null

De dag nadat... mijn nieuwe huis een bouwval bleek te zijn

Beeld Getty Images/iStockphoto

Desiree (50): “Al sinds ik ben opgestaan zit er stress in mijn lijf. Ik was zo blij met mijn nieuwe huis, maar nu voelt het als een zware molensteen om mijn nek. Dat sfeervolle jarendertig-appartement waarop ik op slag verliefd werd, blijkt een bouwval vol verborgen gebreken te zijn.

Gisteren was mijn goede vriend Ricardo bezig om de vloer uit mijn badkamer te breken. ‘Ik heb geen fijn nieuws,’ zei hij, ‘je moet alles vervangen. Ik zie een verrotte leiding, buizen die nergens heen gaan en een afvoer die verdwijnt in de muur.’ Ik moest even gaan zitten na dit bericht. Dit kon niet waar zijn. Voor zo’n ingrijpende verbouwing heb ik helemaal geen geld.

Te duur en niet nodig

Na mijn scheiding zocht ik met spoed een fijne plek om met mijn zoon Joris te gaan wonen. Dit appartement van 75 vierkante meter leek een lot uit de loterij. Leuke buurt, gezellig huis. Om geld te besparen – ik zat krap – nam ik geen makelaar mee en onderhandelde ik zelf over de prijs. Een bouwtechnisch rapport laten maken vond ik te duur en leek me ook niet nodig. De keuken moest een keer vernieuwd worden, dat zag ik wel. Verder zag het huis er puik uit.

Verborgen gebreken

Ik loop naar de badkamer en schrik weer van de puinhoop die het daar is. Een en al stof en gruis. Joris en ik hadden al vier lagen tegels verwijderd en gisteren zou Ricardo, die een handige klusser is, de vloer eruit breken. De badkamerverbouwing moest ervan komen, want het bad bleek kapot. Er zat een onzichtbare scheur in – had ik niet gezien bij aankoop van het huis. Hij was dan ook prachtig weggewerkt met porseleinlak. Toen ik laatst stond te douchen, belde de onderbuurman aan dat zijn portiek volliep.

Dit is al het tweede grote pechgeval sinds ik hier woon. En elke keer hebben de buren er last van, dat vind ik zó zuur. De eerste tegenvaller was dat mijn balkon al drie jaar voor lekkage zorgde bij de onderburen. De vorige eigenaar had nooit op de klachten gereageerd. Er was een reparatie van tienduizend euro nodig om de lekkage te verhelpen. Via de rechtsbijstandsverzekering stuurde ik een brief over een verborgen gebrek aan de vorige eigenaar. Er kwam geen enkele reactie. Het risico dat ik ongelijk zou krijgen was trouwens groot: in een verslag van de Vereniging van Eigenaren stond twee jaar eerder deze lekkage al gemeld. Dat had ik moeten zien, maar heb ik niet goed gelezen. Uiteindelijk betaalde de VVE twee derde van de kosten, maar ik moest alsnog een lening van ruim drieduizend euro afsluiten. Het duurt wel even voor ik die heb afbetaald.

Oplossing van houtje-touwtje

De bel gaat: Ricardo komt overleggen over de badkamer. Muren wegbreken durf ik niet en ik kan geen loodgieter betalen. We besluiten om alles waar we bij kunnen te vernieuwen en het verder zo te laten. Het bad wordt een douchebak, Ricardo regelt de leidingen en ik kan goed tegels zetten. Zo kan de badkamer hopelijk weer een tijdje mee.

In de keuken zet ik koffie voor ons. Ik zucht diep. Ik was zo blij met dit huis, en moet je nu zien. Elke keer weer blijkt dat hier ooit een klusfanaat bezig was die niet werd gehinderd door enige kennis van verbouwen. Het hele huis hangt van ducttape en siliconenkit aan elkaar. Ik kan niet eens de trap schuren en verven, zo veel siliconenkit zit er op de treden. Alles is hier op z’n houtje-touwtje opgelost.

Nooit meer

Als Ricardo en ik aan de koffie zitten, komt een andere vriend langs. Hij gaat helpen om zakken puin naar het grofvuil te brengen. Ik ben hem enorm dankbaar, want zelf heb ik geen auto. We rijden er twee keer heen. Een paar uur later is het meeste puin uit de badkamer.

Het liefst zou ik nu in bad gaan om een beetje te ontspannen, maar ja, dat kan natuurlijk niet. In plaats daarvan doe ik in mijn slaapkamer wat yogaoefeningen tussen de badkamerspullen die hier tijdelijk staan. Toch lukt het niet om rustig te worden in mijn hoofd. Achteraf bezien heb ik veel te veel geld voor deze etage betaald, pieker ik. Nooit zal ik nog een huis kopen zonder makelaar. Maar het allerdomst was om te bezuinigen op de bouwtechnische keuring. Dat heeft me niet alleen bakken met geld gekost, maar ook veel stress bezorgd.

Lees via Libelle Premium op libelle.nl/dedagnadat hoe Desirees verhaal verdergaat.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden