Sylvia Beeld Ester Gebuis
SylviaBeeld Ester Gebuis

column

“De WiFi?”, vroeg mijn moeder na geruime tijd. “Wat is dat?”

Sylvia Witteman (55) is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (19 en 17) en katten Lola en Siepie. Deze week schrijft ze over haar moeder en technologie.

Mijn moeder is geen heldin op de computer, maar aan haar iPad is ze al jaren erg gehecht. Dan kan ze de krant ’s ochtends lezen zonder hem uit de bus te hoeven halen en dat is handig, zeker nu, met haar heup. Maar ook iPads worden oud. De laatste tijd begon dat ding steeds meer kuren te vertonen.

Verstand

“Je moet een nieuwe hebben”, constateerde ik. “O,” zei ze, “nou, dan moet je broer die maar voor me gaan kopen als hij tijd heeft. Of een van je zoons. Die hebben daar verstand van.” Ik zuchtte diep. “Mama, je hebt geen verstand nodig om een iPad te kopen. Ík regel het wel.”

Verbaasd keek ze me aan. “Weet je het zeker?”, vroeg ze. “Kun je dan wel in die winkel zeggen dat hij precies hetzelfde moet zijn als de oude? Met mijn krant erop, en mijn bank en mijn mail en zo?” Ik zuchtte nog eens. “Ik ga niet naar de winkel, ik bestel hem online, mama. En dan zal ík hem zo voor je inrichten dat hij precies hetzelfde is als de oude.” Verbijsterd keek ze me aan. “Kún jij dat?”

WiFi

Een paar dagen later verscheen ik met het nieuwe exemplaar. Ze pakte hem voorzichtig uit, met eerbiedig tastende vingers. “Toch knap dat ze zoiets kunnen maken...”, zei ze vol ontzag. Ja, dat ís ook eigenlijk wel zo. “Geef maar, dan zal ik ’m effe installeren”, zei ik nonchalant. “Wat is het wachtwoord van je WiFi?”

Ze dacht diep na. “De WiFi?”, vroeg ze na geruime tijd. “Wat is dat?” Ik probeerde niet met mijn ogen te rollen. “Dat is je internet”, zei ik. Ze dacht weer na. “Is dat hetzelfde als de code van mijn iPad? Dan is het gewoon mijn geboortedatum. Of is het hetzelfde als van mijn mail? Dan is het ‘Vochtplek’, met een hoofdletter. Weet je nog toen het zo lekte in mijn oude huis? Daar heb ik het naar genoemd. Maar ik had geloof ik ook nog een andere. ‘Carillon’. Vanwege de kerkklokken...”

Koffiebarones

Ik probeerde ‘Vochtplek’ en ‘Carillon’, met en zonder hoofdletter, vergeefs. “O, wacht”, zei ze. “Ik heb een papiertje waar alles op staat. Even kijken. Ha, hier. O, ik weet het al. Het is ‘Koffiebarones’, want er zit hier een koffiebar om de hoek, en...” Ik probeerde ‘Koffiebarones’, maar ook dat lukte niet. “O, wacht even, het is ‘Koffiebarones 2’”, zei mijn moeder. “Dat komt, hij deed het niet meer en toen heeft je broer... die is toch zo handig! Toen heeft hij het veranderd in ‘Koffiebarones 2’.”

Bingo! Ik kon beginnen. ‘Log in met uw Apple ID’ verscheen op het scherm van de iPad. “Mama”, zei ik zonder veel hoop. “Wat is het wachtwoord van je Apple ID?” Ze tuurde weer op het papiertje. “‘Vogelbadje’”, zei ze. “‘Vogelbadje 6 of 7’. Ik weet het niet zeker, er staat hier iets doorgekrast.” En, met een blik op mijn gezicht: “Moeilijk hè? Zal ik het toch maar gewoon aan je broer vragen?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden