null Beeld

De Dag Nadat – mijn man beschuldigd werd van mishandeling

Hier kun je lezen hoe het verderging nadat de man van Anna (43) werd beschuldigd van mishandeling door een gezin dat in de buurt woont.

"Een paar weken geleden kregen we ruzie met een gezin dat een straat verderop woont. Het is een gezin dat al langere tijd veel overlast veroorzaakt in de buurt. De man is al eens veroordeeld wegens bedreiging, weten we van andere buren. Ik kende het gezin niet, maar een paar weken geleden stonden ze bij ons op de stoep omdat mijn zoon van dertien met een waterpistool tegen hun raam zou hebben gespoten. Al snel werd er gescholden, de man greep in zijn kruis en maakte vulgaire bewegingen en de zoon van het gezin, een jongetje van een jaar of tien, maakte ons uit voor van alles en nog wat. Woorden die ik niet eens wil herhalen. We schrokken ons rot en probeerden de mensen tot bedaren te brengen, maar ze bleven schelden en eisten dat mijn zoon hun raam zou schoonmaken. Uiteindelijk werd ook mijn man boos en hij probeerde het jongetje tot de orde te roepen door hem bij zijn oor vast te pakken. Dat lukte niet omdat de moeder ertussen stond, maar had hij het maar nooit gedaan, want de moeder pakte meteen haar telefoon om 112 te bellen. Ze beschuldigde mijn man van mishandeling en wurging. Totaal verbluft deden we de deur dicht, in de hoop dat ze zouden afdruipen, maar nog geen kwartier later stond de politie op de stoep. We legden uit wat er was gebeurd en een buurvrouw bevestigde dat mijn man het jongetje niets had aangedaan. We dachten dat het daarmee klaar was, maar gisteren kregen we dus de brief. Blijkbaar heeft het gezin aangifte gedaan tegen mijn man, en nu is hij opgeroepen voor verhoor."

Hoe gaat het nu?

"5 september had mijn man de afspraak voor het verhoor op het politiebureau. De agente die het verhoor afnam stelde hem gerust. Ze vertelde dat de familie zich met veel kabaal op het bureau had gemeld om aangifte te kunnen doen en dat ze het zelf ook allemaal nogal overdreven vond. Mijn man vertelde zijn verhaal en de advocate die mee was zei na afloop dat hij het goed had gedaan. Ik kon ook een getuigenverklaring afleggen en een dag later heb ik dat op het bureau gedaan. De agente liet me het dossier zien en ook de foto’s van de verwondingen van het kind in zijn nek. Ik schrok. Ik zag grote blauwe plekken in de nek van het kind, maar dit heeft mijn man hem absoluut niet aangedaan. Ik heb aan de politie verteld dat de enige verklaring die ik kan bedenken is dat de ouders het kind zelf hebben verwond, om ons zo een hak te kunnen zetten en aangifte te kunnen doen. Je kunt het niet bedenken, maar ik stond er naast en ik weet toch zeker dat mijn man het kind niet heeft gewurgd. Hij wilde hem bij zijn oor pakken om hem tot bedaren te brengen, dat wel, maar dat lukte helemaal niet omdat de moeder ertussen stond. Het is een bizar verhaal."

Vingerafdrukken

"Na mijn getuigenverklaring dacht ik dat het de politie wel duidelijk zou zijn. Het is namelijk niet de eerste keer dat dit gezin met justitie in aanraking komt. Van andere buren heb ik inmiddels gehoord dat de man al eerder is veroordeeld vanwege mishandeling, is aangeklaagd voor drugshandel en er nog een rechtszaak tegen hem loopt vanwege mishandeling van zijn zwager. Vandaar dat ze zo goed weten wat ze nodig hebben om aangifte te kunnen doen. De agente zei tegen me dat het wel goed zou komen toen ik wegging, zij zou de aangifte nu met de officier van justitie gaan bespreken, maar tot onze verbazing kregen we een dag later een telefoontje dat de officier van justitie toch graag een gesprek met mijn man wilde. Hij moest diezelfde dag nog naar het bureau komen om foto’s en vingerafdrukken te laten maken. Alsof hij een misdadiger was. Een week later kregen we een brief dat mijn man op 28 november bij de officier van justitie moet komen. Het is geen rechtszitting, maar een gesprek met de officier. Wat ik inmiddels heb begrepen is dat een officier tijdens zo’n gesprek gewoonlijk een aanbod doet voor een straf, bijvoorbeeld voor een geldboete. Als je dat niet accepteert, kom je alsnog bij de rechter terecht."

Beangstigend

"Ik heb nog geprobeerd om zelf aangifte te doen tegen het gezin. Zij hebben mij uitgescholden, en mijn zoon beledigd. Maar volgens de politie waren dat geen strafbare feiten en kon ik daarom geen aangifte doen. Volgens onze advocaat is belediging wel strafbaar en moest ik opnieuw naar het bureau gaan, maar ik ben inmiddels vrij moedeloos geworden. Mijn man zit nu in het verdachtenbankje en wij moeten gaan bewijzen dat hij het kind niet heeft gewurgd. Dit is blijkbaar hoe het systeem werkt. Ik vind het beangstigend. Ik begrijp dat de politie onderzoek moet doen als ouders zeggen dat iemand hun kind heeft mishandeld, maar de menselijke maat is voor mijn gevoel verdwenen. We kenden deze mensen niet, hebben nooit eerder ruzie met hen gehad, maar blijkbaar willen ze ons schade aanbrengen. En dat vanwege water op hun raam. Dit soort dingen kunnen blijkbaar gebeuren. Accepteren dat mijn man hiervoor wordt bestraft doen we niet, desnoods gaan we naar de rechter. Verschillende buren hebben al toegezegd te willen getuigen. Maar ik besef me dat dit zomaar verkeerd kan aflopen, eerlijk is het rechtssysteem lang niet altijd."

BEKIJK OOK: Zo pakt gezinsvlogger Christien schelden bij haar kinderen aan

Iedere dag (gratis!) de best gelezen berichten van Libelle in je mailbox? Meld je aan voor de Daily Update!

Interview: Rosa Koelemeijer. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden