null Beeld

Een oneervol voorstel

De fietsenmaker keek me aan alsof ik hem een oneervol voorstel had gedaan.

Redactie Libelle.nl

Nadat ik drie keer al mijn zakken en mijn tas had doorzocht, stelde ik vast: ik ben mijn fietssleutel kwijt. Dus pakte ik mijn fiets en sleepte die moeizaam van het station naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker, vier straten verderop, wat best een eind is met een fiets die niet wil meewerken.

Ik ken de fietsenmaker. Een nors type. Ik denk dat hij ooit als jongetje iets wilde worden – diepzeeduiker, linksbuiten van Ajax, zanger in een succesvolle band, zoiets – en toen, als man, ineens moest constateren dat de rest van zijn leven zou bestaan uit het plakken van banden, het afstellen van derailleurs en het repareren van kettingkasten. Daar word je ook niet vrolijk van, maar waarom moet hij dit op zijn klanten afreageren?

Terwijl hij omstandig naar zijn schoenen keek, legde ik uit dat ik mijn fietssleutel kwijt was, gevolgd door de vraag of hij het slot wilde openbreken. Nu keek hij me wél aan, alsof ik hem zojuist een ontzettend oneervol voorstel had gedaan. "U wilt dat ík dat slot openbreek?", vroeg hij. "Uh, ja", zei ik maar. "En hoe weet ik dat u die fiets niet hebt gestolen?" Het idee dat ik: een kalende, grijzende, bebrilde man van 56, keurig in pak, op deze manier een fiets zou willen verkrijgen… Je moet er erg veel fantasie voor hebben. "Ik heb een paspoort bij me", zei ik maar. "Dat zegt niks", zei hij.

Je hebt mannen – zoals deze – die van alles een strijd maken en die vervolgens eindeloos rekken. En dan heb je mannen – zoals ik – die zo stom zijn om daarin mee te gaan. Zo ontstond de situatie waarin we allebei dachten: ik houd dit langer vol dan jij. Een situatie die, tussen de miljarden mannen op deze wereld, een paar miljoen keer per dag voorkomt.

Toen ging mijn mobieltje. Mijn vrouw vroeg waar ik bleef en ik vertelde haar over de toestand van mijn fietsslot – niet over de toestand met de fietsenmaker, want dingen die vrouwen toch niet begrijpen, moet je ze ook niet willen uitleggen.

"Ik kom wel even langs met het reservesleuteltje", zei ze. De strijd was ineens ten einde. Triomfantelijk meldde ik de fietsenmaker: "Mijn vrouw komt… Met het reservesleuteltje."

Hij keek me aan, verslagen, compleet verslagen. Ja vrouwen, u ziet: het leven van een man is hard, meedogenloos hard. Elke dag weer.

Hans Verstraaten is getrouwd. Hij is journalist en columnist voor o.a. Management Team. Lees ook zijn andere columns.

Beeld: Shutterstock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden