ik na 22 jaar stopte met roken

Sheila (40): “Tja, dat was te verwachten. Nog maar net wakker en ik verlang al naar een sigaret. Wat had ik ook alweer gelezen op internet? O ja, een alternatief zoeken voor moeilijke momenten. Het moment dat je echt snakt naar een sigaret schijnt niet langer dan een paar minuten te duren.”

Annemarie van DijkGetty Images/EyeEm

“In de keuken schil ik gember en maak ik een kop gemberthee, die ik rustig opdrink aan de keukentafel. Even streng zijn voor mezelf. Inderdaad, het verlangen ebt weg. Ik heb trouwens ook geen sigaret meer in huis, gisteren rookte ik de allerlaatste. Heel bewust. Deze keer gaat het me wel lukken om te stoppen, want ik wil het. Ik zeg het nog maar een keer hardop: ik wil het! Tweeëntwintig jaar was ik echt verslaafd. Alleen tijdens mijn zwangerschappen rookte ik nauwelijks.

Ik stak minstens twintig sigaretten per dag op. Dat is een heel pakje! Eerdere pogingen om te stoppen mislukten telkens. Ik las het boek Stoppen met roken van Allen Carr, deed een online zelfhulptraining, probeerde nicotinepleisters… Tevergeefs. Elke keer begon ik heel enthousiast, maar bleek ik toch niet gemotiveerd genoeg. Na een tijdje greep ik weer naar de sigaret. En waarom? Omdat ik niet écht wilde stoppen, denk ik nu. Het afgelopen jaar ging roken me steeds meer tegenstaan. Mijn kinderen van zes en acht lieten merken dat ze het een vieze gewoonte vonden. Ik besefte dat ik niet het goede voorbeeld gaf, terwijl ik absoluut niet wil dat zij later ook gaan roken. Wat voelde ik me soms een idioot als ik weer eens in de regen stond te paffen. Bovendien had ik er moeite mee dat ik slaaf was van een bepaalde gewoonte, ik voelde me afhankelijk.

Gisteren lag ik bij de tandarts in de stoel. Die vertelde me dat, door een heftige parodontitis als gevolg van het roken, mijn tanden en kiezen dreigden uit te vallen. Die boodschap kwam keihard binnen. Op de fiets naar huis wist ik dat ik er nu echt niet meer omheen kon. Met een kunstgebit als schrikbeeld moest ik nu écht stoppen. Voorgoed. Thuis werd mijn beslissing juichend ontvangen. Ik gooide al mijn sigaretten weg en zocht op internet naar sites met stoppen-met-rokentips. Die hangen nu uitgeprint op de koelkast.

Als ik hijgend tegen de wind in naar mijn werk fiets, denk ik: over een paar maanden heb ik vast meer lucht. Dat idee geeft me een blij gevoel. Op mijn werk heb ik het toch weer zwaar. Om een uur of elf vraagt mijn collega Els zoals gewoonlijk of ik mee naar buiten ga om te roken. ‘Eh nee, ik ben gestopt’, antwoord ik. ‘Wát?’ vraagt ze verbaasd. ‘Die zag ik niet aankomen. Hartstikke goed van je, maar ik vind het wel jammer.’ Dat vind ik zelf ook. Zeker drie keer per dag stonden we tien minuten samen te roken. De dag duurt lang zonder die momenten. Ik mis de leuke verhalen die Els en ik deelden tijdens de rookpauzes.

Zij gaat ooit stoppen maar nu nog niet, vertelt ze als ze terugkomt met een sigarettengeur om zich heen, die me trek in een sigaret bezorgt. Op zoek naar steun surf ik naar de site met adviezen voor stoppers. Uit onderzoek blijkt dat de kans op succes stukken hoger ligt als je onder intensieve begeleiding stopt, lees ik. En dan het liefst in combinatie met nicotinevervangers of andere medicijnen. Met begeleiding is de slaagkans veertig procent. Van wie cold turkey stopt, zonder ondersteuning, is na een jaar nog slechts één procent rookvrij. Poeh, ik ga tot die ene procent behoren, denk ik stoer. Toch app ik voor de zekerheid een vriendin, een ex-roker, of ze mijn maatje wil zijn dat ik op moeilijke momenten kan bellen. ‘Tuurlijk’, appt ze terug. ‘Als ik het kon, kun jij het ook’. Even ben ik jaloers dat zij al veel verder is dan ik, maar het berichtje doet me ook goed. Natuurlijk kan ik dit. Ik weet zeker dat ik nooit meer afhankelijk wil zijn van die sigaret. Voor mijn gebit, mijn gezondheid maar ook om een voorbeeld voor mijn kinderen te kunnen zijn.”

Lees hier hoe Sheila haar verhaal verder gaat.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden