null Beeld

Hajo deed alles voor de sportcarrière van zijn zoon Felix

Felix (10), de zoon van Hajo de Boer (48), speelde 2 jaar bij de F-jes van Ajax. Hajo schreef een boek vol zelfspot over die periode: 'Mijn zoon Ajacied'.

Online redactie Libelle

"Ik sta achter een boom te gluren naar de voetbaltraining van mijn jongste zoon. Hij is 8 jaar oud en trapt een bal over met een teamgenootje. Liever zou ik langs de lijn staan, maar ouders mogen niet bij de jeugdtrainingen van Ajax aanwezig zijn. Heel in de verte zie ik hoe mijn zoon, die keeper is, een bal mist. Ik baal. Dan hoor ik voetstappen achter me. Ik krimp ineen als ik zie dat het een van de trainers is. Hij kijkt me doordringend aan. Ik mompel goedemiddag en loop snel door, richting de voetbalkantine. Ik voel me betrapt."

Ajax-supporter

"Toen Felix was uitgekozen voor de jeugdopleiding van Ajax kon ik mijn geluk niet op. Ik ben een enorme voetbalfan én mijn hele leven al Ajax-supporter. En ineens hoor je er een beetje bij, binnen de muren van zo’n legendarische club. Dat vond ik heel spannend en interessant. En behoorlijk stoer ook om tegen anderen te kunnen zeggen. Mijn zoon zelf vond het vooral leuk dat hij gescout was, maar echt belangrijk vond hij het allemaal niet. Hij had het ook naar zijn zin bij amateurclub AFC. Waar ik meteen visioenen kreeg van mijn zoon als profvoetballer bij Ajax of een buitenlandse topclub, bleef hij nuchter. Net als mijn vrouw trouwens, maar zij was echt een uitzondering in het clubje voetbalouders. De rest was net zo fanatiek als ik."

Mijn zoon Ajacied

"Toen ik begon met het boek 'Mijn zoon Ajacied' nadat Felix er gestopt was, had ik nog niet zo’n duidelijk idee wat voor verhaal ik zou gaan schrijven. Een inkijkje in de jeugdopleiding van Ajax, dacht ik. Gaandeweg kwam ik erachter dat dit boek veel meer over mijzelf ging dan over Felix. Pas toen ik het verhaal opschreef, realiseerde ik me hoe vreemd ik mezelf al die tijd had gedragen."

Dieptepunt

"Zo had ik echt slapeloze nachten als Felix een keer niet zo goed gespeeld had. En het moment dat ik achter een boom stond te gluren naar zijn training was toch wel een persoonlijk dieptepunt. Felix kreeg ook huiswerk mee van Ajax. Een boekje met oefeningen die hij moest doen om een sterkere speler te worden. In het begin deed hij die uit zichzelf, maar hij werd langzaam minder fanatiek. Omdat ik het belangrijk vond dat hij zijn oefeningen deed, gingen we ’s ochtends vroeg voor schooltijd samen op straat oefenen. In de winter was het natuurlijk nog donker buiten. Ik zag de andere ouders in de straat weleens vanachter een raam meewarig naar me kijken. Ik hoorde ze gewoon denken: ach, die arme man neemt het wel erg serieus allemaal. Ik ben ook een keer tegen Felix uitgevallen toen hij een gloednieuwe, peperdure bal per ongeluk in de sloot schoot. Heel fout natuurlijk. Ook toen zag ik iemand op één hoog een gordijn opzij schuiven."

Precies één week blij

"Toen Felix was uitgekozen door Ajax ben ik precies één week heel blij geweest, daarna was ik vooral bang dat hij er weer uitgeknikkerd zou worden. En dat gebeurde inderdaad na 2 jaar. Ik zag de bui al een beetje hangen; we hadden al een aantal waarschuwingsgesprekken gehad met de trainer. Dat hij inderdaad weg moest, was even zuur – voor mij, niet voor Felix. Die zette zich er eigenlijk vrij snel overheen. Misschien ben ik daar achteraf wel het meest trots op: dat hij zijn schouders ophaalde toen hij weg moest. Hij voetbalt nu weer bij zijn oude vertrouwde amateurclub."

Tennissen

"Inmiddels vind ik dat je een kind gewoon zijn eigen gang moet laten gaan. Je moet als ouder niet denken dat je gedrevenheid kunt forceren bij een kind. Mijn oudste, Bruno, voetbalde ook niet onverdienstelijk bij AFC. Maar toen zijn kleine broertje naar Ajax ging, was er voor hem weinig eer meer te behalen aan dat voetballen. Hij is toen helemaal zijn eigen weg gegaan en is gaan tennissen. Ik heb niets met die sport, dus hij kon dat veilig binnen zijn eigen kaders gaan doen, zonder al te veel bemoeienis van buitenaf. Ik vind dat wel mooi. Uiteindelijk moet je je als ouder afvragen: wat voor soort relatie wil ik met mijn kind? Geluk hangt niet af van uitzonderlijke prestaties, ik vind het vooral leuk om te zien dat Bruno en Felix heel leuke, grappige mensen worden."

LEES OOK:

De laatste nieuwtjes, tips en trend in je mailbox? Meld je aan voor de gezelligste nieuwsbrief van Nederland!

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Gezinvlogger Christien heeft 4 sportende kinderen. Wat een werk!

Tekst: Krista Izelaar. Beeld: Robert Alexander

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden