null Beeld

Femke – Kikkersprongen en opdrukken

Libelle Admin

Ik vind sport vreselijk. Werkelijk vre-se-lijk. Ik snap ook niet dat er mensen zijn die beweren dat ze ervan genieten. En die mij willen laten geloven dat ik er heus ook wel van kan genieten. “Joh, als je een uurtje lekker gesport hebt, voel je je heerlijk!” Maar dat werkt bij mij niet zo. Ik voel me vies, zweterig, uitgeput. Toch ben ik nooit gestopt met het zoeken naar een sport die enigszins bij mij zou kunnen passen. Ik heb alle sportklasjes van Amsterdam afgelopen om te bekijken welke sport ik minder vreselijk dan vreselijk kan vinden. Ik begon met jazzballet, toen kwam fitness, vervolgens zo’n bodybalance-klasje, toen yoga en daarna paardrijden. Gemiddeld hield ik het een les of drie vol en daarna kon ik het weer niet opbrengen om mezelf erheen te slepen. Maar ik moet iets doen van mezelf. Soaps in combinatie met gevulde koeken zorgen er nu eenmaal voor dat mijn buik, dijen en achterste steeds dikker worden en dat moet ik op een of andere manier toch tegen zien te gaan.

Daarom heb ik sinds kort gekozen voor een andere insteek. Ik accepteer dat sport nu eenmaal vreselijk is en heb mij geworpen op de allervreselijkste, allerzwaarste sport allertijden. Kickboksen. Mijn omgeving begrijpt er niets van en ikzelf eigenlijk ook niet. Vreselijker dan kickboksen wordt het namelijk niet. Je begint met rondjes rennen, daarna moet je kikkersprongen maken, dertig keer opdrukken, touwtje springen, weer rennen, sit-ups doen en als je dan helemaal kapot bent, dan mag je nog drie boksbewegingen maken. O ja, en er wordt tegen je geschreeuwd. Om je te motiveren, zeggen ze, maar ondertussen sta je er wel bijna bij te janken.

Waarom ik doorga? Tegenover de buitenwereld houd ik een verhaal over uitdagingen en diep gaan, maar mijn werkelijke reden is dat ik mezelf verboden heb om nog te wisselen van sport. Inmiddels kan ik namelijk een winkel beginnen met sportartikelen: van yogamatjes tot paardrijbroeken, van gewichtjes tot balletpakjes. Daarom wil ik graag dat mijn bokshandschoenen voor deze ene keer werkelijk slijten. Want natuurlijk denk ik ook nu elke week: ‘Ik kan het niet, ik ga niet meer, ik stop ermee!’ Maar dan besef ik (als een rechtgeaarde Hollander) hoeveel euro’s ik al verspild heb en vervolgens hijs ik mezelf toch maar van de bank. De vraag is echter wel: hoelang nog?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden