De dag nadat

PREMIUM

De dag nadat... ik na 25 jaar mijn hartsvriendin terugkreeg

De dag nadatBeeld Getty Images

Diny (76): “Glimlachend blader ik door mijn oude fotoalbums. Eindelijk kan ik die foto’s weer zien zonder dat de tranen in mijn ogen prikken. Vrolijk bekijk ik alle foto’s waarop Ria staat, mijn hartsvriendin van vroeger.

Annemarie van DijkGetty Images

Ach kijk eens, hier zitten mijn man Theo en ik bij het Spaanse vakantiehuis van Ria en mijn broer, met wie ze getrouwd was. En daar zijn we met zijn vieren in Oostenrijk. Wat deelden we veel samen. Tot Ria opeens zomaar het contact verbrak. Die verwijdering duurde maar liefst vijfentwintig jaar. Ik was gekwetst en ontzettend verdrietig. Maar gisteren hebben we elkaar weer gezien en kletsten we honderduit, net als vroeger. Alsof er in de tussentijd niets was gebeurd. Ik word warm vanbinnen als ik eraan denk, al voelt het ook nog een beetje onwerkelijk.

Ria en ik ontmoetten elkaar in de vierde klas van de lagere school en werden direct hartsvriendinnen. We hadden zo’n bijzondere klik, net of we zussen waren. We kregen om dezelfde dingen de slappe lach, droegen vaak dezelfde kleren en deelden al onze geheimen. In de puberteit gingen we samen uit dansen en kregen we vriendjes. Later ging Ria corresponderen met mijn broer die als marinier in Nieuw-Guinea zat. Toen hij terugkwam, kregen ze verkering. Zelf had ik ook al een tijdje een vriend en kort na elkaar trouwden Ria en ik allebei. Ria was zo belangrijk voor me dat ik haar vroeg of ze bij mijn eerste bevalling wilde zijn. Hoe verdrietig dat mijn zoontje dood ter wereld kwam. Ria heeft hem nog gezien, ikzelf niet eens – zo ging dat in die tijd. Gelukkig kon zij me vertellen hoe hij eruitzag. Dat soort dingen samen meemaken, maakte onze band nog sterker.

Na mijn broers pensioen kwamen Ria en hij weer bij ons in de buurt wonen. Vanaf dat moment hield Ria alle contact af. Wat er aan de hand was, ik had geen idee. Ruzie hebben we nooit gehad. Ook mijn broer zagen we niet meer. Theo en ik misten hen heel erg. Zelfs toen Theo twintig jaar geleden op sterven lag door een hersentumor, lieten ze niets horen. ‘Waarom komen ze niet?’ vroeg hij verdrietig. Die vraag kon ik niet beantwoorden.

Tja, waarom ging ik niet naar hen toe om erover te praten? Dat durfde ik niet, uit angst voor de reactie van mijn broer. Ik denk dat de situatie te maken had met zijn verleden als marinier, hij was vaak op een uitzending. Misschien heeft dat iets met hem gedaan. Hoe langer zo’n verwijdering duurt, hoe moeilijker het wordt om alsnog toenadering te zoeken. Misschien was ik er ook te stijfkoppig voor.

Ik ben een positief mens met veel contacten. Maar zo’n hartsvriendin als Ria heb ik nooit meer gekregen. Daarom voel ik me zo gelukkig vandaag. Ria is opnieuw in mijn leven! Als ik even later boodschappen ga doen, loop ik te zingen. Ik denk aan de rouwkaart die ik onlangs op mijn mat vond: mijn broer was overleden. Tijdens de uitvaart zag ik Ria voor het eerst weer. ‘Vind je het leuk als ik eens langskom?’ vroeg ik haar. ‘Ja, heel leuk!’ antwoordde ze. Gisteren stond ik voor haar deur. Toen ik binnenkwam, kregen we meteen de slappe lach: we droegen allebei dezelfde kleur trui. Nog steeds dezelfde kledingsmaak, net als vroeger. We kletsten honderduit over de kinderen en kleinkinderen. ‘Zullen we de draad weer oppakken?’ vroeg Ria. ‘Ik heb je zo gemist.’ Ik wilde niets liever en we maakten meteen een nieuwe afspraak. Toen ik wegging, knuffelden we elkaar stevig.

Als ik terugkom van boodschappen doen, bel ik mijn twee dochters met het goede nieuws. Ze zijn blij voor me, want ze weten hoeveel Ria voor me betekende. ‘Wat was nou eigenlijk de reden van de verwijdering?’ vraagt een van hen. Daar hebben we gisteren helemaal niet over gesproken, leg ik uit. Ria heeft er ook verdriet van gehad, dat begreep ik wel. Later ga ik hier nog eens over doorvragen. Op dit moment ben ik veel te blij dat we elkaar terugvonden.”

Hier kun je het vervolg lezen van Diny.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden