null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Esmee (25) verloor haar zoontje: “Dat jij levenloos in mijn buik zat, kon ik niet verdragen”

Esmee van Kuijk (25) kon niet wachten om de baby die in haar buik groeide in haar armen te houden. Ze had nooit kunnen bedenken dat het hartje van Henry zou stoppen na 34 weken.

KRISTA IZELAARGetty Images/iStockphoto

Lieve Henry,

Soms stel ik me voor dat je nu in Neverland bent, het land waar kinderen nooit opgroeien. Ik hoop dat je daar rondvliegt met Tinkerbell en streken uithaalt met Peter Pan. Ik vind het een mooi idee dat je daar altijd een kindje kunt blijven, al had ik je zelf willen zien opgroeien. Wat was je ontzettend welkom bij ons, je kamertje was al bijna klaar, je kleertjes hingen al in de kast. Papa en ik zijn al lang bij elkaar – ik was zeventien, hij twintig – en het liefst wilden we meteen al ouders worden, maar eerst moesten we de dingen goed regelen voor jou. We maakten onze opleidingen af, kochten samen een huis… Toen ik mijn spiraaltje liet verwijderen, dacht ik: eindelijk mogen we! En wat een geluk dat ik na twee maanden al zwanger was. Ik kon niet wachten om iedereen over jou te vertellen. Je groeide goed en we genoten direct ontzettend van je, heel bewust. We hebben veel pretecho’s laten maken om maar niks van je te hoeven missen. Overdreven? Misschien, maar nu ben ik héél blij dat we het hebben gedaan.

Papa en ik zaten op een roze wolk, tot die afschuwelijke echo. De verloskundige zocht en zocht met het echoapparaat, maar kon jouw hartje die keer niet vinden. Waar we normaal gesproken het razen van jouw hartslag duidelijk hoorden en je flink zagen bewegen, bleef het nu doodstil. Het was alsof ik in een denderende trein zat, die uit het niets tegen een muur klapte. Hoe kon dit gebeuren? We moesten het familie vertellen, ineens van alles regelen. Ik wilde zo snel mogelijk bevallen, de gedachte dat jij levenloos in mijn buik zat, kon ik niet verdragen. Later in het ziekenhuis bleek dat de placenta niet goed werkte en dat bijna al het vruchtwater was verdwenen. O lieverd, wat moet je het moeilijk hebben gehad daarbinnen, die laatste weken. Ik voelde me een tijdje zo schuldig. Ik heb iets gemist, dacht ik, waarom heb ik niet gemerkt dat je was gestopt met groeien? Twee dagen voor die noodlottige echo voelde ik je nog heel druk bewegen. Probeerde je mij op die manier iets duidelijk te maken? Ik troost mezelf met de gedachte dat baby’s pas pijn ervaren als ze zijn geboren.

Je werd op mijn borst gelegd, na een razendsnelle, maar pijnlijke bevalling. Twee uur lang heb je bij me gelegen en heb ik alleen maar naar je gekeken. Je was piepklein, 1575 gram, vel over been, en je was niet gaaf meer. Je huidje had wondjes en was heel teer, maar voor mij was je het allermooiste kindje van de wereld. Behalve verdriet voelde ik ook ontzettend veel trots. Kijk nou, dit is míjn baby, wilde ik tegen iedereen zeggen. Vlak voordat je bij me werd weggereden, zong ik voor de laatste keer zachtjes You’ve got a friend in me voor je. Dat liedje heb ik vaak voor je gezongen toen je in mijn buik zat.

Tijdens de ceremonie, een week later, waren er vijftig mensen voor jou, zo veel als mogelijk was door corona. Papa en ik voelden ons gedragen door onze lieve familie en vrienden. Voor de allerlaatste keer gaf ik jou drie kusjes: één voor vandaag, één voor morgen en één tot we elkaar weer zien.

Ik mis je verschrikkelijk, lieve Henry. Ik hoop dat jij ons ook mist, maar niet té erg. Soms word ik overvallen door een huilbui. Toen ik een paar weken na jouw geboorte naar mijn werk ging, dacht ik: wat doe ik hier? Ik had nog verlof. Nu neem ik tijd om te rouwen. Je kamertje is nog helemaal intact, papa en ik hopen ooit een broertje of zusje voor jou te krijgen. Zou jouw zieltje wachten om naar ons terug te keren? Ik hoop het.

Ik hou van jou, mama

De Aya Memoriam Foundation maakt kosteloos fotoreportages en biedt rouwondersteuning aan ouders van stilgeboren kinderen. ayamemoriamfoundation.nl

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden