null Beeld

Frank Lammers en Eva Posthuma de Boer

redactie

“Die jeugd van Eva, dat was natuurlijk niet normaal”, zegt Frank Lammers als zijn vrouw al in de make-up zit en het gesprek zich voortzet aan de keukentafel van hun huis in de Amsterdamse Watergraafsmeer. “Als kind zat ze haar halve jeugd bij Harry Mulisch thuis. Tsja.”

Eva is het kind van de bekende fotograaf Eddy Posthuma de Boer en Henriette Klautz, operazangeres en journaliste en groeide op in een kunstzinnig Amsterdams milieu. Hoe anders was het vroeger bij Frank, die in een klein dorpje in Brabant opgroeide. Zijn vader begon als bouwvakker en werd later wethouder, zijn moeder was huisvrouw. Op zijn zolderkamertje had hij een poster van Anne Frank hangen, met daarop een tekst over het waarmaken van dromen. Als puber verlangde hij ernaar de rivieren over te steken, het avontuur tegemoet te gaan en te ontsnappen uit het Brabantse leventje. “Eva heeft als kind al zo veel gezien en meegemaakt, maar het is ook mooi om als klein jongetje naar een andere wereld te kunnen verlangen”, zegt hij. “De dag dat ik Kees van Kooten in het echt ontmoette zal ik nooit vergeten.”

Frank Lammers en Eva Posthuma de Boer zijn al elf jaar een stel, maar misschien nog steeds even verschillend als toen. Gaan ze op vakantie, dan wil hij bijvoorbeeld naar een plek ver weg die hij nog nooit heeft gezien, terwijl zij net zo lief gaat kamperen in Frankrijk. Een gesprek met het stel is een wervelende ervaring. Ze praten snel, wisselen elkaar om de zin af, zijn het soms duidelijk oneens en scherpen al pratende elkaars gedachten. De dialogen wisselen als in een goed geschreven toneelscript:

null Beeld

Zij: “Rond je veertigste is het vaak allemaal niet meer goed. Dan moet opeens alles anders in het leven.”

Hij: “Dat vind ik echt een vrouwending. Als een man accountant is op zijn veertigste, blijft hij dat. Ze voelen van oudsher de plicht om centjes te verdienen.”

Zij: “Weet je niet hoeveel mannen rond hun veertigste in een midlifecrisis komen?”

Hij: “Dat is wat anders.”

Zij: “Ja, mannen gaan vreemd. Ze hebben niet de moed om werkelijk iets te veranderen in hun leven als ze niet tevreden zijn. Onze maatschappij is zo decadent geworden dat we voortdurend allemaal op zoek zijn naar ons eigen geluk.”

Hij: “Als je alles hebt, is niets meer iets waard.”

Zij: “Dat is mooi gezegd. Zelfs de liefde niet.”

Lees hier ook het interview met Jan Smit, Wilfred Genee en Arie Boomsma

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden