null Beeld

Dít ziet Lies Visschedijk als ze in de spiegel kijkt

Actrice Lies Visschedijk (41) kijkt in de spiegel en vertelt wat ze ziet. Niet alleen aan de buitenkant, maar vooral de binnenkant. 

Elselien van Dieren

“Als ik in de spiegel kijk, zie ik iemand van wie ik steeds meer ben gaan houden. Het klinkt misschien raar, maar ik geloof dat mijn leven er steeds beter op wordt. Dat wil zeggen: ik voel mededogen met de vrouw die ik tegenover mij zie staan. Ze heeft zich over heel wat dingen heen gezet, moeilijkheden overwonnen. Best aardig gedaan, denk ik dan."

En nu is het genoeg

"Er zijn wel momenten waarop ik minder tevreden ben over mezelf. Vooral met betrekking tot de kinderen. Ik kan soms nogal boos worden terwijl ik eigenlijk wel weet dat ik meer gedaan krijg als ik het op een zachte manier probeer op te lossen; als ik die jongens betrek in wat ik aan het doen ben, waarom ik bijvoorbeeld mijn administratie moet bijhouden en of ze, alsjeblieft, daarom hun rotzooi willen opruimen zodat ik de tafel kan gebruiken om... afijn, het werkt. En toch verlies ik de volgende keer mijn kalmte weer en duw ze de kamer uit: ‘En nu is het genoeg! Wegwezen, allebei!’ Dit is ook mijn huis, dit is ook mijn leven. Weet je wat mij ook wel eens overkomt? Dat ik mezelf na een tijdje hoor tetteren tegen die kinderen en denk: mag dat mens een keer uit?"

LEES OOK: JANDINO ASPORAAT: "IK HAD MEZELF WIJSGEMAAKT DAT IK HEM ALS VADER NIET NODIG HAD"

Klopt het zo?

"Als actrice word je de hele dag met jezelf geconfronteerd. Met hoe je klinkt, met hoe je eruitziet. Als we een film of een tv-serie draaien, zie ik continu en overal dat hoofd van mij voorbijkomen. Vroeger schrok ik weleens als ze voor een bepaalde take hadden gekozen, tegenwoordig bekijk ik het professioneler. Ik zie mezelf nog wel, maar ik zie vooral de actrice en de scène. Klopt het zo? Dat is het enige wat telt. Niet hoe ik eruitzie."

Alwéér een beetje ouder

"Ik word ouder. Niet leuk, maar het heeft ook niet veel zin om daar heel lang gefrustreerd over te blijven. Het verbaast mij wel dat ik vaak nog rondloop met de gedachte dat ik 25, 30, ben en dan, in de spiegel kijkend, ineens moet vaststellen dat ik alwéér een beetje ouder ben geworden. De vergankelijkheid. Hoe snel het leven gaat. En er is zo weinig tijd... Als je jong bent, denk je daar niet over na, maar als volwassene moet je er bijna dagelijks aan wennen dat je ouder wordt. Gek is dat eigenlijk."

Meer lezen? Lees het hele interview met Lies in Libelle 50, deze week in de winkel.

Interview: Arjan Visser. Beeld: Brenda van Leeuwen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden