null Beeld

PREMIUMColumn

Femke: “Ik had honderd dingen te doen, maar ik deed niks, behalve slapen”

Femke Sterken

Femke denkt na over wat er gebeurt in de wereld.

‘We zullen dooooorgaan’, het lied van Ramses Shaffy, klinkt de afgelopen dagen doorlopend in mijn hoofd. Als ik dit schrijf, is het net oorlog in Oekraïne en de beelden die ik zie op tv en social media gaan door merg en been. Het staat natuurlijk buiten kijf dat dit een ongekende tragedie is die de geschiedenis een heel andere wending geeft. Maar het voelt ook alsof er een doorlopende stroom van ellende gaande is.

In mijn beleving waren er voorheen ook nog weleens ‘saaiere’ periodes. Met nieuws dat ons op het moment misschien beroerde, maar vijf minuten later niet meer. Sinds corona ervaar ik weinig kabbelend water meer, u wel?

In mijn perceptie ging het zo: corona, corona, corona, Peter R .de Vries, de Taliban in Afghanistan, The Voice of Holland, een gijzeling op het Leidseplein waarbij we iemand overreden zagen worden en vervolgens viel Poetin Oekraïne aan. O, en tussendoor was er ook nog een alarmerend klimaatrapport dat alleen maar meer natuurrampen verkondigt als we niet heel drastische maatregelen nemen.

Jullie zullen begrijpen dat het me deze keer niet lukt om iets lichtzinnigs uit mijn pen te krijgen of om weer een column over mijn autistische zoon te schrijven. We komen nu wel zo ongeveer aan op het punt dat je je begint af te vragen of het niet dom en onverantwoordelijk is geweest om überhaupt aan kinderen te beginnen. Als we de wereld toch niet intact/vredig/veilig kunnen houden voor onze nakomelingen, waar zijn we dan mee bezig?

Klink ik dramatisch? Ja, ik ben in zo’n bui. Ik had vandaag een heel vrije dag. Kind moest naar school en ging daarna uit spelen, dus ik maakte plannen. Ik had honderd dingen te doen, maar ik deed niks, behalve slapen. Gewoon de ogen dicht en dromen over mooie dingen. Over harmonie, rust, bloeiende natuur, vriendschap, liefde, lachende kinderen en mensen die elkaar helpen.

Laten we koesteren wat we hebben. Laten we meer omkijken naar elkaar. Laten we ons solidair tonen met mensen in nood. Laten we de ellende stukje bij beetje de wereld uit helpen. We hebben geen andere keus dan de schouders eronder te zetten. Is het niet voor onszelf, dan voor onze kinderen.

We zullen doorgaan
als niemand meer verwacht

dat we weer doorgaan
in een sprakeloze nacht.

Femke Sterken (41) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden