null Beeld

Dokter Rutger: “Zodra ik het heb gelezen, geeft ze zelf de diagnose: ‘Huisvrouwenduimen'”

Vandaag op het spreekuur van dokter Rutger Verhoeff: mevrouw De Jager (48) heeft een waslijst aan klachten. De diagnose weet ze al: huisvrouwenduimen. Mevrouw De Jager is vaker bij Dokter Rutger langsgeweest met meerdere klachten, bijvoorbeeld een zaterdagavondarm.

Bij mevrouw De Jager (48 jaar) hoef ik niets te zeggen. Als een detective heeft ze meestal al voordat ze komt het internet afgestruind en vrienden geraadpleegd. De diagnose krijg ik op een presenteerblaadje. Op een wit A4-tje staan alle klachten die ze heeft. Zodra ik het heb gelezen, geeft ze zelf de diagnose: “Huisvrouwenduimen.”

Ik kijk mevrouw de Jager aan en mijn blik dwaalt af naar haar handen, waar ik niets vreemds aan zie. Ze ziet het en steekt haar beide duimen omhoog. “Ik heb zo ongeveer overal al last van gehad, maar nu vrees ik het ergste”, vervolgt ze.

Mevrouw De Jager heeft een beroep waar ik nog nooit van had gehoord: kantoormasseuse. Het leek me een leuk vak, en dat vindt zij ook. In de loop der jaren is ze met meerdere werkgerelateerde klachten bij me geweest: een tenniselleboog en een zaterdagavondarm. En nu dus huisvrouwenduimen. “Dat betekent dat ik slijtage in mijn duimen heb en dat ik moet stoppen met mijn werk.”

Voordat ik meega in haar diagnose, bekijk ik haar lijstje nog eens. Pijn onder de duimen, pijn bij het buigen van de duimen en pijn als ze iets wil vastpakken. Nog niet overtuigd, schuif ik mijn stoel tegenover die van haar en pak haar rechterpols. Tegelijkertijd pak ik met mijn andere hand de rechterduim. De druk en draaiingen van de duim leveren geen pijn op. Wel als ik diezelfde duim buig. Hetzelfde geldt voor de andere kant. “En? Hebt u een vacature voor doktersassistente?” Ik gebruik net als zij een briefje om mijn conclusie op te schrijven. “De ziekte van De Quervain. Een peesirritatie”, leest ze hardop. “Het klinkt misschien gek, maar ik ben er blij mee.” Net als bij haar vorige klachten zal ze niet blij zijn met mijn behandeling. Toch moet ze lachen als ze onder aan het briefje leest wat ze moet doen. “2 weken handen thuishouden.”

LEES OOK:

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Wintertenen en winterhanden: wat zijn dat nou eigenlijk? Dr. Rutger legt uit.

null Beeld

Rutger Verhoeff (1979) wilde aanvankelijk gynaecoloog worden. Tot hij ontdekte dat hij in deze specialisatie het dagelijkse contact met zijn patiënten miste en besloot huisarts te worden. Inmiddels heeft hij duizenden patiënten op zijn spreekuur ontvangen. Momenteel is hij huisarts in Utrecht. Zijn boek ‘Wat denkt u, dokter?’ is online verkrijgbaar, uitgegeven door Uitgeverij Thomas Rap, met gebeurtenissen die zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen. Om de vertrouwelijke relatie tussen arts en patiënt te bewaken zijn alle situaties en namen onherkenbaar gemaakt.

Tekst: Rutger Verhoeff. Beeld: Bente Hilkens (portret Rutger)

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden