Femke – de pil

Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik voor het eerst ongesteld werd. Ik was veertien en de laatste van de meisjes uit mijn klas. Juichend verwelkomde ik dat eerste kleine stipje bloed en met mijn moeder ben ik de stad ingegaan om te vieren dat ik nu eindelijk ‘een vrouw’ was. Wat dat precies inhield, bleef natuurlijk nog een hele tijd theoretisch. Tot mijn ontmaagding, want toen moest er nagedacht worden over anticonceptie. En daar was de pil. De Pil. Jaren en jaren stond die me bij. In goede en in slechte tijden. Een rots in de branding. Tenminste, als ik ‘m maar niet vergat. Want dan kwam grote broer morningafterpil om de deur kijken. Hoeveel keren ik niet bang ben geweest dat ik zwanger was. Niet omdat ik zo onvoorzichtig was, maar meer omdat ik nu eenmaal zo’n stresskip ben. En omdat ik me aan een planning houd. Dus toen ik 22, 25, 28 was, mocht het ECHT NIET gebeuren. Want opleiding, nieuwe baan, er niet aan toe. Als ik er nu nog aan denk hoeveel tijd en geld er in die anticonceptie is gaan zitten… onvoorstelbaar. Altijd maar bang dat iedere pil die ik te laat innam of die ik vergat de doodsteek kon zijn. Een Ongewenste Zwangerschap. Wat kon er erger zijn dan dat?

En nu. Nu sta ik aan de andere kant. En dat voelt vreemd. Want stiekem dacht ik toch dat ieder zaadje zich zonder tussenkomst van een condoom, pil of spiraaltje zo hupsakee op een eitje zou storten. Want waarom zijn we anders met zijn allen zo aan het anticonceptieën? Maar nee, zo werkt het dus niet. Het is niet: u vraagt, wij draaien. Het is niet sex zonder anticonceptie staat gelijk aan zwangerschap. Dat idee krijg je wel eens als je die verhalen hoort van zestienjarige meisjes die zwanger worden door de pil heen, maar over het algemeen gaat het niet zo. Tenminste, niet bij mij. Want we zijn nu één, twee, drie maanden en een heleboel hysterische zwangerschapstesten verder en geen zwangerschap.

En ondanks het feit dat ik ook weet dat er stellen zijn bij wie het jaren duurt of het helemaal niet lukt, voel ik toch een soort verbazing. Of nee, verontwaardiging. Om ál die hormonen die ik mijn lijf heb gepompt. Omdat ik nu nog geen bewijs heb dat het ergens goed voor was.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden