null Beeld

Femke: “Een e-reader? Toch wel handig…”

Femke Sterken (34) is freelance journalist en columnist voor Libelle. Ze woont met Reinier en zoontje Max (1) in Amsterdam. 

Redactie Libelle.nl

In een woonkamer hoort een boekenkast. Het liefst eentje die zo hoog is dat je een trapje moet gebruiken om bij de bovenste plank te kunnen. Reinier en ik zijn allebei dol op boeken, dus we hebben er veel. Een groot deel van ons kleine Amsterdamse appartement staat vol met uitpuilende boekenkasten. Meestal liggen er op de gealfabetiseerde rijen recent gekochte boeken en vormt zich zelfs nog een stapel naast de boekenkast. Het lukt niet om de kast netjes te houden.

Voordat Max geboren werd, hebben mijn man en ik met pijn in ons hart honderden boeken weggedaan, omdat we de ruimte nodig hadden. Blij werden we daar niet van, dus we besloten om bepaalde criteria los te laten op nieuwelingen die onze kast in willen kruipen. Boeken die we saai vinden, goedkope thrillers, romantische niemendalletjes of boeken die we van anderen in de maag gesplitst krijgen, mogen niet langer in ons huis. Anders wordt het te vol.

Deze regelgeving zorgt er echter voor dat ik het laatste jaar heel wat boeken aan me voorbij heb laten gaan. Ik houd namelijk enorm van Amerikaanse thrillers, maar ik vind het te duur om ze aan te schaffen en vervolgens weer weg te geven. En toen zag ik een collega met een e-reader. Ze was er zo blij mee dat het me aan het denken zette.

Ik wilde een kaft zien, papier ruiken, een vouwtje maken in de pagina of iets onderstrepen.

Tot op dat moment haalde ik mijn neus op voor elektronische boeken. Ik wilde een kaft zien, papier ruiken, een vouwtje maken in de pagina waar ik ben gebleven en mooie zinnen met pen kunnen onderstrepen. Tenminste, dat hield ik jarenlang vol. Totdat ik het mooie, niet al te grote apparaatje van mijn collega onder ogen kreeg. Ik zag een wereld aan mogelijkheden. Alle boeken die niet toegelaten worden tot onze boekenkast, maar die ik wél wil lezen, zou ik in mijn e-reader kunnen stoppen. Ook zou ik het ding mee kunnen nemen op vakantie en niet meer hoeven zeulen met dertien boeken. Ik was om.

Een paar maanden later kreeg ik voor mijn verjaardag een e-reader en ik ben als een kind zo blij. Het ding is mijn nieuwe vriend. We zijn onafscheidelijk. Thuis, onderweg in de trein, als ik ergens moet wachten op een interviewkandidaat. Ik lees wat ik wil, waar ik wil. En mijn boekenkast? Die ziet eruit om door een ringetje te halen.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden