Diedeke Beeld Petronellanitta
DiedekeBeeld Petronellanitta

Diedekes affaire bleek getrouwd te zijn: “Onze relatie was één grote leugen”

Ontzettend verliefd is Diedeke (37) op de man die ze in Gambia ontmoet. Haar geluk is compleet als ze in verwachting blijkt te zijn. Tot ze gebeld wordt. Door zijn vrouw. “Mijn intuïtie laat me nooit in de steek, hoe kon ik dit gemist hebben?”

“Op een warme zomerdag in juli was ik met een vriendin op een Caribisch festival in Amsterdam. We stonden op het punt om een hapje te gaan eten, toen ik tot mijn verbazing zag dat ik tíg gemiste oproepen en Facebook-berichten had. Ze waren allemaal afkomstig van een vrouw met dezelfde achternaam als mijn nieuwe liefde. Ik voelde meteen dat er iets niet goed zat en zocht een rustig plekje achter de tenten. Nerveus opende ik de berichtjes. ‘Hoe goed ken je Jamar? Is hij dit weekend bij jou geweest? Hebben jullie elkaar al vaker gezien?’ Ik besloot haar te bellen, ik móest weten wat er aan de hand was.

Ze vertelde dat Jamar haar man was, dat ze samen twee kinderen hadden. Geen idee hoe ik daarna thuis ben gekomen, ik voelde me verdoofd. Mijn intuïtie laat me normaal nooit in de steek. Hoe kon ik dit gemist hebben?”

Vakantieflirt

“Bijna vier jaar geleden ging ik met een vriendin op vakantie naar Gambia. Tien dagen lang genieten van de zon, lekker eten en alles wat het land te bieden heeft. We deden excursies, bezochten afgelegen strandjes en slenterden over lokale marktjes. We raakten aan de praat met Jamar en zijn vriend, twee Gambianen die in Engeland woonden om te studeren en een beter leven op te bouwen.

Eens in de zoveel tijd vlogen ze naar hun moederland voor zaken. Jamar vertelde dat hij spullen vanuit Engeland naar Gambia importeerde, van meubels en accessoires tot auto’s. Een deel verkocht hij, een deel gaf hij aan mensen die geen geld hadden. Ik vond het mooi dat hij had gekozen voor een beter leven, maar nooit was vergeten waar hij vandaan kwam. Een man met een goed hart.

Er was een klik en na die ontmoeting gingen we met zijn vieren uit eten. Voor de gezelligheid, want ik had niet de hoop dat er iets zou opbloeien. Ik vond Jamar aantrekkelijk, maar was op dat moment niet bezig met de liefde. Pas op de laatste avond sprong de vonk over. Ik danste met Jamar en voor ik het wist stonden we te zoenen. Ik vond hem leuk, héél leuk. Maar ik ben een nuchtere Hollandse en zocht er verder niets achter. Hij woonde in Engeland, ik in Nederland. Het was een vakantieflirt, meer niet.”

Vol ambitie

“Al snel bleek dat Jamar daar anders over dacht. Mijn vriendin en ik hadden ingecheckt voor onze vlucht naar huis toen hij ineens voor mijn neus stond om afscheid te nemen. Ik was verrast, vond het lief. Toen ik terug was in Nederland nam hij vaak contact op, soms zaten we úren te kletsen via FaceTime. Telkens zei hij hoe leuk en aantrekkelijk hij mij vond. Ik voelde me gevleid en kreeg gevoelens voor hem.

Na een maand kwam hij op bezoek in Nederland. Ik haalde hem op van Schiphol en we hadden een waanzinnig leuk weekend. We slenterden door Amsterdam, zaten op het terras en kropen ’s avonds heerlijk tegen elkaar aan op de bank. Ik was niet alleen gecharmeerd van zijn uiterlijk, maar ook van zijn ambities. Nadat zijn vader op jonge leeftijd was overleden, had Jamar besloten om te gaan studeren. Inmiddels was hij bezig met een vervolgstudie en de uitbreiding van zijn bedrijf.

Ja, ik was verliefd. Gelukkig duurde het niet lang voordat hij weer naar Nederland kwam. Dat weekend raakte ik zwanger, bleek later. Hoewel het niet gepland was, kon ik mijn geluk niet op. Ik heb altijd een kinderwens gehad en ook Jamar was blij toen ik het vertelde via FaceTime. Hij vloog nog een keer naar Nederland om het goede nieuws samen te vieren. Op dat moment hadden we nog geen idee hoe we de komst van ons kindje praktisch zouden aanpakken. Ik had mijn leven hier, hij in Engeland, waar hij nog twee kinderen had uit een eerdere relatie. Het maakte me op dat moment allemaal niet uit. We waren blij en wisten zeker dat we er, hoe dan ook, wel uit zouden komen.”

Klap in mijn gezicht

“Een paar uur nadat ik hem dolgelukkig had uitgezwaaid op het vliegveld, stond mijn telefoon roodgloeiend op dat festival. Na het gesprek met zijn vrouw heb ik meteen geprobeerd om Jamar te bellen. Ergens hoopte ik dat het een jaloerse ex was die tussen ons in probeerde te komen. Maar Jamar nam zijn telefoon niet op. Drie dagen lang kreeg ik geen gehoor terwijl we normaal iedere dag belden.

Toen wist ik dat het foute boel was. Ik heb me ziek gemeld op mijn werk en alleen maar in bed gelegen. Ik was beroerd van het idee dat het allemaal één grote leugen was. Na een paar dagen liet hij eindelijk iets van zich horen. Hij hing een zielig verhaal op dat het hem speet, dat hij zelf is opgegroeid zonder vader en het niet over zijn hart kon verkrijgen om zijn vrouw en kinderen in de steek te laten. Het was een klap in mijn gezicht. Vooral omdat ik al die tijd niets had gemerkt. We belden iedere dag, hij vloog op en neer naar Nederland, we maakten toekomstplannen…

Er was geen enkel signaal dat hij al een relatie had. Ik was op dat moment tien weken zwanger. De zwangerschap afbreken is voor mij nooit een optie geweest. Mijn kinderwens was groot en bovendien geloof ik dat dingen gebeuren met een reden. Blijkbaar moest dit zo zijn. Omdat ik in de jeugdhulpverlening werk en weet hoe belangrijk het is als een kind een vader en een moeder heeft, vond ik het belangrijk dat Jamar en ik er samen uit zouden komen.

Dat ging allesbehalve soepel. Ik vroeg welke rol hij wilde spelen in het leven van zijn kind, maar ook hoe hij die wilde combineren met zijn huidige gezin. Jamar had nergens over nagedacht, hij had geen idee wat hij ermee moest. Hij vond het allemaal gezeur en wilde rust. Dus besloot ik het er even bij te laten. Na mijn twaalfwekenecho stuurde ik nog één berichtje om te laten weten dat alles goed was en dat de deur altijd open zou staan. Daar heb ik niets op gehoord.”

Geen papa

“Door mijn hoge bloeddruk werd ik na een pittige zwangerschap met achtendertig weken ingeleid. Twee vriendinnen stonden naast mijn bed en op 16 maart werd mijn zoon Ryff in de middag geboren. Het moment waarop ik hem voor het eerst in mijn armen hield, was onbeschrijfelijk. Zo mooi, zo liefdevol. Ik zat op een roze wolk en dacht gek genoeg geen moment aan Jamar. Ik heb ook geen seconde overwogen om opnieuw contact met hem op te nemen. Hij wist wanneer ik uitgerekend was, het was nu zijn beurt om actie te ondernemen. Wel kreeg ik een berichtje van zijn vrouw dat zij opnieuw zwanger was. HOE DAN?

Voor mezelf vond ik dat niet erg, maar voor mijn zoon wel. Ik begrijp niet hoe je iedere dag vader kunt zijn voor je kinderen in de wetenschap dat je nóg een zoon hebt naar wie je niet omkijkt. Vader noem ik hem dan ook allang niet meer. Een vader is iemand die voor zijn kind zorgt, er voor hem is. Wat mij betreft is Jamar alleen de verwekker van Ryff. Voor mijn zoontje vind ik het nog steeds heel verdrietig dat zijn vader geen rol speelt in zijn leven. Hij was tweeënhalf toen hij ’s ochtends aan het ontbijt ineens zei: ‘Ik heb geen papa hè?’ Mijn hart brak in duizend stukjes. Het deed pijn om hem op zo’n jonge leeftijd al teleur te moeten stellen. Nadat ik hem die ochtend naar de gastouder had gebracht, heb ik hard gehuild.

Nieuws verwerken

Inmiddels is Ryff drie jaar. Ik probeer zo eerlijk mogelijk tegen hem te zijn en het niet mooier te maken dan het is. Ik vertel hem dat zijn papa in Engeland woont en niet bij ons wil zijn, maar dat hij héél veel andere mensen heeft in zijn leven die van hem houden. Dat is iets waar ik ontzettend dankbaar voor ben. In het begin was het wel even lastig om mensen te vertellen dat ik zwanger was. Ik kende Jamar pas twee maanden en veel familie en vrienden wisten nog niet eens van zijn bestaan.

Ook mijn ouders hadden geen idee dat er een man in mijn leven was. Daardoor had mijn vader wat tijd nodig om het nieuws te verwerken. Mijn moeder was meteen blij voor me, ze wist hoe groot mijn kinderwens was. De vrouw van Jamar heeft mij voor de voeten gegooid dat het een vooropgezet plan van mij was om zwanger te worden. Maar zoiets zou ik nooit doen. Voor hem niet, maar ook voor mijn kind niet. Dat is toch geen goede basis? Gelukkig weten mijn ouders, goede vrienden en familie hoe de vork in de steel zit en hebben ze mij altijd voor de volle honderd procent gesteund.”

Leuke man

“Een kleine twee jaar geleden heb ik nog één keer contact gehad met Jamar. In een mail schreef hij dat hij niet wist of hij wel de vader was van Ryff. Ik werd zó boos. Een paar dagen later hing hij aan de telefoon een wazig verhaal op. Hij had van een kennis gehoord dat iemand anders de vader was. Bizar! Toch heb ik voor Ryff geprobeerd om contact te houden, ik gun het mijn zoontje zo. Helaas bleef het na dit telefoontje opnieuw stil. Tot de dag van vandaag heb ik niets meer van Jamar vernomen.

Dat is moeilijk, maar het is ook een bevestiging dat hij niet te vertrouwen is. Ik heb het nu losgelaten. Mocht Ryff in de toekomst behoefte hebben om zijn vader te ontmoeten of te spreken, dan zal ik hem daarbij helpen. Ik heb foto’s van hem bewaard op een harde schijf zodat hij kan zien wie zijn vader is. Voor nu heb ik niet het idee dat hij hem mist. Hij weet niet beter. Het is een vrolijk, grappig en wijs mannetje met een duidelijke mening. Ik zie in hem veel van mezelf terug. Dat nieuwsgierige zat er bij mij ook al vroeg in.

Natuurlijk is het alleenstaand ouderschap weleens pittig, maar het moederschap is zoiets moois. Als ik Ryff ophaal bij de gastouder en hij in mijn armen vliegt, als hij ’s ochtends uit bed komt met een ontploft kapsel en dan bij mij op schoot kruipt, of op een ochtend roept dat hij zonder zijwieltjes wil leren fietsen en vervolgens zo de straat uit rijdt, dan ben ik op mijn gelukkigst. Al zou ik het fijn vinden als ooit een leuke man ons komt vergezellen. Stiekem vind ik mezelf veel te leuk om voor altijd alleen te blijven.”

De naam van Jamar is om privacyredenen gefingeerd.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden