null Beeld

Eenmalig online: Wieke’s column!

In de nieuwe Libelle (nr. 15) is de column van onze Wieke door een foutje niet afgedrukt. Lees daarom hier wat ze deze week allemaal meemaakte. Volgende week is ze weer gewoon te lezen op haar vertrouwde plek in Libelle!

Redactie Libelle.nl

Vertwijfeld kijkt de man naar mij en de kerstboom. Is die vrouw de weg kwijt?

Ik ben net terug uit Bangladesh als ik moet besluiten mijn vlucht naar Zambia met een maand uit te stellen. Door familieomstandigheden die niet te voorzien waren. Fijn bijverschijnsel is dat ik extra tijd heb voor de kinderen en kleinkinderen. Vreemd, om ineens in een soort vacuüm te zitten. Ik wil van alles doen, maar het komt er niet van. Omdat ik steeds denk: tijd zat. Een mens is nergens zonder structuur, peins ik somber, terwijl ik op een druilerige ochtend in mijn badjas op de bank hang en naar Dr. Phil en zijn mesjogge gasten kijk. Ik snak naar de Afrikaanse zon en mijn bezigheden in Katete.

De bel gaat. De man die een lekkende radiator komt repareren. Straal vergeten, maar ik ben tenminste thuis. Stomverbaasd kijkt hij naar mijn sneeuwuilentableau in de hal. Dat staat er al sinds Kerst. Zes sneeuwuilen, een enorme kerstman en ledlampjes die nog branden, omdat ze op een tijdklok zijn aangesloten. Dit alles op een kunstsneeuwveld. En dat terwijl de paashazen al weer weg zijn. Nog niks opgeruimd, omdat er toch niemand last van had. Meneer wil iets met de thermostaat in de woonkamer doen en daar staat de kerstboom. Met alles er nog in. Een kunstboom, want wij doen niet meer aan echte bomen. Vertwijfeld kijkt hij me aan. Is die vrouw de weg kwijt?

Mijn badjas op dit uur geeft natuurlijk ook te denken. Hij gaat naar de kelder en ik loop achter hem aan om de kerstboomdoos te pakken. Wantrouwig kijkt hij om. “Ik heb die doos nodig”, wijs ik. “Ik heb ook weleens een doos nodig”, knipoogt hij. Getsie. Daar schrik ik dan weer van. Boven kleed ik me snel aan, douchen doe ik wel als die clown weg is. Ik haal de versieringen uit de boom en vraag me af hoe die boom in vredesnaam uit elkaar moet. Frank doet dat altijd. Daar is meneer weer. Hij ziet me worstelen en zegt: “Het moet denk ik zó!” Kordaat pakt hij de boom en legt hem in drie hapklare brokken op de grond. “Dankuwel”, zeg ik beleefd. Ik teken het formulier en dan gaat hij weer. Nu die boom in de doos. Het kost me een uur om de lampjes eruit te prutsen. “Kerstboom eindelijk in doos”, mail ik Frank. “Wat een rotkarwei, die lampjes eruit halen." Hij mailt terug: “Die hadden erin moeten blijven, suffe doos!”

Wieke Biesheuvel is getrouwd met Frank. Ze hebben drie kinderen en drie kleinkinderen. Frank en Wieke wonen en werken in Zambia.

Beeld: Brenda van Leeuwen

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden