Hanneke Mijnster Beeld Libelle
Hanneke MijnsterBeeld Libelle

Hanneke: “De navelstreng is nooit echt doorgeknipt, maar vervangen door een elastiekje”

Hanneke Mijnster (aanstormend 40’er) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over de eerste schooldag van haar oudste kind.

Column

Er klonk een schaterlach door de OK. Ik lag met mijn benen hoger dan mijn hoofd, de buik nog open en verstopt achter zo’n groene doek en keek naar het kamertje links van mij. Hier stiefelde de nieuwbakken vader wat ongemakkelijk heen en weer, terwijl de operatie-assistent hem zo’n gekke schaar met een hoekje in de hand duwde. “Wil je de navelstreng nog doorknippen?”, had ze gevraagd. En hij had gezegd dat dat goed was. Want dat doe je. Hij nam meteen zijn verantwoordelijkheid als vader. Tussen mijn tranen door kwam dus die schater, want ik lag letterlijk in een andere kamer. Pas toen besefte ook hij dat het knippen slechts een tegemoetkoming aan trouwe traditie was.

Navelstreng

Pas later zouden we het nut van dit toneelstukje begrijpen. Toen die baby inmiddels een kleuter was, en met een aap op zijn rug naar school liep bijvoorbeeld, en ik me net als hij groot hield bij de deur. Dat ik een kwartier later de sleutel niet in het slot gestoken kreeg door het schokschouderen, heb ik hem nooit verteld. In de acht jaar die volgden merkte ik dat die navelstreng niet echt was doorgeknipt, maar was vervangen door een elastiekje. Wat kunnen ze toch veel hè, die dokters?

Belangrijke momenten

Hij was zeven toen zijn vader en ik uit elkaar gingen. Er vloeiden tranen en er waren genoeg opkrabbelmomenten, maar toch werd dat elastiekje vrij vaak aangetrokken. De ene keer wat steviger dan de andere. Sinds we gescheiden zijn, hoop ik bijvoorbeeld altijd dat mijn bloedjes bij mij zijn tijdens de lifetime events. Een tikkeltje egoïstisch is het natuurlijk wel, maar een moederhart laat zich blijkbaar niet rationaliseren. Vaak had ik geluk. De eerste paar keer dat ze jarig waren, bijvoorbeeld, de meeste keren dat ik jarig was, de eerste keer Kerst, de eerste keer moederdag. Gewoon, de dagen die ertoe doen. De dagen waarop je met een grote glimlach op je gezicht de slaapkamer van je kleine prul binnensluipt, dat je een hand op dat warme lijfje legt en zegt dat het tijd is om op te staan. De dagen dat het zoete “Hé mama” nog zoeter klinkt.

Eerste schooldag

Deze keer niet. Mijn grote Guus en lieve Freek waren bij papa op de eerste schooldag. De eerste dag naar de middelbare school voor mijn oudste hartje. Gelukkig tóch nog die van zijn eerste keus. En dus stond ik al om half acht bij de mannen in mijn leven op de stoep. Onafgesproken, maar warm ontvangen. Hij glunderde van zin. Geen trillend lipje te bekennen, geen aap op zijn jas. Nee. Nu was het een zorgvuldig uitgekozen gele trui en twee kilo Vans op zijn rug. Vrolijk fietst hij weg. Helemaal naar de andere kant van de stad. “Doei jongen, doei!”

“Een schaar, iemand?”, grapte zijn vader.

Want zo voelde het opnieuw. Ik stapte met droge ogen de auto in, maar even later tikte ik bij het stoplicht mijn voorbuuf aan met de auto, omdat ik door mijn tranen niet goed zag dat ze daar stond. Geen schade, geen gedoe. Gelukkig.

Laatste knipje

De hele ochtend stuurden mijn ex en ik babyfoto’s van onze spruit heen en weer. Lunchen, werken, ademhalen: het lukte pas weer toen hij belde dat hij veilig thuis was. Ja, het was leuk geweest. Nee hij ging nu gewoon chillen. Doehoeii mam. Oké oké oké.

Die avond lees ik in Trouw dat het tekort aan studentenkamers opgelopen is tot 50.000 tegen de tijd dat hij gaat studeren. Dat de woningnood de spuigaten uitloopt. Allemaal waar. Maar misschien hè, blijft dat laatste knipje me over vijf jaar dan wel - tegen wil en dank - bespaard.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden