null Beeld

Femke: “Ik voel me rustiger dan ooit, dat is best even wennen”

Femke

Ze is freelance journalist. Femke (41) woont met Oscar en zoon Nathan (7) in Ouderkerk. Deze week schrijft ze over aanpassingen en duidelijke beslissingen die het leven zo nu en dan evenwichtig laten voelen, zelfs als je een hysterische persoonlijkheid hebt.

Ik ben een beetje in de war omdat ik me de laatste tijd evenwichtig voel. Rustig. Dat zijn gevoelens die ik tot nu toe niet kende. Nu zul je zeggen: ‘Het mag ook weleens Femke, je bent 41.’ Maar als je je er zo ongeveer bij hebt neergelegd dat het leven van grote ups en downs aan elkaar hangt, dan is het wel even schakelen.

Is het positief? Ja zeker, er zitten heel goede kanten aan. Ik kan in mijn tuin op een bankje een kwartier tevreden voor me uit zitten staren terwijl de bijen van bloem tot bloem vliegen. Het lukt me om vertrouwen in mijn speciale zoon te houden, hoewel er toch nog weleens een heftig telefoontje komt van school of opvang. Ik kan een etentje geven zonder dat ik de hele avond als een kip zonder kop rondloop. Wonderlijk hoe puzzelstukjes die eerder nooit leken te passen toch in elkaar te kleien zijn. Door aanpassingen en duidelijke beslissingen.

Onze verhuizing naar Ouderkerk was wel de allerbeste zet. Buiten wonen, met een tuin, een prachtige omgeving en de stad in de buurt. Ik geniet er elke dag van. Ook alle gesprekken en beslissingen rondom Nathan en zijn zorg werpen de laatste tijd hun vruchten af. Nou ja, de ene dag een grote vrucht, de andere dag even helemaal niks, de derde dag een klein blauw besje. Maar toch. Ik merk dat ik gepokt en gemazeld ben door de laatste jaren. Er is zo veel gebeurd. Op werkgebied, in mijn relatie- en gezinsleven en tijdens die verschrikkelijke coronaperiode. Waar ik me voorheen snel voelde wankelen, merk ik dat ik tegenwoordig makkelijker blijf staan, ook als dingen niet gaan zoals ik hoopte.

Het is zoals mijn compagnon en vriendin Barbara vaak zegt: “Dat is een probleem en dat moet je dus oplossen.” Wie mij kent, weet dat ik altijd wel wat te piepen heb. En dat ik aan de andere kant ook niet meer zo snel mega-enthousiast over dingen ben. Ik heb altijd gezegd dat ik niet van de gulden middenweg ben, maar kennelijk kun je (zelfs met een hysterische persoonlijkheid als de mijne) toch daar uitkomen. Maar, slag om de arm, ik weet ook dat het altijd weer kan veranderen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden