Femke Beeld Ester Gebuis
FemkeBeeld Ester Gebuis

Femke: “Nathans gedrag liep zo uit de hand dat de juf belde”

Freelance journalist Femke (41) woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk. Deze week schrijft ze over de medicatie van haar zoon.

Column

Ik moet denken aan Nathans kleuterjuf op de reguliere basisschool. Destijds zei ze over hem: “Het zou ook kunnen dat hij gewoon een pilletje moet slikken en dat hij daarna prima mee kan komen.”

Anti-psychotica voor een zesjarige

Dit is daarna vaker tegen ons gezegd. Sterker nog, we hebben de wonderen van adhd-medicatie van dichtbij gezien. Voor sommige kinderen is het dé oplossing, maar wij wilden er niet te vroeg mee beginnen. Het is heftig om een jong kind aan een dagelijkse dosis pillen te zetten.

Toen Nathan zes was, vonden we het toch het proberen waard. Helaas bleek het adhd-pilletje voor ons geen wondermiddel: Nathan werd er lethargisch en depressief van, dat was niet om aan te zien. We dachten dat het hier voor ons ophield, maar een psychiater wees ons op antipsychotica. Daar schrokken we best wel van: ons kind was druk, waarschijnlijk autistisch, maar toch niet psychotisch?

Elke dag ellende

Hij legde uit dat antipsychotica de overmaat aan prikkels dat bij dit soort kinderen binnenkomt een beetje afvlakt. We besloten het te proberen. Middel 1 hielp niet en zorgde ervoor dat Nathan binnen mum van tijd twee kilo aankwam. Hij ging er namelijk extreem veel van eten. Middel 2 leek wel iets te doen, maar we bleven op een begindosis hangen, omdat we er toch moeite mee hadden om zo’n jong kind zo veel medicatie te geven.

Na een jaar dachten we: waarschijnlijk slaat deze minimale dosis helemaal nergens op. Hij doet het aardig (niet heel goed, maar ook niet slecht), dus laten we afbouwen. De huisarts vond het ook een prima idee. In het begin ging het, totdat er na een week weer een sla-incident was op school. Het liep zo uit de hand dat de juf belde. Ook van de naschoolse opvang kregen we te horen dat Nathan vaak boos was en met dingen gooide.

Het hield een aantal dagen aan en we belden de dokter. Zij zei dat dit mogelijk ontwenningsverschijnselen waren en dat het beter was om het nog even aan te kijken. Inmiddels zitten we in week drie. Er is elke dag ellende in de klas. Oscar en ik zijn ten einde raad en niemand kan met zekerheid zeggen waarom dit gebeurt. Heeft onze zoon dit middel nodig of moet zijn lichaam wennen aan de nieuwe situatie? Soms voelen de zorgen om mijn achtjarige loodzwaar.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden