Anita en haar man met hun zoon Raymond Beeld Privébeeld van Anita
Anita en haar man met hun zoon RaymondBeeld Privébeeld van Anita

PREMIUMFestival voor mensen met een beperking

De zoon van Anita (64) gaat naar Mini Milkshake festival: “Iedereen is daar anders en daarom is Raymond hetzelfde”

Zaterdag 30 juli begint in Nederland Pride Week, waarin ook het Milkshake festival weer plaats zal vinden. Een festival waar iederéén op het gebied van huidskleur, religie, gender en seksualiteit wordt gevierd en inclusiviteit centraal staat. Maar echte inclusiviteit wordt pas bereikt als ook mensen met een fysieke of geestelijke beperking naar een festival kunnen gaan. Daarvoor is het Mini Milkshake festival in het leven geroepen. Anita (64) ziet wat dat betekent voor haar zoon Raymond (32) die het syndroom van Down heeft en voor de derde keer het festival bijwoont.

Eva BredaPrivébeeld van Anita

“Als ik Raymond op Mini Milkshake zie staan, dan zie ik een jongen die helemaal inmengt. Dit soort festivals zijn er maar weinig voor hem en zijn vrienden. Meestal is het festivalterrein niet aangepast op mensen met een fysieke beperking of is het festival te heftig voor iemand met een verstandelijke beperking. De prikkels zijn te intens, waardoor hij niet lekker wordt. Maar het is hard nodig dat ook mensen met een handicap kunnen feesten. Ik zag wat het met Raymond deed om naar Mini Milkshake te gaan. Hij laat zich misschien wel meer gaan dan de gemiddelde festivalganger zonder beperking, denk ik wel eens als ik hem gek zie dansen met zijn vrienden. Door het syndroom van Down heeft Raymond geen rem, hij gaat helemaal los.”

Raymond op Mini Milkshake festival in 2022 Beeld Privébeeld Anita
Raymond op Mini Milkshake festival in 2022Beeld Privébeeld Anita

Anders, en dus hetzelfde

“Op Milkshake zie je allerlei soorten mensen: drag queens, mensen bedolven onder glitters, personen van alle genders en geaardheden. Op Mini Milkshake zie je voornamelijk mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Iedereen is anders en daarom is Raymond daar hetzelfde als de rest. Wat je op Milkshake ziet, is hoe de hele wereld zou moeten zijn: 100% inclusief.”

Een leven zoals dat van ieder ander

“Toen Raymond geboren werd, zag ik al meteen aan zijn oogjes dat hij het syndroom van Down had. Heel even dacht ik: waarom moet ik dit meemaken? Maar direct daar achteraan: waarom een ander? Een kindje met het syndroom van Down is voor iedereen rot. ‘Nee, dat is het niet’, zei mijn man. ‘Het is rot voor hem, niet voor ons.’ Direct ging er een knop in mij om: hij had gelijk. Deze beperking was vooral moeilijk voor Raymond, maar ik zou er alles aan doen om hem een topleven te geven. Een leven zoals dat van ieder ander.

Ik zat bij een muziekvereniging en nam Raymond op sleeptouw. Zo kwam hij over zijn eenkennigheid heen. We deden ons best hem zo goed mogelijk te leren lezen en schrijven, al bleek dat heel moeilijk, en na het voortgezet speciaal onderwijs gingen we met hem en de begeleidende instanties op zoek naar een baan. Inmiddels werkt hij in de kantine bij de regionale politie en het gemeentehuis. Toen hij twintig was vonden we een fijne woning voor hem waar hij met een paar vrienden begeleid kon wonen. Zo ging hij, net als zijn broer en zus, het huis uit. Om me heen zag ik ouders wiens kind dat heel lastig vond. Raymond ging altijd fluitend weer naar huis als hij een paar dagen bij mij en mijn man was geweest. Hij was dol op zijn zelfstandigheid. Als ik hem nog eens vroeg om te blijven slapen, zei hij steevast: ‘Ik ga liever naar mijn eigen bed.’ Dat hadden we maar mooi gedaan.”

Anders dan anderen

“Toch merkt Raymond wel eens dat hij anders is dan zijn broer en zus. Hij heeft bijvoorbeeld nog altijd veel moeite met lezen en schrijven, en ook praten gaat niet altijd even makkelijk. Hij weet dan niet hoe hij uit zijn woorden komt en zegt alleen maar: ‘Ik vind het even moeilijk.’ Hij heeft wel door dat anderen dat niet hebben. Hij wil heel graag zijn zoals ieder ander, dat merk ik wel. Een paar jaar geleden had hij een vriendinnetje en wilde hij - net als zijn broer en zus - met haar trouwen.”

Waarom Mini Milkshake zo belangrijk is

“Juist daarom vind ik Mini Milkshake zo belangrijk. Het is voor Raymond een manier om een normaal leven te leiden. Het is een bevestiging dat hij er mag zijn en dat zijn syndroom van Down hem niet anders of minder maakt dan anderen. Ik ben altijd aanwezig bij Mini Milkshake omdat ik als vrijwilliger werk in de gehandicaptenzorg, maar ik laat Raymond los en bekijk hem vanaf een afstandje. Ik zie hoe hij danst voor het podium, hoe hij stralend opkijkt naar Johnny de Mol die langskomt en hoe hij gek doet met zijn vrienden. Het is heerlijk om hem zo te zien. Net als ieder ander van 32 jaar kan hij even alles laten gaan.”

Raymond op Mini Milkshake Festival in 2019 Beeld Privébeeld van Anita
Raymond op Mini Milkshake Festival in 2019Beeld Privébeeld van Anita
Sfeerbeelden van Mini Milkshake Festival 2022 Beeld Privébeeld
Sfeerbeelden van Mini Milkshake Festival 2022Beeld Privébeeld
Sfeerbeelden van Mini Milkshake Festival 2022 Beeld Privébeeld
Sfeerbeelden van Mini Milkshake Festival 2022Beeld Privébeeld
Sfeerbeelden van Mini Milkshake Festival 2022 Beeld Privébeeld
Sfeerbeelden van Mini Milkshake Festival 2022Beeld Privébeeld

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden