null Beeld

De dag nadat – mijn borst geamputeerd werd

Hier kun je lezen hoe het verder ging nadat de rechterborst van Yvonne (48) geamputeerd moest worden omdat ze borstkanker had. Ze voelde zich opgelucht na de operatie. En hoopvol, want bij Yvonne is er – in tegenstelling tot haar zus Marieke – nog kans op genezing. “Ik heb geluk gehad, besef ik. Er is me met deze borstamputatie niets afgenomen, er is me iets gegeven: het leven.”

Elselien van Dieren

“5 jaar geleden werd er bij mijn zus Marieke, die verstandelijk beperkt is en het niveau heeft van een 4-jarige, een knobbel in haar borst ontdekt. Operaties en bestralingen haalden niets uit en ze werd opgegeven. De laatste periode van haar leven heeft ze door goede pijnbestrijding nog veel leuke dingen kunnen doen. Naar de dierentuin, naar de bioscoop, mooie wandelingen… Op 27 augustus is Marieke overleden. Ze heeft niet geweten dat ze kanker had, dat leek ons beter voor haar gemoedsrust.”

Een lege plek

“Marieke heeft het laatste half jaar van haar leven in de serre bij mijn ouders geslapen. Het was heel onwerkelijk dat die plek opeens leeg was, maar het afscheid was heel mooi. We hebben haar in de laatste periode spelenderwijs gevraagd naar haar favoriete muziek en omdat mijn ouders tegenover een mortuarium wonen was de vraag wat voor kist ze wilde ook niet vreemd.”

De enige optie

"Omdat Marieke nog geen 50 was toen de borstkanker bij haar ontdekt werd en ook mijn moeder en tante het hadden, is er extra goed op me gelet. Vorig jaar werd ik na een mammografie naar het gevreesde kamertje geroepen. Dezelfde arts die me alles had uitgelegd over de ziekte van mijn zus, had nu slecht nieuws voor mij. Er waren vlekjes gezien, een voorstadium van borstkanker. Een operatie en bestralingen volgden, maar een paar maanden geleden bleek de kanker terug. Een amputatie was de enige optie."

Prothese

“Inmiddels gaat het mijn gezondheid heel goed. Ik ben volop aan het sporten en voel me fitter dan ooit. Dat ik geen rechterborst meer heb, deert me eigenlijk nog steeds niet. Ik ben er helemaal niet mee bezig en als ik mijn prothese draag zie je er nauwelijks iets van. Toch heb ik besloten om volgend jaar voor een borstreconstructie te gaan. Ik vind mezelf nog te jong om voorgoed zonder borst door het leven te gaan. Maar mocht mijn lijf de prothese afstoten dan is dat wat het is.”

Borstkankergen

“Omdat borstkanker in mijn familie veel voorkomt, heb ik een DNA-test laten doen om te bekijken of ik een borstkankergen heb. Ik wacht op dit moment nog op de uitslag. Dat is heel spannend. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn dochters die het gen eventueel bij zich kunnen dragen. Mocht ik het gen hebben, dan laat ik mijn andere borst preventief verwijderen. Maar ik wil niet op de zaken vooruit lopen. Eerst wachten op de brief…”

Dankzij haar

“Door wat mijn zus heeft moeten doorstaan, vind ik dat het met mijn ziekte allemaal nog wel meevalt. Het maakt me wat laconiek, merkte ik laatst toen een kennis me vertelde dat ze bij het bevolkingsonderzoek hadden ontdekt dat ze borstkanker heeft. Het helpt natuurlijk niet echt als je op zo’n moment zegt dat het zo fijn is dat ze er zo op tijd bij was, maar zo voel ik het wel. Door Marieke ontdekte ik dat ook ik kanker had, zonder haar was het voor mij te laat geweest.”

LEES OOK:

De beste artikelen van Libelle ontvangen in je mailbox? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Spiritueel vlogger Manon legt uit hoe je naar je intuïtie luistert.

Interview: Elselien van Dieren. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden