Femke – stoppen met roken

redactie

Nu er een kind komt, zijn Reinier en ik allebei gestopt met roken. Bij mij ging dat heel natuurlijk. Toen ik zag dat er twee blauwe streepjes op de zwangerschapstest verschenen, rookte ik nog één sigaret en that was it.

Bij Reinier ging het echter ietsjepietsje moeizamer. Dat had ik wel verwacht (ik heb altijd gezegd dat ik minder verslaafd was dan hij), maar de mate waarin hij kampte met afkickverschijnselen verbaasde me toch enigszins.

Mijn man had bedacht om op de eerste dag van zijn vakantie te stoppen. Maar toen hij op die dag onverhoopt toch nog een aantal uren aan werk moest besteden, besloot hij al snel zijn stoppoging een dag uit te stellen.

Stress doet Reinier roken en hij redeneerde dat hij pas als hij niets meer hoefde te doen, kon beginnen met afkicken.

Het plan was dat hij met behulp van acupunctuur zou stoppen. De acupuncturist kon op dag drie van de vakantie, dus de stoppoging kon dan ook niet eerder dan dag drie beginnen.

Eerlijk gezegd had ik er al niet meer zoveel vertrouwen in, maar op dag drie stopte hij toch echt. En toen brak de hel los. Hoezeer roken toch écht verslaving is, merkte ik toen pas. Somber en boos zat mijn echtgenoot weggedoken in een hoekje van de bank en als ik vroeg hoe het ging zei hij: “Ik zie gewoon het nut van het leven niet in zonder sigaret.” Ik vond dat een belachelijke opmerking, maar hij zei het zo droevig, dat ik het niet waagde om een schamper lachje te laten horen.

De dagen erna stonden bol van de woede-uitbarstingen en laat-me-met-rust-ik-moet-even-alleen-zijns. Af en toe zag ik hem verlangend naar een vergeten asbak op het balkon kijken waarin nog wat stompjes van al gerookte sigaretten zaten. Ik gooide ze maar weg, zodat hij niet in de verleiding zou komen om nog zo’n restant op te roken.

Een week later ging het beter, na twee weken dacht ik dat we het ergste gehad hadden en vier weken later was ik er van overtuigd dat de hobbel genomen was. Tot we ineens weer belandden in een zinloze ruzie over de afwas. Ik vroeg Reinier wat zijn probleem was. Hij schreeuwde me toe: “Weet je wel dat ik elke minuut van de dag aan roken denk?” Sigaretten. Het lijkt wel drugs.

Lees ook Femke haar laatste column of lees andere columns van Libelle Columnisten.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden