Femke – vrije opvoeding

Ik heb altijd het idee gehad dat Reinier en ik op één lijn zitten wat betreft waarden en normen en principes en smaken en vakantiebestemmingen. Totdat we een gesprek over de opvoeding van ons toekomstige kroost kregen.

Ik zei dat ik het belangrijk vind dat er duidelijke regels zijn, zodat een kind weet waar hij of zij aan toe is. Dat wij als ouders een kind in eerste instantie moeten laten weten wat goed en kwaad is, zodat hij niet in zeven sloten tegelijk loopt.

Zelf ben ik op deze manier opgevoed en vooral het feit dat mijn ouders altijd heel consequent waren, heeft me, terwijl ik van nature nogal een wispelturig persoon ben, op de juiste manier sturing gegeven.

Reinier hoorde mijn betoog aan, schudde zijn hoofd en zei rustig doch gedecideerd: “Ik wil mijn kinderen graag een vrije opvoeding geven.”

Mijn nekharen gingen meteen rechtovereind staan. Bij vrije opvoeding denk ik aan vrije scholen waar kinderen zelf mogen bepalen wat ze leren en hoeveel en waar de hele dag heerlijk geknutseld, gehaakt en gespinnewield wordt.

Bij een vrije opvoeding denk ik aan moeders die ’s ochtends tegen hun 4-jarige zoon zeggen: ‘zoek zelf maar uit wat je aandoet’ en dat die zoon vervolgens op school verschijnt in een prinsessenjurk. Of aan 15-jarige pubers die zelf mogen bepalen tot hoe laat ze uitgaan en vervolgens dronken en al om zeven uur het huis komen binnenwankelen.

Dat laatste bracht ik als argument in om Reinier ervan te overtuigen dat een vrije opvoeding niet iets is om onze kinderen mee te geven. Maar Reinier, die natuurlijk zelf een redelijke vrije opvoeding heeft genoten, vond juist dat uitgaan een verademing.

Volgens hem heeft hij door zijn opvoeding geleerd al vroeg verantwoordelijkheid te nemen en is hij daarom nooit ontspoord. Ook niet toen hij als puber uit mocht gaan tot wanneer hij wilde. Ik heb hier mijn vraagtekens bij en denk eigenlijk dat hij ook mazzel heeft gehad. Dat het net zo goed de andere kant op had kunnen gaan.

Maar ja, daar staan we dus. Tegenover elkaar. Dit is wat je noemt een patstelling. We hebben het onderwerp maar even terzijde gelegd. De puberteit van deze ongeboren vrucht is nog lang niet aangebroken en als het moet dan is zo’n spinnewiel misschien niet het allerergste om je kind mee op te zadelen. Toch? Oh, gruwel!

Lees ook Femke haar vorige column of een column van een van de andere columnisten

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden