PREMIUMcolumn

Femke: “De hele dag buitenspelen met een buurjongetje, zo kan het dus ook”

Femke Sterken

Freelance journalist Femke (41) woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk. Deze week schrijft ze over hoe goed het Nathan doet om buiten de stad te wonen.

Het idee van buiten de stad wonen ontstond toen ik anderhalf jaar geleden een paar dagen bij mijn ouders was. Ik wilde al langer een huis met een tuin, maar Amsterdam verlaten leek me niks. Tot ik zag hoe Nathan in Harderwijk de hele dag buitenspeelde met een buurjongetje. Zo kon het dus ook. Niet het hele weekend bezig zijn om je kind van de tablet af te houden. Ons huis in Ouderkerk kwam een paar maanden later als goud uit de hemel vallen.

Goud omdat we voor het eerst een heel huis hebben, met een tuin, in een ouderwets straatje, vlak bij weilanden én op steenworp afstand van Amsterdam. Nathan kan hier echt buitenspelen en deed dat in het begin ook vaak. Hij basketbalde en stepte met de puberjongens van hiernaast en speelde met een zevenjarig jochie dat iets verderop woont.

Maar de pubers werden ouder en kwamen minder buiten, en de combinatie met een zevenjarige jochie bleek niet de beste. Dus moesten Oscar en ik nog steeds moeite doen om in de weekenden genoeg schermloze activiteiten voor Nathan te bedenken.

Gelukkig zijn er sinds kort twee nieuwe, leuke kinderen in de straat komen wonen. Nathan stept met ze, ze doen verstoppertje en ze spelen binnen met onze kittens en Nathans speelgoed. Het is de idylle waar we op hoopten. Maar je wil niet weten hoe Oscar en ik erbij zitten als Nathan met deze kinderen speelt. Ik ben altijd bang dat het misgaat. Dat er ruzie ontstaat, dat ze elkaar toch niet leuk vinden, dat het fijne tafereeltje opnieuw wordt doorbroken. We zitten er dicht bovenop, omdat Nathan op dit soort middagen goed moet worden begeleid.

Is het niet te druk? Vindt hij het oké als het buurjongetje met zijn nieuwe Lego speelt? Zit het buurmeisje niet te hard in zijn oor te tetteren?

Ik verbaas me er nog vaak over dat iets wat voor veel ouders normaal is, voor ons zo beladen is. Gelukkig kan ik het steeds beter accepteren. Het is nu eenmaal zo. En de stappen die Nathan zet zijn klein, maar ze zijn er wel. Laten we hopen dat het spelen-met-de-buurkinderen voor ons ook ooit normaal zal zijn.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden