null Beeld

‘De Nederlandse ‘First Dates’ is een rampzalige rip-off’

Libelle's Marleen is groot fan van het datingprogramma First Dates. IJzersterke show, althans... de Engelse versie dan. Want de Nederlandse rip-off vindt ze - op z'n zachtst gezegd - niet zo'n succes. 

Serieus. Dat restaurant van de Nederlandse First Dates-serie had net zo goed op een rangeerterrein voor kapotte treinen kunnen staan. Of op een afwerkplek, of in een verlaten fabriek waar zich de war-on-drugs tussen de Mocro-maffia en de Joego’s afspeelt. Dat was een perfect samenspel geweest van binnen en buiten, want binnen hangt in deze 'horeca-gelegenheid' de sfeer van een kantine in een Russische kernreactor ná een nucleaire ramp. Krimmeneel zeg, dit is echt by far het aller-aller-állerongezelligste etablissement ooit.

Ik snap wel waarom de eigenaar het een goed idee vond om het First Dates-team te laten filmen in zijn hut: die zaak staat namelijk permanent leeg wegens ongezellig. En dat in Amsterdam hè, waar je gewoon over de meest fantastische eettentjes struikelt. Ik vind het knap.

Gladde Sergio

En dan klim je die enorme trap op en daar staat hoe-heet-ie ook alweer, Sergio. De Nederlandse equivalent van Fransman Fred bij de Engelse variant van First Dates. Persoonlijk fastforward ik Fred geregeld, maar bij Sergio wil ik gewoon liever de tv uitzetten. De man is zo glad als een aal in een emmer met snot – om mijn oma even te citeren. Brrr. “Euuhmmm, zal ik jouw jassss eenssss even aaaannemunnn”, vraagt hij zwoel aan de single ladies. Ik zou mijn jackie gewoon lekker Nederlands aan mijn stoel hangen, maar vooruit dan maar. Dus je geeft Sergio je jas en dan loopt-ie gewoon ermee weg! Ergens de ruimte in van die lege kantine. Sta je daar op je paasbest in de kijkert, want reken maar dat je date dus al aan die al even ongezellige zielloze bar op een van de twee krukken zit te wachten. Dat is toch niet normaal akward! Ja, echt.

Return Sergio en dan blijkt inderdaad – verrassing, not! – die gast aan de bar - die je al een tijdje aanstaart - jouw date te zijn. Ik ben geen televisieproducent, maar dit kan echt beter. Dat je als kijker denkt: nou, dit is nét echt. Maar dat is kennelijk niet de bedoeling van First Dates Nederland, dat je dat denkt.

Doe je oortje maar uit, barman

De barman met de blauwe ogen. Daar zijn al hele columns, twitter-timelines en likes aan besteed. Het zal wel. Hij ziet er best gezellig uit, maar zag ik afgelopen week nou dat-ie een oortje in had? Hoezo? Er komen alleen maar superflauwe teksten uit, waar je als kandidaat (óp van de zenuwen wegens de dodelijke combinatie van date, camera’s en het feit dat straks heel Nederland wat van je vindt), echt niet op zit te wachten. Dus kennelijk worden er geen goede oneliners en open vragen door dat oortje gefluisterd. Doe die maar uit dan, Victor. En ga eens wat doen. Je hebt het niet bepaald druk, en dat is ook al zo beangstigend om naar te kijken. Ik hoorde dat je laatst ook gewoon mee bent gaan drinken met een kandidaat. Dat moet je nooooit meer doen Victor. Lesson 1 van de 'Guide for Bartenders'.

Lullig wandje

En dan die set, met dat wandje met het First Dates-logo erop. Dan heb je dus een ijzersterk origineel, namelijk de Engelse First Dates. Want we kunnen het erover eens zijn dat díe show genageld is. Wat doet het Nederlandse productieteam? Die zoomen uit. Dan zie je dus dat lullige wandje met die stomme stoeltjes. Dat is niet grappig, dat is gewoon duf. Ook niet meer doen dus.

De singles kunnen er verder niets aan doen. Die willen gewoon de liefde van hun leven vinden, hun prins op het witte paard, hun droomvrouw. Ik geef ze geen ongelijk, want dat wil toch eigenlijk iedereen? Maar toch, sorry mensen, kijk ik vele malen liever naar al die rare Engelsen met hun tics, tattoos, eigenaardigheden, handicaps, accenten en persoonlijke problemen, dan naar welk Nederlands setje dan ook.

'Het ligt aan mij'

Hoe dat komt? Ik weet het niet. Het voelt een beetje als 'het ligt niet aan jou, het ligt gewoon aan mij'. Waar de daters in Engeland geregeld volle bak gaan qua outfit – hoge hakken, diepe decolletés, over the top jasje-dasje, vlinderstrikken, en de dames (én ook vaak de heren) vol in de maquillage – kleedt heel Nederland zich volgens het aloude principe: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Haar in een staart, King Louie-jurkje of spijkerbroek aan en klaar zijn ze om hun first impression te maken. Dat is gewoon geen leuke insteek, niet voor het leven en al helemaal niet voor een datingprogramma.

Pornstar Martini, a.u.b!

Zet dat restaurant eens echt vol met gezellige mensen, in plaats van die paar sneue tafeltjes met zenuwpezen die elkaar niet zien zitten. Gooi er een Pornstar Martini in, in plaats van zo’n zuinig huiswijntje. Probeer een ander restaurant met een normale voordeur, in plaats van die enge trap. Zorg voor een drukke bar met meer krukken en geef Sssssergio nog een maandje salaris mee, als-ie maar niet meer terugkomt. Vooruit, Victor mag blijven, maar alleen als-ie oprecht geïnteresseerde vragen weet te stellen aan de gasten. Effe oefenen Vic, jij als horecatijger kan dat. En dan schenk je ze zonder te vragen die Pornstar Martini, on the house desnoods.

En wie weet, gaat het dan misschien, heel misschien toch nog iets worden. Voorlopig blijf ik lekker in Londen hangen. Fred, vertel me, hoe zit het met de liefde? En dan zegt love-goeroe Fred: “If you don’t love yourself first, it’s going to be very difficult for someone to love you.” Daar drink ik dan nu even een Pornstar Martini op.

Marleen Koolmees (50) is redactiemanager bij Libelle en moeder van Lutein (14) en Pia (12). Ze woont samen met Ernst. Marleen heeft altijd wel een mening over iets, maar die kan morgen weer anders zijn.

Beeld: BNN/Vara

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden