null Beeld

“Door mijn overspel durfde ik te scheiden”

Mirjam (34) was niet gelukkig met haar man, maar had geen idee hoe ze uit haar huwelijk kon stappen. Op een dag belt ze een oude vriend.

“Mijn ex-man Frank en ik hadden de seks tot het huwelijk bewaard, volgens de christelijke norm waarmee we waren opgevoed. Trouwen met hem was vooral een rationele beslissing geweest, verliefdheid of aantrekkingskracht had ik nooit echt gevoeld. We gingen naar dezelfde kerk en we konden goed praten, vooral over geloofskwesties. Frank was een goede, stabiele man voor mij, zo redeneerde ik. Van de huwelijksnacht – ik was inmiddels vijfentwintig – had ik me veel voorgesteld, maar die was een deceptie. Het klikte niet tussen ons in bed, in plaats van meer verbondenheid voelde ik juist afstand. Sowieso was Frank veranderd sinds we getrouwd waren, hij was niet meer de lieve man die ik had leren kennen. Hij gedroeg zich gefrustreerd en hij was vaker niet dan wel thuis. Er klopte iets niet, maar ik kon mijn vinger er niet op leggen.”

Geheime relatie

“Toen we negen maanden getrouwd waren, ik was inmiddels drie maanden zwanger, besloot ik eens op zijn computer te kijken. Ik was nieuwsgierig: wat zat hij toch altijd te doen in dat kantoor? In de zoekgeschiedenis vond ik heel veel porno, homoporno welteverstaan. Het kwartje viel: dat was het dus, daarom had ik dat onbestemde gevoel. Frank viel óók op mannen. Ik vond het heel erg voor hem. Als christen was ik opgevoed met het idee dat homoseksualiteit een afwijking is. Wat moet hij het hier moeilijk mee hebben, dacht ik. Diezelfde avond vertelde ik Frank wat ik had gevonden. Hij zei eerlijk dat hij inderdaad met zijn geaardheid worstelde en dat hij vóór mij een geheime relatie had gehad met zijn beste vriend, die ik goed kende en die inmiddels ook getrouwd was met een vrouw.

null Beeld

Frank wilde dolgraag een ‘normale’ toekomst met mij en ons kind en deed er alles aan om zijn homoseksualiteit te onderdrukken. Ik dacht helemaal niet na over wat dit nieuws met míj deed, het was mijn christelijke taak als vrouw om hem – het hoofd van het gezin – hierbij te helpen en te ondersteunen. Ieder huisje heeft zijn kruisje, dit was blijkbaar dat van ons. Ik vertelde zijn geheim aan niemand.”

Agressief

“We kregen een zoon. We waren zo blij met hem! Toch groeiden Frank en ik steeds meer uit elkaar. Hij was continu aan het werk, ik studeerde nog en stond er alleen voor in de zorg voor ons kind. Ik werd steeds ongelukkiger, en Frank steeds gefrustreerder, omdat hij niet kon zijn wie hij was. Dat reageerde hij af op mij, hij werd verbaal agressief en begon zelfs met spullen te gooien. Het was een kwestie van tijd voor hij me fysiek zou aanvallen, ik moest continu op mijn tenen lopen om hem niet nóg bozer te maken. Over scheiden dacht ik niet na, dat was simpelweg geen optie. Wel begon ik dromen te krijgen over dat Frank dood zou zijn, of gewoon ‘weg’. Mijn christelijke vriendinnen wisten wel dat ik het zwaar had. Toch zeiden ze: ‘Je moet gewoon volhouden, als je gehoorzaam en onderdanig bent, zal God je belonen.’ Ik zocht hulp bij de ouderlingen van de kerk. Over Franks homoseksualiteit vertelde ik niet, wel over zijn agressie en dat ik het niet meer volhield thuis. In plaats van hulp kreeg ik een berisping: zonder toestemming van Frank mocht ik helemaal niet komen. De kerk liet me keihard vallen.”

Het plan

“De situatie thuis werd onhoudbaar, ik werd steeds somberder. We waren inmiddels vier jaar getrouwd, maar nooit samen. Doordeweeks was Frank van huis en in het weekend sloot hij zich op in zijn kantoor. Hij at zelfs niet meer mee. Alles kwam op mijn schouders terecht, terwijl ik zelf inmiddels ook werkte. Mijn somberheid was een vriend van ons blijkbaar ook opgevallen. Op een gegeven moment vroeg hij – we waren even samen in de keuken: ‘Als jullie niet getrouwd waren geweest, waren jullie dan nog samen?’ ‘Natuurlijk niet’, antwoordde ik meteen. Hij liet alleen een veelbetekenende stilte vallen. Het gesprek zette me aan het denken, voor het eerst dacht ik aan scheiden. Wat zegt de Bijbel daarover eigenlijk? Ik las dat je mag scheiden als je man of vrouw overspel pleegt, want dan ben je feitelijk al uit elkaar. Dát is de oplossing, dacht ik. Gek genoeg wist ik dus: ik moet zelf vreemdgaan. Dan durf ik bij Frank weg te gaan én is er geen weg meer terug. Ik wist dat er vanuit de kerk veel druk zou komen om toch getrouwd te blijven, dat had ik van dichtbij gezien toen een echtpaar wilde scheiden.
Toen Frank een paar dagen weg was voor zijn werk belde ik een vriend, die ik al negen jaar niet had gezien. Joris was heel verrast dat ik belde. Na een tijdje keuvelen zei ik: ‘Luister, dit is mijn plan, doe je mee?’ Joris dacht dat ik een grapje maakte: ‘Vraag je me nou om met je naar bed te gaan?’ Toen hij doorhad dat ik bloedserieus was, wilde hij wel. De volgende dag kwam hij langs – mijn zoon was uit logeren. De aantrekkingskracht was er direct weer. We praatten, aten samen, deden een spelletje, en… we hadden knetterende seks. Ik wist niet wat me overkwam: zo kon het dus ook. Voor het eerst in mijn leven kon ik van seks genieten. Na Joris’ vertrek voelde ik me heel vrij en intens opgelucht. In mijn hoofd was ik op dat moment al gescheiden. Datzelfde weekend vertelde ik Frank dat het over was tussen ons – ik vertelde niet over mijn overspel. Hij was van zijn à propos, maar ik was heel stellig. Vanaf dat moment voelde ik me on top of the world. Voor het eerst had ik mijn leven in eigen hand genomen, vreemdgaan is het allerbeste wat ik ooit voor mezelf heb gedaan. Daardoor durfde ik de scheiding door te zetten. Verdrietig was ik niet, het verdriet had ik al tijdens ons huwelijk gehad. Sterker: ik had na jaren weer energie.”

Nieuw leven

“Het is nu bijna drie jaar geleden dat ik wegging bij Frank. Ik ben verhuisd naar een andere stad en heb een heel nieuw leven. Mijn werk gaat geweldig, mijn zoon en ik hebben het goed. De kerk en mijn hele vroegere sociale kring heb ik vaarwel gezegd, een enorme bevrijding. Met mijn ouders heb ik gelukkig nog heel goed contact. Ik was bang voor hun reactie, maar ze hebben me altijd gesteund. Zij zagen ook dat we geen gezonde relatie hadden en waren opgelucht dat ik voor mezelf koos, ook al ging scheiden in tegen alles waarin zij geloven.
Ik beleef het geloof nu op mijn eigen manier. De ouderwetse denkbeelden die ik tijdens mijn huwelijk en daarvoor had, heb ik allemaal overboord gegooid. Met iemand trouwen omdat het verstandig is, zou ik nu nooit meer doen, wat een kolder! Ik luister alleen nog naar mijn gevoel. Met Frank heb ik erg moeizaam contact. Hij zit nog steeds in de kast. Na zijn deelname aan een zogenaamd ‘homogenezingskamp’ beweert hij nu van zijn gevoelens voor mannen af te zijn. Tsja...

null Beeld

Uiteindelijk heb ik mijn ouders verteld dat Frank homo is en een paar mensen uit mijn ‘nieuwe leven’ weten het. Verder heb ik hem altijd beschermd, onze oude vrienden weten van niets. Ik heb nooit iemand verteld dat ik ben vreemdgegaan en ben ook niet van plan dat te doen. Ik heb geen spijt of een schuldgevoel, ik ben juist trots op mezelf als ik eraan denk. Joris en ik hebben overigens geen relatie gekregen, daarvoor was de timing niet goed.
Sinds mijn scheiding voel ik me seksueel bevrijd. Ik heb nu af en toe onenightstands en ben zelfs iemands minnares – zijn vrouw weet van mijn bestaan en heeft daar geen moeite mee. Ik vind het perfect zo. Huisje-boompje-beestje hoeft van mij niet meer. Ik en mijn kind, dat is genoeg.”

Alle namen in de interviews zijn om privacyredenen gefingeerd

  • Fotografie: Getty images, Stocksy.
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden